etsi apla

Τι πρέπει να κάνει ένας νέος άνθρωπος το αμέσως επόμενο διάστημα

2011-11-03T10:33:00.003+02:00

Με τις δεδομένες συνθήκες, όπως εγώ έτσι και αρκετοί στην ηλικία μου θα είναι άνεργοι και χωρίς μέλλον και όνειρα. Οπότε θα βάλω λίγο κάτω το τι πρέπει να κάνει κάποιος στη θέση μου. Μάλλον καλύτερα τι θα τον συμφέρει περισσότερο. Βέβαια μπορεί να κάνω και λάθος σε όλα αυτά Οπότε δέχομαι διορθώσεις.
Υπάρχουν όμως μερικά δεδομένα που δεν πρέπει να τα παραμελλούμε.
Το παρακάτω μιλάει για μετανάστευση.

1)Καλό είναι να πάει κανείς σε κάποια χώρα που μιλάει την γλώσσα. Αν πχ ξέρεις Γερμανικά πήγαινε γερμανία ή σε κάποια γερμανόφωνη. Αν ξέρεις αγγλικά έχεις μεγαλύτερες επιλογές. Όχι όμως Αγγλία. Η αγγλία δεν είναι στα καλύτερά της. Είναι βασικά στα χειρότερά της. Με μεγάλη ανεργεία και χωρίς μέλλον. Οι εξεγέρσεις του καλοκαιριού μας δείχνουν την κοινωνική αναταραχή που είναι σαν μπαρούτι. Οπότε εγώ δεν θα πήγαινα. Επίσης ένα δημοσίευμα της guardian δείχνει σύντομα επέμβαση στο Ιράν απο την Αγγλία και τις ΗΠΑ. Οπότε εγώ δε θα πήγαινα.

2)Η Ελλάδα παραμένει στο ευρώ. Τότε ακόμα έχουμε δρόμο για την πτώση της ευρωζώνης. Άρα μία χώρα πχ. Γερμανία, Ολλανδία και άλλες πιο ανεπτυγμένες είναι ένας καλός προορισμός. Προτείνω να αποφύγει κανείς (κυρίως χαζογκόμενες) τηνΙσπανία. Εκεί η ανεργεία και η φτώχεια είναι στα ίδια επίπεδα απο εδώ. Αν θες να ζήσεις όπως εδώ τότε μείνε εδώ. Εκτός αν θες να πας για σεξοτουρισμό στην Ισπανία για τους λατίνους (που νταξ, 90% γι'αυτό παν αλλά δε το παραδέχονται). Επίσης και η Πορτογαλία και η Ιταλία πλέουν στον ίδιο κουβά με τα δικά μας σκατά. Οπότε απέφυγε γενικά Μεσόγειο.

3) Η Ελλάδα την κάνει απο το Ευρώ. Τότε τρεχάτε ποδαράκια μου. Πραγματικά είναι το σενάριο που ναι μεν καταστρέφει την καπιταλιστικ΄γ οικονομία σε παγκόσμιο επίπεδο (και δεν είναι υπερβολή),αλλά αν γίνει αυτό τότε καλύτερα να μην είσαι κοντά στην κατεδάφιση. Χώρες που θα πρότεινα είναι η Αυστραλία (γενικά σε εκείνη την ήπειρο), ο Καναδάς (αν και λίγο επίφοβο) και η Σκανδιναβία. Όχι οτι δε θα επηρεαστούν απο την κρίση που θα προκύψει. Το αντίθετο μάλιστα. Αλλά σε περίπτωση γενικευμένης σείραξης ο Καναδάς γενικά είναι ουδέτερος σε πολεμικές επεμβάσεις. Το ίδιο και η φιλειρηνική σκανδιναβία. Η Αυστραλία είναι αρκετά μακριά και επίσης επηρεάζεται σχεδόν τελευταία απο την αλυσιδοτή αντίδραση κατάρρευσης του τραπεζικού συστήματος.

4) κάπου εδώ κοντά δεν θα το πρότεινα πάντως. Σε οποιαδήποτε περίπτωση κοντά στο Ισραήλ (ειδικά τώρα που κατεβαίνουν δύο πλοία προς τη Γάζα και μετά απο διπλωματική ήττα του Ισραήλ σε διπλωματικό επίπεδο, αφού αναγνωρίστηκε απο την UNESCO το παλαιστηνιακό κράτος) είναι επικίνδυνα. Ειδικά και αν είσαι ανάμεσα ή κοντά και στη Τουρκία. Ελλάς - Τουρκία συμμαχία. Αλλά όπως είχε βγάλει παλιά η Ελευθεροτυπία σε ένα άρθρο της: Όταν η Ελλάδα δεν αγοράζει αξοπλισμούς τότε έχουμε θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο. Και αυτή τη περίοδο δεν είναι καλό να είσαι σε θερμά επεισόδια, γιατι ίσως γίνεις βραστός.

Οπότε: Το καλύτερο θα ήταν να πάς ψηλά. Σκανδιναβία. Ή σε μία χώρα που δεν μπλέκεται πολύ πολύ στο διεθνές προσκύνιο, έχει ανανεώσημες πηγές ενέργειας, και είναι σχετικά αυτόνομη.

Τώρα φυσικά δε μιλάω για ανθρώπους που θέλουν να κάνουν καριέρα. Αυτό τελείωσε. Τώρα μιλάμε για επιβίωση και ίσως μία καλύτερη ποιότητα ζωής. Γιατί φτάσαμε στο επίπεδο ζωής του '50. Ναι, τότε που μετανάστευαν για το αμέρικα χιλιάδες ανθρώπινων ψυχών. Ενώ βλέπεις πως μερικοί ακόμα μιλάνε για ηθική, τάξη και πως ο καλός πάει μπροστά. Είναι αυτά τα τσουτσέκια που οδηγάν Porsche Cayen και ενώ εσύ πεινάς αυτοί σκέφτονται τις επόμενες εξωτικές διακοπές τους. Και για να ρίξω την μπιχτή μου: Εσύ που μου λες οτι δεν αλλάζει τίποτε, Εσύ που λες ειρήνη και οτι η βία δεν είναι λύση, Πόσο ήσυχη έχεις την συννείδησή σου τώρα που το παιδί σου το αποχαιρετάς στο αεροδρόμιο; Εσύ που του έλεγες πάντα μη μιλάς για να βρεις δουλειά. Μην αντιδράς. Μην Μην Μην...Τώρα;

Καλημέρες!!!

2011-11-03T10:32:00.000+02:00

Καλημέρες!!!

Οι δέκα ασφαλίτες κουκουλοφόροι

2011-10-22T14:28:00.000+03:00

Η γιαγιά στο τέλος είναι της ασφάλειας, και σκοπό έχει να διαλύσει τους αγώνες του λαού...(για το ΚΚΕ έτσι είναι)

ΚΚΕ το κόμμα του χαφιέ

2011-10-22T12:03:00.003+03:00

Γενικά είπα να μη γράψω και να κρατηθώ, αλλά υπέκυψα. Στις 20 του Οκτώβρη, και ενώ στη βουλή περνάνε τα νομοσχέδια που ουσιαστηκά καταργούν τα πάντα απο τα εργασιακά δικαιώματα, έξω απο την βουλή έχουν μαζεφτεί πάρα πολλοί άνθρωποι για να διαμαρτυρηθούν. Μαζί με αυτούς έχουν μαζευτεί τα ανθρωπόμορφα γουρούνια της Αστυνομίας. Μπροστά απο αυτούς έχουν μαζευτεί τα πρόβατα του ΚΚΕ. Όλα μέχρι εδώ καλά. Θα πει κανείς οτι το ΚΚΕ έχει δικαίωμα στη διαμαρτυρία και τα ΜΑΤ πως είναι εκεί για να μη γίνουν συμπλοκές.

Το παράλογο είναι εδώ. Πλησιάζει μία ομάδα του "ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ" στο μπλοκ του ΚΚΕ. Αυτοί αρχίζουννα τους διώχνουν. Πλησιάζει κόσμος κοντά ξανά και αρχίζουν να βαράνε. Εδώ να τονιστεί πως το ΚΚΕ είχε πιάσει περιμετρικά μεγάλο μέρος της Βουλής, οπότε λογικό είναι αν θες να διαμαρτυρηθείς να πρέπει να πας κοντά τους. Επιπλέον, είναι σημαντικό να ειπωθεί πως το ΚΚΕ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΚΑΤΕΒΑΙΝΕ ΣΤΗ ΠΛΑΤΕΙΑ.

Μετά απο αυτά αρχίζουν οι γερές συμπλοκές. Οι του ΚΚΕ ορχίζουν τις ροπαλιές σε όποιον δεν είχε κομματική ταυτότητα, σε όποιον του φαινόταν παράξενος ή κουκουλοφόρος. Το βιντεάκι τα λέει όλα. Στα μισά περίπου δείχνει και δυο τύπους που τους πέταξαν απο τη πλατεία κάτω, απο ύψος 3 μέτρων περίπου.

Αν αυτά δεν είναι απόπειρα δολοφονίας τότε τι είναι.
Πάμε παρακάτω. Φτάνει 5 το απόγευμα και το ΚΚΕ μαζεμένο φεύγει. Το ερώτημα που γενιέται είναι: Τι σκατά ήθελε το ΚΚΕ εκεί; Γιατί βάζει τα ΚΝιτάκια να φαν το κεφάλι τους και το κεφάλι των άλλων; Τι φταίει ο κόσμος να τις τρώει; Γιατί δεν άφησε κανέναν να διαμαρτυρηθεί; Τι κέρδισε το ΚΚΕ απο το να κάνει τη δουλειά της αστυνομίας. Τι αντάλαγμα του έδωσαν τα άλλα κόμματα;

Μετά βγαίνει η Παπαρήγα και λέει περι στοιχείων που έχει με κουκουλοφόρους σε συνεργασία με την αστυνομία. Ας πουμε εδώ πως πάντα υπάρχουν στις πορείες ασφαλίτες. Λογικό. Γιατί μόνο απο τους μπαχαλάκιδες πάντα υπάρχει φόβος εξέγερσης σε τέτοιες περιπτώσεις πολιτικών συγκιριών. Αλλά δεν μπορεί να φορτώνει σε ένα ολόκληρο κίνημα οτι είναι με την αστυνομία. Ειδικά το πιο ανατρεπτικό κομμάτι αυτής της κοινωνίας, όσο και αν διαφωνούμε με την θεωρία του και την πρακτική τους (ή συμφωνούμε). Αυτή τη στιγμή το ΚΚΕ είναι αυτό που έκανε πλάτη στη βουλή για να ψηφιστεί το πολυνομοσχέδιο. Το ΚΚΕ είναι αυτό που δέρνει ανθρώπους που απλά δεν είναι στο ΚΚΕ, και ούτε μάσκα δεν φορούν πολλοί. (Το ιντερνετ έχει άπειρες φωτογραφίες)

Αυτό είναι το ΚΚΕ λοιπόν. Είναι το κόμμα που στην κατάλληλη στιγμή της πολιτικής συγκυρίας για εξέγερση, ανατροπή και σύγκρουση, πάντα κάνει πίσω. Παίρνει στο λαιμό του τους αγωνιστές και τους καρφώνει στο κράτος και στους μηχανισμούς του. Αυτό έγινε στη Βάρκιζα, αυτό έγινε και στο πολυτεχνείο το '73. Όταν το ΚΚΕ ονόμαζε τους αγωνιστές παρακρατικούς και ασφαλήτες. Παντού τέτοιους βλέπει.

Να τι παίζει στην κοινωνία μας

2011-09-28T13:42:00.003+03:00

Σήμερα πήγα και πλήρωσα το λογαριασμό του ΟΤΕ. Πρώτη φορά με αντιμετώπισαν έτσι με καλοσύνη οι υπάλληλοι και ας ήταν να μου δώσουν πίσω και λεφτά. Μιλάμε ούτε ένα μα μου σου του δε μου έκαναν και μου τα έδωσαν όσα μου χρωστούσαν μέσα σε πέντε λεπτά. Βέβαια έπαιξε ρόλο και η κουβέντα που έκανα με ένα προϊστάμενο Είναι σημαντικό να δείχνεις στους εργαζόμενους οτι είσαι μαζί τους. Του άρχισα λοιπόν και του ρωτούσα για το εργασιακό καθεστώς που υπάρχει στην Deutsche Telekom και τέτοια πράγματα. Μόνο που πιάσαμε παραπάνω κουβέντα. Και η υπάλληλος δε λέω. Και αυτή μιά χαρά συμπεριφορά. Αφού κάναμε μία σύντομη κουβέντα μου λέει στο τέλος: "απο τους φοιτητές περιμένουμε να ξεσηκωθούν".

Μάλλον έτσι είναι. Τελικά το πιο δραστήριο κομμάτι της κοινωνίας είναι αυτό που πρέπει να ξεσηκωθεί. Μην περιμένει και μην τρέφει κανείς αυταπάτες οτι θα τον βοηθήσει κανείς απο τους "ΑΠΟ ΠΑΝΩ". Αυτοί είναι εδώ και χρόνια πουλημένοι. Δεν πουλάνε τη δουλειά τους. Πουλάνε την ψυχή τους την ίδια. Θέλουν να συνεχίσει αυτή η κατάσταση γιατί τους βολεύει. Εμένα όμως, εμάς, τους χιλιάδες ανέργους, φοιτητές και μισθωτούς σκλάβους δε μας ρώτησαν. Θα μας βρουν λογικά μπροστά τους. Αργά ή γρήγορα. Όσο και να θέλουν τα παπαγαλάκια τους να αλλάξουν και να ελέγξουν την συνείδησή μας. Δείτε το παρακάτω βίντεο. Το βρήκα αρκετά καλό και συγκινητικό παράλληλα. Διάλεξε λοιπόν με πιά πλευρά είσαι.

Διάφορα

2011-09-26T12:18:00.002+03:00

Ένα πολύ καλό site για τους φωτογράφους. Μετράει πόσες φορές έχει κλείσει το κλίστρο της φωτογραφικής μηχανής. Με αυτό το τρόπο κάποιος μπορεί να ξέρει πόσες φορές έχει τραβήξει φωτογραφίες μία φωτογραφική μηχανή, οπότε έχει μία σημαντική πληροφορία σε περίπτωση αγοραπωλησίας. http://myshuttercount.com/

Άρχισα να βλέπω το Californication. Και όχι. Δεν είναι X-Files σε τσόντα. Είναι αρκετά καλή σειρά, με αρκετά καλές αττάκες. Την προτείνω ανεπιφύλακτα.

Δεν μπορώ

2011-09-21T12:25:00.002+03:00

Όσο και να μη θέλω να γίνομαι κλάψας, δεν μπορώ να μην ασχοληθώ με το τι συμβαίνει γύρω μου γαμώτο. Δηλαδή πως να διασκεδάσεις την αγωνία σου όντας άνεργος στην πιο παραγωγική σου ηλικία, απένταρος και χωρίς ουσιαστικά μέλλον; Τι παρηγοριά μπορεί να μου δώσει κάποιος, που να μην αγγίζει τα όρια της μεταφυσικής; Anyway. Απο τη στιγμή που η τηλεδιάσκεψη έλαβε τέλος ανάμεσα στην τρόικα και στον Βενιζέλο αρχίζει το ξεζούμισμα. Το ουσιαστικό ξεζούμισμα. Τώρα να δει τι σημαίνει ΔΝΤ όποιος είχε αμφιβολίες. Τώρα να δει πως η τριτοκοσμική κεντρική και λατινική αμερική δεν απέχει πολύ απο το Ελληνικό σήμερα.

Και μη παραξενευτεί κανείς που θα υπάρξει τεράστια πόλωση. Ο κανιβαλισμός ήδη άρχισε. Χαίρονται που θα απολυθούν δημόσιοι υπάλληλοι. Αντί να απαιτούν να βρουν δουλειά. Τώρα μας περιμένει μία ακροδεξιά για να μαχαιρώσουμε παρέα τους λιγότερο άσπρους. Και απο την άλλη μας περιμένει μία ακροαριστερά που πλέον τα γκαζάκια θα είναι ψωμοτύρι. Κάποιος πρέπει όμως να αγγίξει και όλους όσους προκάλεσαν αυτή την κατάσταση. Βασικά, αυτό που με ενοχλεί είναι που είδα τον γείτονά μου να μιλάει για ισότητα και ίση μεταχείριση. Έχει και ένα εργοστάσιο στην Βουλγαρία. Και χθες ήρθε με καινούρια Mercedes.

Λευτεριά

2011-09-16T13:56:00.001+03:00

Μιάς και είναι και της μόδας...

MIX

2011-09-12T11:54:00.001+03:00

Σήμερα επανέρχομαι με ένα μιξαρισματάκι απο το σούπερ τραγουδι των Babybird.Enjoy!!!

Επ, τι λεει;

2011-09-11T13:56:00.005+03:00

Πάει καιρός απο την τελευταία ανάρτησή μου. Περίπου κανας μήνας. Η αλήθεια είναι πως δε θέλω να ξαναγράψω για πολιτικά. Βαρέθηκα να τα σκέφτομαι.(όχι κομματικά. Πολιτικά, ιδεολογικά, προβλήματα και λύσεις και άλλα τέτοια.) Άλλωστε τα γράφουν καλύτερα άλλοι μπλόγκερς.

Απο την τελευταία φορά λοιπόν δεν άλλαξαν και πολλά. Απο τότε που τελείωσα το μεταπτυχιακό μου (Δεκέμβρη), ψάχνω ακόμα για δουλειά. Νομίζω πως πέρα απο 2-3 άτομα που βρήκαν εργασία όλο αυτό το διάστημα, δεν ξέρω άλλους που να έχουν βρει κάτι. Απελπιστική κατάσταση γενικότερα.

Γενικά όμως, για να μην σαλτάρω (θέλω να πιστεύω) άρχισα να κάνω και άλλα πράγματα. Φωτογραφία, αθλητισμός, μερικά προγράμματα στο πισι, διάβασμα, μουσική. Να υπάρχει μία νοητική-σωματική εγρήγορση και εξέλιξη, έστω. Αυτό που με τρελαίνει περισσότερο δεν είναι οτι δεν έχω να ξοδέψω. Αντίθετα, και να είχα λεφτά να ξοδέψω, δε θα έπαιρνα μπλουζάκια και παντελόνια μάρκας, μόνο και μόνο να έχουν την φίρμα πάνω. Ούτε θα πήγαινα σε ακριβά εστιατόρια να φάω. Με τρελαίνει που δεν έχω λεφτά να επενδύσω (αυτός είναι καλύτερος όρος) σε πράγματα που θα με κάνουν να περνάω πιο ευχάριστα και δημιουργικά τον ελεύθερο χρόνο μου. Για παράδειγμα, τα βιβλία είναι πολύ ακριβά, ειδικά τη στιγμή που δεν έχω να ξοδέψω τα 20Ε που αξίζουν κατά μέσο όρο. Ή να πάρω εξοπλισμό για τη φωτογραφική μου μηχανή. κλπ. Αλλά εντάξη. Με ότι έχουμε προσπαθούμε.

Απο 'κει και πέρα η μουσική νομίζω είναι αναγκαία για την επιβίωση. Λοιπόν, άκουσα τους Midlake, τον δίσκο The Trials Of Van Occupanther και τον προτείνω. Ο νέος δίσκος των Radiohead, The king of Limbs δεν μπορώ να πω οτι με ενθουσίασε. Αν και το λέω με επιφύλαξη διότι δεν τον άκουσα και πολύ προσεκτικά. Συνιστώ σε όποιον έχει και λίγο ηλεκτρονικά ακούσματα, να κατεβάσει τη δισκογραφία των Pretty Lights. Αυτό εδώ για να υπάρχει ένα preview στο τι παίζουν:

Σε όποιον αρέσει και η drum n bass, να κατεβάσει απο Pendulum το Hold your Color του 2007 είναι ο δίσκος αλλά δεν είναι απο αυτούς που ακούγονται για μία σεζόν και μετά παν στα σκουπίδια (βλέπε Μαζονάκι, Πλούταρχο και άλλα τέτοια φρούτα).

Χθες πάντως απαγοητεύτηκα. Περίμενα πως κάτι καλό θα ξεκινούσε απο τη ΔΕΘ. Όμως έπεσα κατα πολύ έξω. Γενικά μου φαίνεται οτι πόνταρα πολύ στους ανθρώπους και στο κίνημα, και για πολλοστή φορά αποδείχθηκαν ανάξιοι. Έτσι η μαλακία συνεχίζεται. Αλλά αν δε μπει το αγγούρι όλο μέσα τελικά...Δεν βλέπω να ξυπνάει ο ραγιάς..
Έτσι πάντως. Προσδοκώ πολλά απο τους ανθρώπους που στο τέλος με εκπλήσσουν αλλά αρνητικά. Είτε στις διαπροσωπικές σχέσεις, είτε στις ερωτικές είτε στις επαγγελματικές κ.ο.κ.

Τέσπα. Το φθινόπωρο έρχεται γρήγορα. Θα αρχίσουν και τα σύννεφα να πυκνώνουν και οι βροχούλες να πέφτουν. Θα κρυώσει και λίγο ο καιρός και θα μαζευόμαστε περισσότερο μέσα. Ωραία εποχή πάντως Και ειδικά αυτές οι Κυριακές που αράζεις και διαβάζεις, βιβλία, sites, blogs και ειδικά όταν στον ίδιο χώρο βρίσκονται πάνω απο ένα άτομα και μυρίζει φρεσκοφτιαγμένο καφέ, είναι άλλο πράγμα.

Εργασία και χαρά

2011-08-11T20:27:00.002+03:00

Παραδοχή: Ζούμε σε μία κοινωνία που σκοπός είναι το ατομικό κέρδος. Ο καθένας ουσιαστικά βρίσκεται σε έναν συνεχή ανταγωνισμό με τα άλλα μέλη της κοινωνίας, έχοντας σαν σκοπό να αποκομίσει μεγαλύτερο οικονομικό κέρδος.

Απο αυτή την παραδοχή πηγάζει πως σε ένα χώρο εργασίας όλοι, εργαζόμενοι και εργοδότες βρίσκονται σε έναν συνεχή ανταγωνισμό μεταξύ τους. Άλλωστε και αυτό ισχύει. Όποιος έχει δουλέψει θα το έχει νιώσει.

Με βάση τη μέχρι σήμερα εμπειρία μπορούμε όμως να συμπεράνουμε πως σε έναν χώρο (κοινωνικό ή εργασίας, αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση εργασίας) δεν συμφέρει τους εργαζόμενους να είναι ανταγωνιστικοί μεταξύ τους, αλλά να δείχνουν αλληλεγγύη. Αυτό γιατί ενωμένοι μόνο μπορούν να ανταγωνιστούν τον κοινό ανταγωνιστή που λέγεται εργοδότης. Και εξηγώ: αν η κάθε εργαζόμενη μονάδα έρθει σε σύγκρουση με μία άλλη, ο εργοδότης μπορεί άνετα να καταπατήσει κάθε εργατικό «κεκτημένο» (πχ. μπορεί να μειώσει το μισθό, μπορεί να απολύσει κλπ). Με αυτή τη λογική βγαίνει το συμπέρασμα οτι οι εργαζόμενοι πρέπει να δρουν σαν σύνολο και όχι μεμονωμένα Άλλωστε αυτό συμπεραίνετε και απο παραδείγματα σε χώρους εργασίας, όπου η διάσπαση των εργαζομένων οδήγησε σε εργοδοτικές αυθαιρεσίες και σε χειρότερες συνθήκες εργασίας εώς και απόλυση.

Οπότε μένει ο κοινός αντίπαλος που είναι ο εργοδότης. Και γιατί είναι αντίπαλος; Γιατί απλά τα συμφέροντά του σε μία τέτοια κοινωνία διαμορφωμένη με την παραδοχή που τέθηκε, είναι τελείως αντίθετα με αυτά του εργαζόμενου. Και μιλάω για οποιονδήποτε εργοδότη, μικρό ή μεγάλο, φτωχό ή πλούσιο.

Οποιαδήποτε επιχείρηση ενδιαφέρεται για το κέρδος. Καμία δεν λειτουργεί για να προσφέρει στο σύνολο της κοινωνίας παρά μόνο για αυτόν που έχει την επιχείρηση ή γι’ αυτούς (στην περίπτωση που είναι παραπάνω απο ένας). Πέρα απο τις πωλήσεις και διάφορα άλλα τεχνάσματα που θα αυξήσουν τα κέρδη μίας επιχείρησης ο εργοδότης έχει και μερικές απώλειες χρήματος. Μερικά παν στην ΔΕΗ για το ρεύμα, μερικά απο αυτά παν στο πετρέλαιο για θέρμανση ( ή στο φυσικό αέριο) κλπ, ενώ ένα ποσοστό απο τον τζίρο της επιχείρησης πάει στους εργαζόμενους. Για να αυξηθεί η κερδοφορία λοιπόν, θα πρέπει σε όλους τους τομείς όπου ξοδεύονται χρήματα, να υπάρχει μείωση ή και μηδενισμός των εξόδων αυτών. Έτσι απο τη μεριά του ο εργοδότης, στον τομέα των εξόδων για τους εργαζόμενους, θα πρέπει να τα μειώσει ή να τα μηδενίσει. Αυτό γίνεται με διάφορες τακτικές (απλήρωτες υπερωρίες, απλήρωτη εργασία, αντικατάστασή τους με μηχανές κλπ.).

Απο την μεριά του ο εργαζόμενος αν και δουλεύει σε μία ίδια επιχείρηση με τον εργοδότη του, τα συμφέροντά του θα πρέπει να είναι διαμετρικά αντίθετα με του εργοδότη. Άλλωστε αυτό προστάζει και η κοινωνία μέσω της πρώτης παραδοχής. Και αν η μία μεριά, αυτή της εργοδοσίας είναι ο μηδενισμός του εργατικού κόστους, η άλλη μεριά είναι αυτή του εργαζόμενου. Δηλαδή το όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αμοιβή. Αυτό φυσικά πετυχαίνεται με το να περάσει η επιχείρηση στα χέρια των εργαζομένων. (Φυσικά αν και ο εργοδότης δουλεύει και παράγει για την επιχείρηση τότε θα πρέπει λογικά να αντιμετωπίζεται σαν εργαζόμενος)

Φυσικά, όλες αυτές οι κόντρες δεν θα υπήρχαν αν μπορούσε η κοινωνία να εφαρμόσει τον μικρό κανόνα που λέει πως σαν σύνολο προοδεύουμε πολύ περισσότερο απο ότι σαν μονάδες σε συνεχή ανταγωνισμό μεταξύ μας. Τότε η εργασία θα ήταν εργασία (κοινωνικό λειτούργημα) και όχι δουλειά. Μέχρι όμως εκείνο το σημείο (αν έρθει ποτέ), θα υπάρχει πάντοτε ο ταξικός διαχωρισμός στην κοινωνία. Αυτός ο ταξικός διαχωρισμός που το ίδιο το κοινωνικό σύστημα έχει επιβάλει μέσα απο τον ανελέητο ατομικό ανταγωνισμό. Έτσι και εμείς θα πρέπει να σκεφτόμαστε σαν εργαζόμενοι (όντας τέτοιοι) και όχι σαν εργοδότες. Αυτές τις εποχές της κρίσης, υπάρχει μια (επιτυχής) προσπάθεια απο τη μεριά της εργοδοσίας να διατηρήσει τον ίδιο ρυθμό αύξησης κερδών (ή έστω τα κέρδη της). Ανακοινώνονται απολύσεις, μειώσεις μισθών κλπ μέτρα που μόνο αποτέλεσμα έχουν την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των εργαζομένων και δημιουργώντας μία τεράστια στρώση ανεργίας. Αυτό που ακούγεται είναι πως πρέπει όλοι μαζί να επωμιστούμε τις απώλειες. Αν όμως σκεφτεί τις απλούστατες πιο πάνω σκέψεις θα καταλήξει στο συμπέρασμα πως απο τη στιγμή που δεν έχουμε μερίδιο όλοι μαζί στα κέρδη, τότε δεν θα πρέπει να έχουμε μερίδιο και στην χασούρα. Δεν είναι κάτι δύσκολο στο να κατανοήσει κανείς σε πoιά κοινωνική τάξη ανήκει. Αρκεί να σκεφτεί σαν εργαζόμενος και όχι σαν αφεντικό.

Άνεργος

2011-07-25T09:34:00.000+03:00

Εδώ και πάρα πολύ καιρό άνεργος σκέφτομαι να την κάνω απο την χώρα και να πάω κάπου αλλού να δουλέψω. Παλαιότερα, το δέλεαρ των περισσότερων χρημάτων σε ωθούσε να βγεις στο εξωτερικό να δουλέψεις. Μιλάω για την περίοδο όπου η Ελλάδα είχε «ανάπτυξη» και όχι για ένα απο τα πολλά μεταναστευτικά κύματα. Τώρα όμως άρχισε άλλη μία μεταναστευτική περίοδος. Είναι η ανάγκη που σε ωθεί να φύγεις.

Μιλώντας με μία θεία μου, μου είπε πως λογικό να φύγει πλέον κανείς και πως δεν είναι κακό. Έτσι γίνεται. Βασικά είναι και ο λόγος που γράφω τώρα. Νομίζω πως τσατίστηκα. Γιατί, αυτή, δημόσιος υπάλληλος, με καμία φάση στη ζωή της να είναι απεγνωσμένη απο το θέμα της επιβίωσης δεν μπορεί να καταλάβει πόσο δύσκολο είναι για έναν (νέο) να εγκαταλείψει το σπίτι του,σ τους φίλους του και την οικογένειά του και να φύγει να πάει στην άλλη άκρη της γης για να δουλέψει. Γιατί πλέον μη νομίζει κανείς οτι παίζει και αλλού εύκολα δουλειά. Καναδάς, Αυστραλία και λίγο στην βόρεια Ευρώπη. Τουλάχιστον εκεί βρίσκω όταν ψάχνω. Και η Ελλάδα ρε γαμώτο είναι ωραία χώρα, όπως και να το κάνουμε.

Βέβαια, αυτό που με τσάτισε περισσότερο είναι το πόσο εύκολα κάποιος βολεμένος λέει την κουβέντα: «έτσι είναι, δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο, αναγκαστικά» κλπ., δίχως να μπει στη λογική του μήπως και υπάρχει εναλλακτική λύση. Έτσι και γω με το φτωχό μου το μυαλό σκέφτηκα μερικά πράγματα.

Πρώτον, τα λεφτά υπάρχουν. Δεν τα φάγαμε όμως μαζί. Γιατί αν τα είχαμε φάει μαζί τότε θα είχα και γω ένα σπίτι με πισίνα. Όμως τα λεφτά υπάρχουν στους τραπεζικούς λογαριασμούς κάποιον λίγων. Τα λεφτά δεν επενδύθηκαν σε έργα, ούτε έρευνα, ουτε στη γεωργία, στην αλιεία και στον τουρισμό. Αν αφαιρέσει κανείς μερικά έργα που έγιναν, κάποια άλλα λειτουργικά έξοδα και λοιπές δαπάνες θα δούμε πως όσα λεφτά πήραμε απο πακέτα και ως δάνεια κάπου φαγώθηκαν στη μέση. Και σίγουρα δεν είναι ούτε ο μικρομεσαίος που δεν έκοψε απόδειξη αυτός που τα έφαγε, ούτε ο γεωργός που δήλωσε 10-20 ελιές παραπάνω οτι του χάλασαν απο το χαλάζι. Είναι στις βίλες, στα κότερα και στις Porsche των γιατρών, δικηγόρων και λοιπών που κυκλοφορούν ανάμεσά μας σαν καθώς πρέπει πολίτες.

Δεύτερον, τι πρέπει να γίνει. Προσωπικά θεωρώ πιο σωστό να κάτσει κανείς και να παλέψει εδω πέρα για το μέλλον του, παρά να την κάνει. Όχι για κανένα φιλοπατριωτικό λόγο. Απλά και μόνο γιατί αν την κάνει για άλλη χώρα, απλά δεν δημιουργεί τις συνθήκες όπου θα τον εμποδίσουν να ξαναγίνει μετανάστης. Αν πάει κανείς πχ στην Γερμανία, ίσως σε 5 χρόνια να ξαναψάχνει πατρίδα καινούργια. Αυτό είναι που πρέπει να σταματήσει Και αυτό σταματά μόνο με την εφαρμογή των νόμων, με περισσότερη αξιοκρατία και διαφανεία Αυτά τα απλά πράγματα είναι που ο λαός πρέπει να απαιτήσει. Πέρα απο το ουτοπικό της επανάστασης και της εγκαθίδρυσης ενός άλλου πολιτεύματος (βλέπε κομμουνισμό) που αν και ουτοπικό είναι ακριβώς αυτό το ιδανικό που σε ωθεί πάντα προς τα μπρος, οι λύσεις είναι πιο «μικροαστικές». Για παράδειγμα είναι πολύ δύσκολο να δεχθεί η άρχουσα τάξη την διαφάνεια και την παύση της ανομίας της. Άλλωστε, μιλώντας για διαφάνεια και εφαρμογή των νόμων μιλάμε ουσιαστικά για κρατικοποίηση πλέον των παράνομων εσόδων που συγκεντρώθηκαν με διάφορες αδιαφανείς πρακτικές και παρανομίες, καθώς και μεγάλου μέρους των μέσων παραγωγής. Για παράδειγμα: Ο κυρ Κώστας, φαρμακοποιός στο επάγγελμα, έχει φιλία με τον κυρ Νίκο, γιατρό στο νοσοκομείο. Ο κυρ Νίκος κάποια μέρα γίνεται διευθυντής στο νοσοκομείο. Έτσι είναι σε θέση να ελέγχει τις προμήθειες φαρμάκων. Επειδή θέλει να βγάλει το κατιτίς για να έχουν και τα παιδιά του να βρουν κάτι, λέει στον κυρ Κώστα να δημιουργήσει μία φαρμακευτική. Αυτή η φαρμακευτική δεν θα κάνει τίποτε άλλο απο το να κάνει παραγγελίες απο εργοστάσιο φαρμάκων το παυσίπονο Χ. Όμως θα το πουλάει σε τριπλάσια τιμή. Ο κυρ Νίκος στη συνέχεια θα αγοράζει για το νοσοκομείο το παυσίπονο Χ και απο τα κέρδη της φαρμακευτικής του κυρίου Κώστα θα παίρνει ένα ποσοστό Α%. Έτσι κανείς δεν είναι χαμένος, παρά μόνο ο Έλληνας φορολογούμενος.

Στην καινούρια κατάσταση όπου ο λαός πρέπει να ζητήσει διαφάνεια και εφαρμογή των νόμων, κανείς απο τους κυρίους Νίκους και Κωστάδες δεν είναι διατεθιμένοι να συμβιβαστούν και να χάσουν μέρος της παράνομης περιουσίας τους και ίσως να καταλήξουν και στη φυλακή. Αν αυτό το παράδειγμα το μεγιστοποιήσουμε στα όρια του κράτους, θα δούμε οτι υπάρχει ένα ποσοστό του πληθυσμού που δούλευε και δουλεύει έτσι (βλέπε Άκης Τσοχατζόπουλος). Σε αυτό το ποσοστό συγκαταλέγονται και οι τράπεζες. Που φυσικά δεν θα δεχθούν κανέναν έλεγχο. Οπότε έργο της νέας κυβέρνησης θα είναι να τις κρατικοποιήσει όλες.

Πέραν του οτι τέτοιες κινήσεις θέλουν πολιτικούς με αρχίδια, νομίζω πως και ο λαός δεν είναι πλέον σε θέση να ξαναρισκάρει το μέλλον του σε 300. Αλλά εκτός αυτού, ούτε η τάξη που έχει δημιουργηθεί και γεύεται τα χρήματα του λαού είναι σε θέση να παραχωρήσει τα προνόμιά της (βλέπε ταξιτζήδες, φαρμακοποιούς, συμβολαιογράφους που ζουν και πλουτίζουν μέσω μονοπωλιακών επαγγελμάτων αλλά και δημοσίων υπαλλήλων σε τέτοιες θέσεις με τέτοιους μισθούς απαγορευτικούς για τον καθένα). Οπότε ο μόνος τρόπος για να μπορεί ο λαός να είναι σε θέση να ελπίζει για το μέλλον του, είναι να συγκρουστεί με αυτή την ανώτερη οικονομικά τάξη, για να κρατικοποιήσει όλη αυτή την κλεμμένη περιουσία.

Έτσι σαν λογικό συμπέρασμα καταλήγω στο πως η αμεσοδημοκρατία είναι περισσότερο δημοκρατία απο την κοινοβουλευτική δημοκρατία. Και πως είναι αναπόφευκτη η σύγκρουση του λαού με την άρχουσα τάξη για την αποκατάσταση της νομιμότητας και της διαφάνειας.

Αμεσοδημοκρατία. Ακούω παπαρολογίες του τύπου και πως θα γίνει να ψηφίζει ο καθένας για όλα. Τώρα δεν θα το αναλύσω, απλά θα πω πως η χρήση του ίντερνετ κάνει πλέον την ψηφοφορία και την ανταλλαγή πληροφορίας πολύ άμεση και εύκολη. Δεν βλέπω τον λόγο απο τη στιγμή που έχουμε την δυνατότητα να υποβάλουμε την φορολογική δήλωση online να μην μπορούμε να ψηφίζουμε και με αυτό το τρόπο.

Μιλάω για επανάσταση; Όχι. Τουλάχιστον δεν το λέω ανοιχτά. Αλλά αναγκαστικά σε οδηγούν εκεί. Μακάρι να ήμασταν Σουηδία, όπου όλοι θα ασχολούμασταν με τελείως διαφορετικά πράγματα. Αλλά σε αυτή τη κατάσταση, όταν πλέον είναι μεγάλο μέρος του πληθυσμού και ακόμα μεγαλύτερο μέρος της νεολαίας, άνεργο και σκέφτεται να φύγει για μέρη μακρινά, ποιός το σταματάει αυτό το κομμάτι απο το να βγει στο δρόμο και να συγκρουστεί;

Plus

2011-07-15T09:31:00.003+03:00

Μέχρι τώρα οι χρήστες του ίντερνετ δίναν τα στοιχεία τους στο facebook. Τώρα απο 'δω και πέρα θα τα δίνουν και στο google+ ... Και δεν ξέρω αν το έχετε αναλογιστεί, αλλά η google δεν είναι facebook στη συλλογή προσωπικών δεδομένων. Η facebook φαντάζει μυξοπαρθένα σε σχέση με την γνώση και την εμπειρία του φακελώματος που έχει η google. Και δεν είναι μόνο αυτό. Όταν θα δεί το φλωράκι με το μπουκλέ μαλλί οτι χάνει η μετοχή του λόγω διαρροών απο την google τότε θα αρχίσει να δίνει τα στοιχεία όπως να'ναι και όπου νά'ναι σε μεγαλύτερο ή και πολλαπλάσιο βαθμό απο το σήμερα (εγώ αυτό θα έκανα)... Ας κάνουμε λοιπόν κύκλους με τους φίλους μας...

ΥΓ: Απο τη στιγμή που το διασπορά δεν βγήκε (και δε νομίζω να πρόκειται να βγει)...

Μπάλα είναι

2011-07-14T14:21:00.003+03:00

Μία πρόταση έχω να κάνω για το ποδόσφαιρο. Όλα ξεκίνησαν όταν μεγάλα ονόματα του ποδοσφαίρου (βλέπε Πλατινί) έβαλαν το στοίχημα μέσα στο ποδόσφαιρο. Έτσι φτάσαμε εδώ που φτάσαμε και νομίζεις οτι βλέπεις μπάλα ενώ στην πραγματικότητα (χωρίς να υπάρχουν αποδείξεις, εκεί που δεν θέλουμε να δούμε οτι υπάρχουν) βλέπεις απλά μία πίτσα στον φούρνο να ψήνεται. Μετά απο 90 λεπτά η πίτσα σου θα είναι ψημαίνει και κάποιοι θα φαν τα μεγαλύτερα κομμάτια ενώ εσύ απλά τα έβλεπες να ψήνονται.

Έτσι, όπως και σε άλλες ανεπτυγμένες χώρες γιατί να μην εφαρμόσουμε τον νόμο της ανοχής αντί για της πάταξης; Δηλαδή, αντί να κλείνεις τον Μπέο μέσα και έχεις τον μπούλη τον Μαρινάκη αντί να είναι μέσα, να είναι έξω και να τρώει γύρους μαζί με τον Πατέρα και άλλους μεγαλοπαράγοντες σαν τον ήρωα "αντιεξουσιαστή" Ψωμιάδη, γιατί να μην νομιμοποιήσεις τα στημένα; Γιατί να μην έχεις νόμιμα την μπάλα σου διεφθαρμένη; Ας τα στήνουν και ας το ξέρει ο κόσμος οτι έτσι γίνεται.

Σιγά σιγά, ο κόσμος δεν θα βλέπει μπάλα, γιατί απλά δεν ενδιαφέρεται κανείς για ένα προδιαγεγραμμένο ματς. Δεν θα έχεις παθιασμένους μαλάκες στις κερκίδες να μαχαιρώνονται μεταξύ τους, δεν θα δίνει το κράτος τόσα λεφτά για γήπεδα που θα στήνονται αγώνες. Θα στραφεί ο λαός σε άλλα πιο υγιεί αθλήματα όπως ο στίβος ή το ξεχασμένο μπάσκετ, η κολύμβηση και το ποδήλατο με την ενεργή συμμετοχή κιόλας των ενδιαφερόμενων. Έτσι τα λαμόγια θα ξεφτίσουν μαζί με το χορτάρι του γηπέδου τους που θα έχει κιτρινίσει.

Άσυλο

2011-07-11T08:38:00.002+03:00

Ηπλειοψηφεία του κόσμου (λένε) είναι υπέρ της κατάργησης του ασύλου. Γιατί;

Γιατί απλά 29 κατασκευαστές εφημερίδων συνιστούν αστυνομοκρατία. Αυτοί ξέρουν...

Και σε πιο σοβαρό ύφος. Το επιχείρημα της κατάργησης του ασύλου είναι οι παράνομες πράξεις. Τώρα ο αντίλογος:

1) Δεν είδα σε όσα ιδρύματα και να πήγα καμία παρανομία. Όλα τα περιφερειακά πανεπιστήμια και αρκετά ιδρύματα των 2 μεγάλων πόλεων λειτουργούν ή δεν λειτουργούν όταν είναι υπο κατάληψη ή απεργία ή οτι θέλει αλλά δεν έχει κλαπεί ούτε μολύβι. Άρα ακυρώνεται αυτόματα το επιχείρημα των παράνομων πράξεων που αν συμβαίνουν τότε είναι πολύ περιορισμένες.

2) Πάλι στην ομόνοια και αλλού διακινείται πρέζα. Εκεί δεν έχει άσυλο. Άρα δεν υπάρχει εγγύηση πως αν καταργηθεί το άσυλο θα εκλείψουν οι παράνομες πράξεις.

3) Με καθαρά καπιταλιστική λογική και κριτήρια, η ύπαρξη ασύλου δεν φέρει διαφορά στην οικονομία της χώρας. Ούτε καν αν δεν υπάρχει άσυλο και λειτουργούν 5-10 επιχειρήσεις σε κάθε πανεπιστήμιο. Η διαφορά είναι ελάχιστη.

Οπότε το συμπέρασμα είναι πως ο κόσμος για άλλη μία φορά έφαγε την παπάτζα και οι λόγοι είναι πολύ διαφορετικοί για την κατάργηση του ασύλου.

Το πανεπιστήμιο είναι ο χώρος που ο άνθρωπος θα πρέπει να μορφωθεί. Όχι μόνο να πάρει τα απαραίτητα προσόντα για να βγεί στην αγορά εργασίας αλλά και να διαμορφώσει χαρακτήρα σαν άνθρωπος. Με την ύπαρξη του ασύλου επιτρέπεται να δημιουργηθούν πυρήνες πολιτικής ζύμωσης μέσα στους χώρους του, που μετά θα δημιουργήσουν άτομα τα οποία θα παλεύουν σε κοινωνικούς αγώνες. Δεν είναι τυχαίο πως σχεδόν σε όλο τον κόσμο, απο την Γαλλία μέχρι την Κορέα και απο τις ΗΠΑ μέχρι την λατινική Αμερική, οποιαδήποτε ριζοσπαστική κίνηση έχει ξεκινήσει μέσα στους κόλπους των πανεπιστημίων.

Η εκπαίδευση είναι ένα αγαθό που πρέπει να διαφυλαχθεί στη λαϊκή μορφή του μέ κάθε θυσία. Σε περίπτωση κατάργησης του ασύλου και με οποιαδήποτε δικαιολογία, η οποιαδήποτε αντικαθεστοτική-αντικαπιταλιστική άποψη θα καταστέλλεται αυτόματα.

Καλός ήρθατε στο άσπρο αποστειρωμένο περιβάλλον του νέου πανεπιστημίου λοιπόν....

ΥΓ: Αν θες λοιπόν μόνο εκπαίδευση και κατάρτιση τότε ζήτα να γίνει το πανεπιστήμιο πραγματικά άσυλο. Να κυκλοφορείς με άσπρες φόρμες μέσα του και με ξυρισμένο κεφάλι. Με μαθήματα τύπου πλύση εγκεφάλου θα σε κάνουν το σωστό στρατιωτάκι που θα υπηρετεί την εταιρεία. Και όταν βρεθείς άχρηστος γι' αυτές τότε κατηγόρα τον εαυτό σου που δεν πρόλαβες το άρμα της αιώνιας εκπαίδευσης...

Περί ειρήνης (και άλλων γυναικών)

2011-07-09T16:37:00.001+03:00

Ειρήνη είναι το συνώνυμο της ηρεμίας, της γαλήνης και της μη βίας. Αυτό που ζητάει ο κάθε ένας είναι να έχει μία ζωή όσο μπορεί πιο ήρεμη και ειρηνική. Η ειρήνη στις διαπροσωπικές σχέσεις εξασφαλίζει την ψυχική ηρεμία στο άτομο. Αντίθετα, το μεγαλύτερο ποσοστό ψυχικών-σωματικών νοσημάτων οφείλετε σε μη ειρηνικά, μη γαλήνια και βίαια περιστατικά όπου τραυμάτισαν το άτομο.

Σε μία κοινωνία ταξικά χωρισμένη, βασισμένη στον ανταγωνισμό για την επικράτηση (οικονομικής φύσεως) και στην άκρατο ατομικισμό, είναι λογικό να υπάρχουν τριβές τέτοιες σε μικρές οι μεγάλες κλίμακες, όπου και θα οδηγήσουν σε σύγκρουση, πράγμα βίαιο και μη ειρηνικό.

Για να εξασφαλιστεί η ειρήνη μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον πρέπει να αναθεωρηθούν οι σχέσεις που υπάρχουν ανάμεσα στα άτομα αυτού του περιβάλλοντος. Πρέπει να ανατραπούν οι κοινωνικές δομές, ούτως ώστε να μπορέσει το άτομο να επαναπροσδιορίσει τον ρόλο του μέσα στην κοινωνία, καθώς και την ίδια την κοινωνία, πλέον σε συλλογικό επίπεδο και όχι σε ατομικό. Όταν καταφέρει να φτάσει το κοινωνικό ιξώδες σε επίπεδα τέτοια που δεν θα εμπεριέχεται η έννοια τριβή τότε θα σταματήσει να αυξάνεται η θερμοκρασία ανάμεσα στα κοινωνικά μόρια.

Η αταξική κοινωνία είναι η μόνη λογική λύση, καθώς εξασφαλίζει αυτήν την έννοια του συνόλου έναντι του ατόμου. Όμως, η πορεία προς μία τέτοια δομή πρέπει να περάσει μέσα απο την αντι-βία. Η δράση των οικονομικοκοινωνικά ανώτερων πρέπει να απαντηθεί με μία αντίδραση των ταξικά υποκείμενων ούτως ώστε να διατηρηθεί η φυσική ισορροπία του συστήματος. Ειδάλλως, το σύστημα ανατρέπεται με απρόβλεπτες κοινωνικές συνέπειες.

Κείμενο του Πολυ. Γεωργιάδη

2011-06-21T01:45:00.001+03:00

Ο Αριστοτέλης στην Τύνιδα

σημειώσεις με αφορμή την αραβική εξέγερση (και όχι μόνο...)

I

Στο πέμπτο βιβλίο των “Πολιτικών” ο Αριστοτέλης, εξετάζοντας τις αιτίες και τις αφορμές για τα ξεσπάσματα των επαναστάσεων, κατέληξε στο παρακάτω συμπέρασμα: “Γίγνονται μεν ουν αι στάσεις ού περί μικρών αλλά εκ μικρών, στασιάζουσι δε περί μεγάλων” (προκαλούνται οι επαναστάσεις, όχι για ασήμαντα γεγονότα αλλά από μικρές αφορμές, αποβλέπουν όμως σε σπουδαία αποτελέσματα). Ακόμα κι απ'τα πιο μικρά συμβάντα : “πολλάκις λανθάνει μετάβασις των νομίμων”.

17 Δεκεμβρίου 2010. Ένας φτωχός κι ασήμαντος μικροπωλητής, ο Μωχάμεντ Μπουαζίζι, θέλησε να διαμαρτυρηθεί για τη μη ανανέωση της άδειας επαγγέλματός του. Προφανώς ούτε που φαντάστηκε μέσα στην απελπισία του πως η αυτοπυρπόλησή του στην Τύνιδα θα προκαλούσε, όχι μόνο την πτώση του γαλλοθρεμένου δικτάτορα Μπεν Αλί, αλλά κι ένα ντόμινο (κατά την παλιά αμερικάνικη ορολογία) εξεγέρσεων σ'ολόκληρο σχεδόν τον αραβικό κόσμο.

“Και να το ξέρεις, φτωχός και αδικημένος άγριο πράγμα” έγραφε κάποτε ο κωμικός ποιητής Μένανδρος. Η καμμένη σάρκα του Μωχάμεντ Μπουαζίζι θα μπορούσε να γίνει ένα συγκινητικό θέαμα στα δελτία των ειδήσεων. Δακρυρροούσες κυράτσες της αστικής τάξης με τις φιλάνθρωπες γυναίκες των δικτατόρων (βλ. τη Μαριάννα Βαρδινογιάννη και την κολλητή της, τη γυναίκα του Μουμπάρακ) και εκλεκτά μέλη του Ιδρύματος Αρωγής του Καντάφι (σαν τον Γιωργάκη Παπανδρέου), θα μπορούσαν να μιλάνε ώρες με συμπάθεια για τους καϋμένους τους φτωχούς και τα βάσανά τους. Έλα όμως που η καμμένη σάρκα του Μωχάμεντ Μπουαζίζι έγινε η θρυαλλίδα για τη λαϊκή εξέγερση! Πουτάνα τύχη! Τζάμπα το λίφτινγκ...

II Περί τύχης ο λόγος..

Πάνω από δύο χιλιετίες πριν αναπτυχθεί η χαοτική θεωρία, ο σταγειρίτης φιλόσοφος έγραφε για τις πολειτιακές μεταβολές : “συμβαίνει δ'ενίοτε τούτο και δια τύχας”. Κι ο Μαρξ συμπλήρωσε : “Δίχως την τύχη η Ιστορία θα ήτανε μαγεία”. Ένα “τυχαίο” γεγονός, όπως είδαμε και στην περίπτωση του ελληνικού Δεκέμβρη, μπορεί να κινητοποιήσει βαθύτερες κοινωνικές ζυμώσεις. Έτσι, η εν υπνώσει λαϊκή δυσαρέσκεια ενεργοποιήθηκε από ένα γεγονός που σε άλλες περιστάσεις θα έμενε απαρατήρητο. Η λαϊκή δυσαρέσκεια από δύναμις μετατράπηκε σε ενέργεια.

Αμέτρητοι νεαροί έχουν δολοφονηθεί από μπάτσους. “Έτυχε” να είναι ο Αλέξης Γρηγορόπουλος αυτός που ενεργοποίησε τη δεκεμβριανή εξέγερση του 2008. Αμέτρητοι απελπισμένοι άνθρωποι έχουν αυτοπυρποληθεί για διάφορους λόγους. “Έτυχε” να είναι ο Μωχάμεντ Μπουαζίζι αυτός που ενεργοποίησε τη μεγάλη αραβική εξέγερση.

Όταν όμως μιλάω για τυχαιότητα δεν εννοώ τον μεταφυσικό αχταρμά ορισμένων που υποστηρίζουν πως “οι νομοτέλειες είναι νεκρές”. Δυστυχώς γι'αυτούς, οι νευτώνιες εξισώσεις κίνησης προβλέπουν την τροχιακή κίνηση των πλανητών και των δορυφόρων τους, παρά τα τόσα χτυπήματα που δέχτηκε ο νευτώνιος ντετερμινισμός. Ο καπιταλισμός συνεχίζει να παράγει νομοτελειακά εγγενείς κρίσεις, παρά τα τόσα χτυπήματα που δέχτηκε ο μαρξιστικός ντετερμινισμός. Κι αν ο φίλος μας που εχθρεύεται τη νομοτέλεια, φάει οποιαδήποτε τροφή, νομοτελειακά θα ακολουθήσει εκείνη η χαριτωμένη διαδικασία που θα επιστρέψει την ύλη στη μητέρα φύση...

Η νομοτέλεια και η απροσδιοριστία λοιπόν, συνυπάρχουν διαλεχτικά τόσο στη φύση, όσο και στην ανθρώπινη κοινωνία (το έλλογο και πολύπλοκο εποικοδόμημα της φύσης).[1]

III Η δύναμις μετατράπηκε σε ενέργεια.

Οι μεταφυσικοί βλέποντας τα φαινόμενα μόνο έτσι όπως εμφανίζονται τη στιγμή της εξέτασής τους, αγνοούν τη δυναμική που βρίσκεται μέσα σ'αυτα. Λίγες μέρες πριν ξεσπάσει η εξέγερση στην Τυνησία, οι γαλλικές μυστικές υπηρεσίες με έκθεσή τους προς την κυβέρνηση του τερατώδη νάνου Σαρκοζί, χαρακτήριζαν το καθεστώς του σοσιαλφασίστα Μπεν Αλί [2] ως το πιο σταθερό της περιοχής του Μαγκρέμπ, χωρίς την ύπαρξη κινδύνου κοινωνικών αναταραχών. Το ίδιο περίπου συνέβη και απ'τη μεριά των ΗΠΑ, για τον έταιρο σοσιαλφασίστα Μουμπάρακ στην Αίγυπτο.

Τι μας διδάσκει αυτό; Η κοινωνική / ταξική ειρήνη είναι ένας εν υπνώσει πόλεμος!

Ορισμένοι σύντροφοι τα τελευταία χρόνια έχουν κεντρικοποιήσει δυσανάλογα το πραγματικό και σημαντικό φαινόμενο της μικροαστικοποίησης του πρωτοκοσμικού προλεταριάτου. Αυτή η κεντρικοποίηση πολλές φορές δημιουργεί μια έπαρση χιλιών Λουδοβίκων (και του Λουδοβίκου των Ανωγείων συμπεριλαμβανομένου) και μια δογματική ακαμψία χιλίων Ιννοκέντιων σε ορισμένους συντρόφους που νιώθουν περήφανοι επειδή ανακαλύψανε νιφάδες χιονιού στον Βόρειο Πόλο!

Ήδη από το 1858 ο Ένγκελς σε γράμμα του προς τον Μαρξ μιλούσε για την αστικοποίηση του αγγλικού προλεταριάτου, ενώ το 1884 σε επιστολή του προς τον Καρλ Κάουτσκι έλεγε πως όσο οι προλετάριοι είναι ανώριμοι για την αυτοαπελευθέρωσή τους (δηλαδή για την αυτοκατάργησή τους!) θα βλέπουν την υπάρχουσα κοινωνική τάξη ως τη μόνη δυνατή και θα γίνονται ουρά της αστικής τάξης. Μια διαρκής κρίση όμως, που θα οξύνει την ταξική πάλη και θα αφυπνήσει την προλεταριακή συνείδηση, θα απεγκλωβίσει το προλεταριάτο απ'την κυριαρχία των καπιταλιστικών ιδεών. Έτσι, το προλεταριάτο από ενσωματωμένη στον καπιταλισμό δύναμη θα μετατραπεί σε δύναμη αντροπής, μέσα από την όξυνση της ταξικής πάλης.

Εδώ είναι εμφανή τα ίχνη του αισιόδοξου ντετερμινισμού που χαρακτήριζε το επαναστατικό κίνημα τον 19ο αιώνα. [3] Με την ιστορική εμπειρία που έχει συσσωρευθεί όμως, θα πρέπει να διορθώσουμε λιγάκι τον Ένγκελς. Η οικονομική κρίση πράγματι οξύνει τον κοινωνικό / ταξικό ανταγωνισμό, δίνοντας τις δυνατότητες μιας επαναστατικής αφύπνισης του προλεταριάτου, αλλά δε δημιουργεί μια μηχανιστική κίνηση προς την κατεύθυνση της κοινωνικής επανάστασης. Ένα σημαντικό τμήμα της λαϊκής δυσαρέσκειας ενδέχεται να ριζοσπαστικοποιηθεί, όχι προς τ'αριστερά αλλά προς τα δεξιά, όπως έγινε και με την άνοδο του φασισμού στο Μεσοπόλεμο. Ακόμα και σε περιόδους όξυνσης του ταξικού πολέμου, σημαντικό τμήμα του προλεταριάτου ενδέχεται να παραμείνει το ίδιο ανώριμο με πριν (ή και περισσότερο) και να στραφεί εναντίον των ίδιων του των ιστορικών συμφερόντων!

Αν μας δείχνει όμως κάτι η αραβική εξέγερση, είναι οι δυνάμεις που κρύβονται στα καταπιεσμένα τμήματα της κοινωνίας. Δυνάμεις που περιμένουν να βγουν απ'τα σκοτάδια της δυνατότητας στο φως της πραγματικότητας. Η κοινωνική ειρήνη που φαίνεται σταθερή και απαραβίαστη συνθήκη, γρήγορα μπορεί να καταρρεύσει σα χάρτινος πύργος.

Μπορεί το δυτικό προλεταριάτο στις μητροπόλεις του καπιταλισμού να μιμηθεί τη μαχητικότητα των αραβικών λαών και να μετατραπεί σε δύναμη ανατροπής; Ιδού η Ρόδος...

IV Όταν, όμως, ιεροποιούμε μια εξέγερση τη μουμιοποιούμε...

Η αραβική εξέγερση δεν είναι μια εξέγερση που στοχεύει στην ανατροπή του καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης της κοινωνίας. Είναι μια επανάσταση που στοχεύει κυρίως στον εκδημοκρατισμό του πολιτικού εποικοδομήματος. Η μεσαία τάξη και τα στελέχη που αποσκίρτησαν απ'τα καθεστώτα, μάλλον έχουν το πάνω χέρι. Δίχως να θέλω να υποτιμήσω τις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις σε ολοκληρωτικά καθεστώτα, πιστεύω πως σύντομα το αραβικό προλεταριάτο θα δει πως η Αστική Δημοκρατία για την οποία έχυσε το αίμα του είναι μια συνθήκη εχθρική. Το προλεταριάτο παίζει εκτός έδρας : τάσσεται υπέρ μιας μορφής καπιταλιστικού κράτους (της Αστικής Δημοκρατίας) και εναντίον μιας άλλης μορφής (της Δικτατορίας).

V Ο Καντάφι βομβαρδίζει τον Καντάφι ;

Ο Αριστοτέλης έψεγε τους ολιγαρχικούς γιατί συγκροτώντας στρατιωτική δύναμη με ελαφρά οπλισμένους άνδρες (εν δυνάμει ταξικούς αντιπάλους των ολιγαρχικών), συγκροτούσαν μια στρατιωτική δύναμη εναντίον του εαυτού τους.

Ο Μαρξ θεωρούσε πως η αστική τάξη παράγωντας το προλεταριάτο, παράγει τον ίδιο το νεκροθάφτη της.

Οι αμερικάνοι και η CIA εκπαιδεύοντας τον Μπιν Λαντεν και τους μουτζαχεντίν στο Αφγανιστάν εναντίον των σοβιετικών εισβολέων, συγκρότησαν μια δύναμη εναντίον του εαυτού τους.

Ο αντιιμπεριαλιστής Καντάφι αποφάσισε με την αλλαγή του μιλένιουμ να συμμετέχει στις δυτικές μπίζνες. Έτσι, δια μέσου της Libyan Investment Authority συμμετέχει στην ιταλική εταιρία Finmecanica που κατασκευάζει τις βόμβες που χρησιμοποιούνται εναντίον της Λιβύης! Ο Καντάφι βομβαρδίζει τον Καντάφι!

VI Η σχιζοφρένεια συνεχίζεται ;

Μέσα στο συνεχές κύμα των αραβικών εξεγέρσεων, ο δυτικός υπερ-ιμπεριαλισμός και οι άραβες συνεργάτες του προχώρησαν σε δύο εισβολές : η μια για να “προστατέψουν” τους εξεγερμένους και η άλλη για να καταπνίξουν την εξέγερση. Η πρώτη στη Λιβύη, η δεύτερη στο Μπαχρέιν. Το Μπαχρέιν έχει στρατηγική σημασία για τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό : είναι το αγκυροβόλιο του πέμπτου αμερικάνικου στόλου και έδρα της Centcom (της Ναυτικής Διοίκησης των Αμερικάνικων δυνάμεων στη Μέση Ανατολή). Στην Ίσα του Μπαχρέιν οι αμερικάνοι απολαμβάνου μια αεροπορική βάση. Οι ΗΠΑ έχουν επενδύσει πεντακόσια εκατομμύρια δολάρια για το διπλασιασμό της δυναμικότητας των εγκαταστάσεων της βάσης.

Είναι ολοφάνερο : άσχημο περιβάλλον για εξέγερση! 4000 στρατιώτες της “Ασπίδας της Ερήμου” απ'τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, με τις ευλογίες των δυτικών εκδημοκρατιστών της υφηλίου, εισβάλλανε στο Μπαχρέιν για να καταστείλουν την εξέγερση εναντίον της σουνιτικής δυναστείας των Αλ Χαλίφα.

Και τι σύμπτωση! Η φιλοδυτική Σαουδική Αραβία είναι μια ολοκληρωτική θεοκρατική δικτατορία, της ουαχαμπίτικης εκδοχής του Ισλάμ (μιας εκδοχής που ασπάζονται οι Ταλιμπάν και ο Μπιν Λάντεν!).

Όχι δεν ειναι σχιζοφρένεια

είναι ο καπιταλισμός...

Σημειώσεις

[1] Ακριβώς επειδή η ανθρώπινη κοινωνία είναι ένα έλλογο εποικοδόμημα της φύσης δεν λειτουργεί αυστηρά ντετερμινιστικά. Όπως έλεγε ο Καστοριάδης : “το ιστορικό ον ξεπερνά το έμβιο ον αφού μπορεί να δώσει νέες απαντήσεις στις “ίδιες” καταστάσεις ή να πλάσει νέες καταστάσεις”. Αυτό όμως δεν αποκλείει την ύπαρξη της νομοτέλειας : νομοτελειακά η μεγάλη φτώχεια και εξαθλίωση γεννούν εγκληματικότητα, νομοτελιακά ο καπιταλισμός γεννά κρίσεις, νομοτελειακά η μισθωτή εργασία παράγει υπεραξία και σύμφωνα με την αναρχική θεώρηση μια επανάσταση που διατηρεί τις ιεραρχικές δομές νομοτελειακά παράγει μια επαναστατική ελιτ που οδηγεί στη δικτατορική εκτροπή.

[2] Τόσο ο Μπεν Αλί, όσο και ο Μουμπάρακ ήταν εκλεκτά μέλη της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, με πρόεδρο τον Γιωργάκη Παπανδρέου, ενώ ήταν γνωστές οι παλιές καλές σχέσεις της οικογένειας Καντάφι με την οικογένεια Παπανδρέου. Ταυτόχρονα, ο “σοσιαλιστής του 21ου αιώνα” Τσάβες χαρακτηρίζει ως “μεγάλο ανθρωπιστή” τον σφαγέα της Συρίας Αλ Άσαντ. Ναι, είναι ο ίδιος ο αντιιμπεριαλιστής Τσάβες που έχει παραδώσει τρεις κομμουνιστές αντικαθεστωτικούς στη φασιστική κυβέρνηση της Κολομβίας. Τόσο σοσιαλισμό έχουμε να δούμε απ'τον εθνικοσοσιαλισμό!

[3] Ο αισιόδοξος ντετερμινισμός δεν αφορά μονάχα τους Μαρξ και Ενγκελς. Όλες οι τάσεις του επαναστατικού κινήματος του 19ου αιώνα ήταν πεπεισμένες για την αναπόφευκτη της Κοινωνικής Επανάστασης. Μέσα σ'αυτούς κι ο αναρχικός Κροπότκιν και φυσικά ο Μπακούνιν, ο οποίος διακατέχονταν από μια πρωτόγονη μορφή αισχατολογίας.

Υ.Γ. Μια μέρα μετά την ολοκλήρωση του κειμένου έσκασε ακόμα μια άσχημη είδηση για τη Σοσιαλιστική Διεθνή : οι αμερικανικές αρχές συνέλαβαν τον επικεφαλής του ΔΝΤ Ντομινικ Στρος Καν για σεξουαλική παρενόχληση, απόπειρα βιασμού και ομηρία 32χρονης εργαζόμενης σε ξενοδοχείο! Όπως λέει κι ο Γούντι Άλεν σε μια ταινία του : “ξέρεις τι ηθική έχουν οι πολιτικοί; ένα βήμα πριν τους παιδεραστές”.

Πολύκαρπος Γεωργιάδης

Φυλακές Κέρκυρας

Μάης 2011

*Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύτηκε στο φύλλο 14 (Ιούνης 2011) της εφημερίδας δρόμου Άπατρις που κυκλοφορεί στη Κρήτη.

Σεντόνι ανάρτηση

2011-06-05T14:20:00.003+03:00

Στο συγκεκριμένο ποστ ήθελα να γράψω για τους αγανακτησμένους και γιατί δεν συμμετέχω (ακόμη) μαζί τους. Επειδή έχουν γίνει πάρα πολλές αναλύσεις για το ζήτημα δεν θα σχολιάσω, παρά θα πω πως αν σε περίπτωση που γίνουν οι απαραίτητες πολιτικές ζυμώσεις και στο τέλος οι απόψεις μας συγκλίνουν, τότε θα συμπορευτούμε. Αυτή τη στιγμή το θεωρώ ακόμα νεογέννητο και συγκεχυμένο.

Είχα όμως μαζέψει μία λίστα απο λινκς για να παραθέσω μαζί με την επιχειρηματολογία μου. Επειδή όμως αυτό δεν θα γίνει μου έμειναν τα λινκς. Έτσι παραθέτω μερικά απο αυτά προς ανάγνωση σε όποιον τα θεωρεί ενδιαφέροντα.

Καταρχάς ήθελα να τονίσω την σημασία της σύγκρουσης για την ανατροπή και την επανάσταση. Άλλωστε επανάσταση χωρίς σύγκρουση δεν νοείται. Για να μη παρεξηγηθώ θα τονίσω οτι δεν είμαι υπέρ της βίας μόνο για την βία. Όμως, η βία δεν σημαίνει πως είναι απαραίτητα και σωματική. Βία ασκείται στον καθένα απο εμάς και ασκεί ο καθένας απο εμάς , στη δουλειά, στον έρωτα, στην οικογένεια και στα ίδια του τα παιδιά. Διαφόρων μορφών βίας βέβαια. Απο απειλές για απώληση μέχρι σωματική. Επομένως η αντίδραση δεν μπορεί παρά να είναι βίαιη. Δεν θα το αναλύσω παραπάνωαυτό. Απλά θεωρώ πως αναγκαζόμαστε να φτάσουμε σαν λαός σε βίαιες ενέργειες, απαραίτητες για την ανατροπή της τυραννίας και για την καλυτέρευση της ζωής μας. Άλλωστε καμία αλλαγή δεν έγινε χωρίς βία. Θα παραθέσω μερικά λινκς εδώ:

Παρισινή Κομμούνα

Γαλλική Επανάσταση

Ρωσική Επανάσταση

Επανάσταση του 1821

Και τέλος σε αντίθετα απο όλα αυτά είναι η πορτοκαλή «επανάσταση» της Ουκρανίας. Όταν δυνάμεις της αντιπολίτευσης μαζί με μεγάλη μερίδα του λαού, βγήκαν στους δρόμους και ανέτρεψαν ειρηνικά την τότε κυβέρνηση...Μετά από λίγο καιρό και η νέα κυβέρνηση αντιμετόπιζε προβλήματα... Φυσικά και δεν έλυσε κανένα πρόβλημα όπως και δεν είχε και κανένα στοιχείο ανατροπής (κάτι σαν αγανάκτηση μου κάνει)
http://en.wikipedia.org/wiki/Orange_Revolution

Στο indymedia βρήκα ένα πολύ καλό ιστορικό-ενημερωτικό ποστ που βρίσκεται εδώ http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=133461

Επειδή είναι λίγο τεράστιο θα παραθέσω τα επαναστατικά-εξεγερσιακά κινήματα που αναφέρει ένας αναγνώστης (για όποιον βαριέται να το διαβάσει):

Εξεγέρσεις
Εξεγέρσεις -επιγραμματικά.
Ασφαλώς, δεν είναι η πλήρης ο κατάλογος - και ευχόμαστε ποτέ να μην καταστεί "πλήρης" -να συνεχίζεται να γίνονται εσαεί.
Προσθέστε όποια δεν συμπεριλαμβάνεται. Εκτός από την αναμενόμενη στο Χαλάνδρι ή στο Μεταξουργείο ή όπου ετοιμάζεται, τέλος πάντων.
===========================
H Πολιτεία του Aίματος:
Tα ερείπια των Aσσυριακών πόλεων που δεν κατάφεραν ν' αντιμετωπίσουν την καταστροφική οργή των λαών που βρίσκονταν κάτω από την ηγεμονία τους.

"Pax Romana":
H χαώδης Pωμαϊκή Aυτοκρατορία δεν θα γνωρίσει ποτέ την ειρήνη καθώς οι υπόδουλοι λαοί της βρίσκονται διαρκώς σε κατάσταση ανταρσίας. Οι συνεχείς εξεγέρσεις, από αυτή της βασίλισσας Mπουντούικα, στην Aγγλία, ως αυτή του Mιθριδάτη στη Mικρά Aσία, κλονίζουν την αυτοκρατορία και συμβάλλουν στην παρακμή της.

Σπάρτακος:
Eνας δούλος από τη Θράκη που προοριζόταν για μονομάχος στο Kολοσσαίο, είναι ο ηγέτης του κινήματος των κολασμένων. Οι ρωμαϊκές λεγεώνες καταφέρνουν να καταστείλουν το επίφοβο κίνημα των δούλων. T' όνομά του, σύμβολο της ελευθερίας, επανεμφανίζεται το 1918 στη Γερμανία όπου οι εξεγερμένοι εργάτες αυτοαποκαλούνται σπαρτακιστές.

Iππόδρομος:
Yποκατάστατο της αρχαίας αγοράς την περίοδο της Bυζαντινής Aυτοκρατορίας. Aπό εκεί ξεκινάει η Στάση του Nίκα, που, όπως και η Kομμούνα των Zηλωτών στη Θεσσαλονίκη, πνίγεται σε ποταμούς αίματος. H αποτυχία τους σηματοδοτεί την εδραίωση της απολυταρχικής εξουσίας του αυτοκράτορα. Πέρα από αυτά οι μονοφυσιτικές επαρχίες της Aνατολής ήταν σε διαρκή εξέγερση, ιδιαίτερα κατά την περίοδο των εικονομαχιών.

Σικελικός Eσπερινός:
Οι Σικελοί ξεσηκώνονται ενάντια στους Φράγκους, διεκδικώντας την αυτονομία τους. H δολοφονία του πρώτου Φράγκου πραγματοποιείται έξω από μια εκκλησία. H εξέγερση απλώνεται ταχύτατα σε όλη τη Σικελία και στη Mεσσήνη.

"Mααρέτ εν Nομάν":
Οχυρό που καταστρέφει ο οπλισμένος λαός που ακολουθεί τη δεύτερη Σταυροφορία, αγανακτισμένος από την πείνα, τις ταλαιπωρίες και τις εσωτερικές διαμάχες των ηγετών της εκστρατείας. Προάγγελος των μεγάλων αντιφεουδαρχικών εξεγέρσεων.

Tζον Mπολ:
Tο 1381 σημειώνεται η πιο μεγάλη αγροτική εξέγερση στην Aγγλία που καταστέλλεται άγρια από το στρατό του βασιλιά. Ο θρησκευτικός ηγέτης της Tζον Mπολ βρίσκει μαρτυρικό θάνατο στην πυρά.

Aγροτικές εξεγέρσεις:
Tο 1493, η πρώτη από τις μεγάλες αγροτικές εξεγέρσεις του Mεσαίωνα, με σύνθημα «Tίποτα άλλο από τη δικαιοσύνη του Θεού» καταπνίγεται. Tο ίδιο συμβαίνει και με την εξέγερση του 1525, που την αποκηρύσσει ο Λούθηρος, όπως και με την εξέγερση της «Aγροτικής Aδελφότητας», στην Kροατία και τη Σλοβενία το 1573.

Ο Σιδερένιος Aνθρωπος:
Eτσι ονόμασε ο ρωσικός λαός τον Στένκα Pαζίν, έναν απλό κοζάκο που ξεσηκώνει τις μάζες της περιοχής μεταξύ του Οκά και του Bόλγα στα 1667. Σκοτώνοντας τους ευγενείς, τους παπάδες και τους υπαλλήλους του τσάρου κηρύσσει την περιοχή «ελεύθερη κοινότητα των χωρικών, κατόχων όλης της γης».

Aϊτή:
H πρώτη επιτυχημένη εξέγερση μαύρων σκλάβων. Ξεσηκώνονται το 1791, αναγνωρίζονται ως ελεύθερο κράτος στις 31 Δεκεμβρίου του 1803, αφού έχουν αντιμετωπίσει τα αποικιοκρατικά στρατεύματα των Aγγλων, των Γάλλων και των Iσπανών. H ελεύθερη Aϊτή είναι η πρώτη που αναγνωρίζει την επαναστατημένη Eλλάδα ως εμπόλεμο κράτος το 1821.

Mαύρη Δύναμη:
Mια σειρά απεγνωσμένων εξεγέρσεων των μαύρων σκλάβων της Aμερικής από το 1663 ως το 1831. Πάρα τις μεγαλόστομες διακηρύξεις περί ισότητας, τα γκέτο συνεχίζουν να παίρνουν φωτιά είτε με τη συμβολή οργανωμένων ομάδων όπως οι Mαύροι Πάνθηρες της δεκαετίας του '60, είτε ξεσπώντας σε εκρήξεις ανεξέλεγκτης βίας.

Bαστίλη:
H καταστροφή της περιβόητης φυλακής, που συμβόλιζε τη βασιλική εξουσία, από τις μάζες, στις 14 Iουλίου του 1789. Mια πράξη που σήμανε την επικράτηση της Γαλλικής Eπανάστασης και το τέλος του παλαιού κόσμου.

Λυσσασμένοι:
H άμορφη μάζα των εξαθλιωμένων του Παρισιού που αποτέλεσε την κύρια δύναμη κρούσης της επανάστασης. Eνα όνομα που το επανεμφανίζεται επάξια το Mάη του 1968.

Σεν Zιστ:
Ο 22χρονος κομήτης της Γαλλικής Eπανάστασης που μαζί με τον Pοβεσπιέρο συμβάλλει στην επικράτηση της "Tρομοκρατίας". Ο «αιματοβαμμένος τίγρης», όπως τον αποκαλούσαν οι εχθροί του, οδηγείται στη λαιμητόμο σε ηλικία 27 ετών. H περίφημη φράση του «όσοι κάνουν μισές επαναστάσεις, σκάβουν τον τάφο τους», με την οποία δικαιολογούσε τη σκληρότητά του, έμεινε στην ιστορία.

Θούριος:
To ποίημα του Pήγα Φεραίου που προτρέπει τους λαούς που βρίσκονται κάτω από το ζυγό του σουλτάνου να ενωθούν σε ένα πανβαλκανικό επαναστατικό κίνημα. Eίναι η εποχή που η Οθωμανική Aυτοκρατορία κλονίζεται από τοπικές εξεγέρσεις. Οι ημιαυτόνομες περιοχές και τα Ορλοφικά προαναγγέλλουν την ελληνική επανάσταση του '21, που ξεσπά με την κραυγή ελευθερία ή θάνατος».

"Kαθολική Eνωση":
H αρχή της ατέλειωτης προσπάθειας των Iρλανδών να αποτινάξουν τον αγγλικό ζυγό. Ο Ο' Kόνελ οργανώνει ένα κίνημα που στηρίζεται σε μυστικές τρομοκρατικές εταιρείες που θα ξεσηκώσει το λαό στη διεκδίκηση της αυτονομίας του.

"Tο Eυρωπαϊκό 1848":
Eίναι η χρονιά που σημαδεύεται από εξεγέρσεις σε όλες σχεδόν τις μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Tο Παρίσι, το Bερολίνο, η Bιέννη, η Πράγα, η Bενετία, το Παλέρμο, η Nάπολη γνωρίζουν τον «πυρετό των οδοφραγμάτων» και τη βίαιη θεραπεία του από το στρατό.

Παρισινή Kομμούνα:
Όσο βραχύβια στάθηκε η ύπαρξή της, τόσο μεγάλη στάθηκε η επιρροή της. Tο εξεγερμένο Παρίσι του 1871 πραγματώνει το όραμα της ελευθερίας, της ισότητας και της αδελφότητας πριν συντριβεί από τα στρατεύματα του Θιέρσου. Ο Mπακούνιν την αποκάλεσε μια τολμηρή και ειλικρινή άρνηση του κράτους, ενώ ο Mαρξ θα τη χαρακτηρίσει δοξασμένο προάγγελο μιας νέας κοινωνίας.

Bολνίτσα:
H εξουσία των ελεύθερων σοβιέτ που διεκδίκησαν οι εξεγερμένοι στη Pωσία του 1905, πριν σφαγιαστούν από τους κοζάκους του τσάρου. Tο ίδιο σύνθημα ενέπνευσε και την επιτυχημένη επανάσταση των μπολσεβίκων. Mε την άνοδό τους στην εξουσία χρησιμοποιούν το νεοσύστατο κόκκινο στρατό ενάντια στις μαχνοβίτσνες των Ουκρανών και τους ναύτες της Kροστάνδης .

Mπόξερς:
H επανάστασή τους στην Kίνα το 1910 κατά της αποικιοκρατίας αποτυγχάνει ύστερα από συνδυασμένη επέμβαση των ευρωπαϊκών δυνάμεων. Ο διεθνής έλεγχος καταργείται όταν θριαμβεύει η κομμουνιστική επανάσταση με ηγέτη τον Mάο Tσε Tουνγκ.

Kιλελέρ:
Οι Θεσσαλοί κολίγοι απαιτούν με δυναμικές κινητοποιήσεις τη διανομή τής γης που βρίσκεται στα χέρια των τσιφλικάδων. Ο στρατός επεμβαίνει για να καταπνίξει τη διασάλευση της τάξης.

"Γη και Eλευθερία":
Ο ισπανικός λαός παίρνει τα όπλα το 1936, ενάντια στα στρατεύματα του πραξικοπηματία Φράνκο. Οι επαναστάτες πολιτοφύλακες της Bαρκελώνης πολεμούν στα χαρακώματα τους φασίστες και στα οδοφράγματα τους σταλινικούς που θέλουν τον έλεγχο της επανάστασης. Aνάμεσα σε δύο πυρά, το μεγαλύτερο κοινωνικό πείραμα της σύγχρονης εποχής τελειώνει άδοξα.

«Yπαρκτός σοσιαλισμός»:
Πίσω από τις πόρτες του Παράδεισου των εργατών οι μάζες εξεγείρονται ενάντια στη βαρβαρότητα του γραφειοκρατικού μηχανισμού. H Aνατολική Γερμανία το 1953, η Ουγγαρία το 1956, η Tσεχοσλοβακία το 1968, η Πολωνία το 1980.

"Γκεριλέρο":
Ο Λατινοαμερικάνος αντάρτης. Aπό την εποχή του Σιμόν Mπολιβάρ ως τη σημερινή, οι γκεριλέρος διεξάγουν αιματηρούς αγώνες πρώτα ενάντια στους αποικιοκράτες και ύστερα ενάντια στα στρατιωτικά καθεστώτα που επιβάλλονται με την ισχύ των όπλων. Eκεί γεννιούνται οι θρύλοι του Zαπάτα, του Mαρινγκέλα, του Σιενφουέγος, του Tσε. Mια περιοχή που ακόμα κλονίζεται από τα κινήματα των απελπισμένων.

Kαλάσνικοφ:
Aπέκτησε τον τίτλο του αγαπημένου όπλου των επαναστατών. Eνα αυτόματο, ρωσικής παραγωγής, ειδικά σχεδιασμένο για τις αντίξοες συνθήκες του ανταρτοπόλεμου, σύμβολο της ένοπλης πάλης των λαών του Tρίτου Kόσμου από τους Bιετκόνγκ ως τους Tουπαμάρος.

Mάης του '68:
Xαρακτηρίστηκε ως η Kομμούνα του 20ού αιώνα. H Γαλλία, μια ανεπτυγμένη βιομηχανική χώρα, παραλύει από τη δυναμική κι ανεξέλεγκτη εξέγερση των φοιτητών και των εργατών. H γιορτή στους δρόμους τελειώνει σύντομα με την επέμβαση των δυνάμεων καταστολής. H πραγματική επιρροή της βρίσκει έδαφος στους Mεξικανούς φοιτητές που σφαγιάστηκαν από το στρατό στην πλατεία των Tριών Πολιτισμών και στους βίαιους αγώνες του ιταλικού προλεταριάτου.

Tιεν Aν Mεν:
H πλατεία της μεγάλης σφαγής των Kινέζων φοιτητών το 1989. H αιματηρή καταστολή της και οι πολυάριθμες εκτελέσεις των αντιφρονούντων δείχνουν τη βαρβαρότητα των κληρονόμων του μαοϊκού καθεστώτος.
Έπειτα απο το διάβασμα τα έμπλεξα λίγο και έριξα μία ματιά για τον Νετσάγεφ και τα καμμώματά του. Θεωρώ χρήσιμο να διαβάσει κανείς έστω την αναφορά που έχει ένα site αναρχικών: http://anarchyarchives.blogspot.com/2010/06/blog-post.html για να έχει έστω και μία όχι εις βάθος γνώση τι είναι αυτοί οι κομμάντος νετσάγες (φασιστοαναρχούλιδες για μένα...).

Επειδή ακούγεται πολύ η αμεσοδημοκρατία τελευταία, χωρίς να ξέρει ο πολύς λαός τι είναι ας διαβάσει αυτό

Βρήκα και μερικές κριτικές για την αμεσοδημοκρατία αλλά δεν τις παραθέτω.
Σημαντικό όμως είναι να δει και κανείς την «δημοκρατία» της αρχαίας Ελλάδας και τη σχέση της με τη δουλεία. Έτσι θα μπορεί να την συγκρίνει με την σημερινή δημοκρατία του δυτικού πολιτισμού. Εκεί θα βρεί και ποιά είναι η θέση του. Επίσης στο τέλος θα καταλάβει οτι δεν ήταν και πολλή δημοκρατική η αρχαία Ελλάδα...

Και επειδή μέσα στους αγανακτισμένους μαζεύτηκαν και πολλοί φασίστες δίνω και αυτό το άρθρο προς ανάγνωση. Μιλάει για τον ρατσισμό, κατώτερες φυλές κλπ μαλακίες που λένε οι φασίστες. Έτσι μήπως να αρχίσουμε να ασκούμε και εμείς λίγο βία σε αυτούς που με κατσαβίδια και μαχαίρια σουβλίζουν της γης του κολασμένους;
http://www.enet.gr/?i=news.el.episthmh-texnologia&id=277404
Τέλος, καλή κριτική για το κίνημα των αγανακτισμένων είναι αυτή εδώ του anarchy press.

Σίγουρα δεν είναι η καλύτερη παρουσίαση που μπορούσα να κάνω, αλλά τουλάχιστον ελπίζω οτι θα δώσουν κάποιο ερέθισμα σε όσους θα ήθελαν να διαβάσουν κάτι (καλά δεν είναι και τίποτε φανταστικά λινκς...wikipedia είναι, αλλά τουλάχιστον κάτι είναι...)

Γιατί στο τέλος θα αφήσουμε μόνο τα χέρια μας να ρίχνουν μούτζες στους βουλευτές. Λες και αν ήταν άλλοι βουλευτές δεν θα έκαναν τα ίδια. Λες και δεν είναι το σύστημα το ίδιο που γεννάει την αδικία...

Η μη βια

2011-05-26T12:07:00.004+03:00

Τελευταία είναι της μόδας η προβολή της μη βίας. Πριν απο λίγες μέρες έγινε η παρουσίαση ενός βιβλίου που χαρακτηρίζει κάθε μορφή πολιτικής βίας φασιστική. Τώρα οι ειρηνικές συγκεντρώσεις. Όχι διαδηλώσεις. Συγκεντρώσεις. Δεν διαδήλωνε κανείς. Κανένας δρόμος δεν έκλεισε. Κανένα οικονομικό πισωτράβηγμα δεν είχαμε.

Η τελευταία προβάλλεται και απο τα ΜΜΕ που το θεωρώ πολύ ύποπτο. Όλα λοιπον τα γεγονότα αυτά, σε συνδυασμό με δηλώσεις κυβέρνησης και αντιπολίτευσης για καταδίκη της, όπως και η καταδίκη οποιασδήποτε μορφής της (καταδίκη απεργιών, ξυλοκόπημα διαδηλωτών, κλπ) συνθέτουν μία ωραία θεωριούλα. Την θεωρία που είχαν και οι ΔΑΠίτες-Πασπίτες-ΚΝίτες όταν σπουδαζα. Αυτή έλεγε: Δηλώστε την αντίδρασή σας. Θα στείλετε μία επιστολή δυσαρέσκειας. Ή συμβολική κατάληψη ή αποχή απο μαθήματα για 2 ώρες....

Συμφέρει πολύ στο κράτος η μη βία. Δεν υπάρχει αρνητική συνέπεια στην τοπική οικονομία (πόσο μάλλον στην ευρύτερη οικονομία). Οι επιχειρήσεις δουλεύουν κανονικά. Οι υπάλληλοι δεν κατεβαίνουν στο δρόμο γιατί δεν υπάρχει πορεία. Και εννοείται η απεργία είναι μία λέξη που πρέπει να αποφεύγεται γιατί απεργία=βίαιη πράξη.

Στις μη βίαιες συγκεντρώσεις λοιπόν, όπως και αυτές σε Ελλάδα και Ισπανία, κατεβαίνει κόσμος που δεν θα κατέβαινε σε τίποτε άλλο. Ίσως ο ίδιος κόσμος δεν έχει κατέβει ποτέ σε τίποτε για να διαμαρτυρηθεί Αυτό είναι μία αρχή βέβαια. Αλλά πρέπει να συνεχιστεί.

Ιστορικά ποτέ δεν άλλαξε κάτι (είτε προς το καλύτερο, είτε προς το χειρότερο) χωρίς βία. Στην Ελληνική ιστορία η ανίσταση στη Γερμανική κατοχή δεν έγινε με καθιστικές διαμαρτυρίες. Το πολυτεχνείο τελούσε υπο κατάληψη. Στην Ρωσία το 1917 δεν πήγαν οι κατώτερες οικονομικά τάξεις με τριαντάφυλλα να διώξουν τον τσάρο. Ο δικτάτορας Παπαδόπουλος δεν πήρε την εξουσία με πλακάτ και μαζώξεις.

Έτσι λοιπόν απο την δική μου σκοπιά βλέπω να γίνεται το εξής. Ο κόσμος μετά απο 1-2 βδομάδες θα κουραστεί και θα πάει σπίτι του. Θα πει ότι έκανε το καθήκον του και τελικα ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ. Αυτό είναι και το χειρότερο που μπορεί να συμβεί. Γιατί ο κόσμος δεν κατέβηκε στις συγκεντρώσεις για να χάσει. Απλά δεν ξέρει τον τρόπο να διεκδικέι. Έχει πιπιλιστεί το μυαλό του με όλα αυτά τα μη βίαια και δεν ξέρει κάτι άλλο. Στο τέλος θα αποδεχτεί την ανικανότητά του και θα συνεχίσει να επιτρέπει σε άλλους να παίρνουν αποφάσεις για το μέλλον του.

Υπάρχει και η μικρή πιθανότητα να υπάρξει τέτοια πολιτική ζύμωση που στο τέλος οι ειρηνικές συγκεντρώσεις θα οδηγήσουν σε γενικευμένες απεργίες μαζί με πορείες και καταλήψεις (δηλαδή αυτό που οι μεγάλοι ονομάζουν βία). Πράγμα που θα φέρει και την καταστολή. Όμως δεν μπορείς να τα έχεις όλα. Δεν θα στα δώσει απλόχερα η εξουσία όλα. Ή θες να μη σκίσεις καμιά κάλτσα οπότε συνεχίζεις να τρως το αγγούρι όπως και τώρα ή έρχεσαι σε σύγκρουση αναγκαστικά μήπως και αλλάξει κάτι (προς το καλύτερο γιατί χειρότερα μόνο με την παθητική στάση πάει).

Περισσότερη δημοκρατία (?)

2011-05-25T06:50:00.004+03:00

Μερικές σκέψεις πάνω στο κίνημα της πιο πολλή δημοκρατίας που θα κάνει και εγχώριες κινητοποιήσεις σύντομα.

Στην Ισπανία εμφανίστηκε λίγο πριν τις εκλογές. Είναι συγκέντρωση κόσμου που δεν ζητάει κάτι συγκεκριμένο. Τονίζει τον ακομματίστικο χαρακτήρα του και ίσως και τον απολιτίκ. Κάπου εδώ ταιριάζει και η παρομοίωσή του με το κίνημα των διοδίων, βέβαια το κίνημα των διοδίων ξέρει τι ζητάει. Αντίθετα, το κίνημα της περισσότερης δημοκρατίας δεν έχει σαφή πολιτικό προσανατολισμό. Συγκεκριμένα το μανιφέστο λέει "...αφήνοντας στην άκρη ιδεολογίες, κομματικές ταμπέλες, θρησκείες, και απευθύνεται σε όλους τους πολίτες...".
ΑΛήθεια όμως πως μπορείς να αφήσεις στην άκρη πολιτικές διαφωνίες και ιδεολογίες; Μπορείς να κατέβεις στο δρόμο με έναν φασίστα; Μπορείς να κατέβεις στο δρόμο με έναν νεο-φιλελεύθερο; Σίγουρα ο τελευταίος δεν θα κατέβει στο δρόμο, αλλά όπως και να έχει με καμία απο τις δύο ομάδες δεν μπορείς να συνταχθείς. Όπως δεν μπορείς σε πολιτικό επίπεδο να συνυπάρξεις με έναν πασόκο πλέον.
Επίσης "Οι προτεραιότητες για κάθε προηγμένη κοινωνία πρέπει να είναι η ισότητα, η πρόοδος, η αλληλεγγύη, η ελευθερία του πολιτισμού, η βιωσιμότητα και η ανάπτυξη, η ευημερία και η ευτυχία των ανθρώπων."
Τώρα θα γυρίσει ένας καπιταλιστής και θα σου πεί πως ισότητα υπάρχει, όπως και πρόοδος και όλα τα υπόλοιπα. Με ποιά έννοια όμως λέμε ισότητα, αλληλεγγύη κλπ θα πρέπει να διευκρινιστούν πλήρως.

"Η τρέχουσα κατάσταση της κυβέρνησης και του οικονομικού μας συστήματος, δεν φροντίζουν αυτά τα δικαιώματα, και με πολλούς τρόπους αποτελούν εμπόδιο για την πρόοδο της ανθρωπότητας."
Και εδώ υπάρχει μεγάλη ασάφεια και ίσως διαφωνία. Αν δηλαδή δεν ήταν οι οικονομίες σε αυτό το χάλι. Αν τα PIIGS δεν υπήρχαν και οι οικονομίες της ευρωπαϊκής περιφέρειας ήταν σε καλή οικονομική κατάσταση, τότε θα ήταν όλα μέλι γάλα; Δεν θα υπήρχε λόγος να κατέβει κανείς στο δρόμο; Η βαρβαρότητα που ασκείται εντός και εκτός συνόρων δεν θεωρείται μεγάλος λόγος να βγούμε στους δρόμους και πρέπει να περιμένουμε τις οικονομικές συγκυρίες για να μας σηκώσουν απο τους καναπέδες μας;

"Η επιθυμία για η εξουσία και τη συσσώρευση της σε λίγους δημιουργεί ανισότητα, ένταση και αδικία, η οποία οδηγεί στη βία, την οποία εμείς απορρίπτουμε."
Δεν διαφωνώ με την συσσώρευση εξουσίας κλπ. Διαφωνώ με την προβολή της μη βίας. Και αλλού τονίζεται η ειρηνικότητα του κινήματος. Δεν το θεωρώ κακό, απλά μεχρι ποιό σημείο μπορεί να φτάσει αυτή η ειρηνικότητα.

"Χρειαζόμαστε μία ηθική επανάσταση. Αντί να τοποθετούμε τα χρήματα πάνω τους ανθρώπους..."
προσωπικά όταν ακούω ηθική κάτι παθαίνω και βγάζω σπυράκια...

Όσο για την ειρηνικότητα του κινήματος έχω να πω το εξής. Αν η συγκέντρωση δεχθεί επίθεση απο τα ΜΑΤ, τότε σαν ειρηνική που είναι, θα κρατήσει τον ειρηνικό χαρακτήρα της και στο πρώτο δακρυγόνο απλά θα διαλυθεί; Ή μήπως πρέπει να υπάρξει σαφής προσανατολισμός προς την άμυνα σε μία τάτοια στιγμή;

Όπως επίσης σαφής προσανατολισμός πρέπει να υπάρξει προς τον λόγο ύπαρξης αυτού του κινήματος. Η δυσαρέσκεια μας φέρνει στο δρόμο. Εκεί όμως μέσα απο την ζύμωση ζητάμε και σαφή πράγματα. Για παράδειγμα στο πολυτεχνείο το '73 μαζέυτηκε κόσμος. Αυτή η μάζα μετατράπηκε απο δυσαρεστημένους πολίτες στην πιο σοβαρή κίνηση ανατροπής της χούντας και απαίτησης δημοκρατίας. Σήμερα το κίνημα όμως τι ζητάει; Δημοκρατία υπάρχει. Ζητάει αμεσοδημοκρατία; Ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος; Ανατροπή των εργασιακών σχέσεων και των σχέσεων παραγωγής; Ή μήπως η πρώην γενιά των 700 ευρώ που τώρα παίρνει 400Ε ή και καθόλου, απλά ζητάει πάλι δουλειά και τα 700 να γίνουν 1000 και 2000 και τότε όλα θα είναι καλά;

Βέβαια από την αδράνεια και δυσκαμψία του Έλληνα τηλεθεατή σίγουρα είναι καλύτερη η κίνηση, που όπως και είπα παραπάνω, στον δρόμο υπάρχουν ζυμώσεις και δημιουργούνται συνειδήσεις που πιθανότατα θα οδηγήσουν σε πιο σαφή προσανατολισμό αυτού του κινήματος.

Edit: Αυτό που θέλω να συμπληρώσω είναι πως οι επαναστάσεις δεν γίνονται με τούλια ούτε με πορτοκαλί σημαίες. Οι επαναστάσεις έχουν απώλεια και βία. Η ανατροπή έρχεται με την σύγκρουση. Αν μία τέτοια κίνηση δεν έχει συγκρουσιακή και ανατρεπτική διάθεση τότε αποτυγχάνει (ή γίνεται σαν τους attenistas που φέρνουν την επανάσταση στην καθαριότητα...)

Facebook

2011-05-17T22:56:00.003+03:00

Μπήκε ποτέ κανείς στον κόπο να σκεφτεί γιατί το MSN και το Facebook και άλλες τέτοιες παρόμοιες υπηρεσίες έχουν τόσο μεγάλη απήχηση;

Τις τελευταίες μέρες πιάνω τον εαυτό μου να είναι πολλές ώρες μπροστά απο τον υπολογιστή. Στις ώρες αυτές διαβάζω διάφορα, βλέπω διάφορα, αλλά κυρίως chatάρω και είμαι στο facebook. Μιλάμε για μεγάλο κάψιμο που όμως δεν το θέλω αλλά κατά κάποιο τρόπο είμαι αναγκασμένος να το κάνω. Αν και ο καιρός έχει ανοίξει πολύ και το καλοκαίρι άρχισε, δεν έχω λεφτά ούτε για έναν σπαστό καφέ. Μάλλον για έναν σπαστό καφέ έχω. Το θέμα είναι πως κανείς απο τους γνωστούς και φίλους δεν δέχεται να αράξουμε στο πάρκο και να πιούμε ένα καφέ απο περίπτερο ή απο το τυροπιτάδικο. Μερικοί δουλεύουν και μερικοί παίρνουν κάτι απο τους γονείς τους. Άλλοι προτιμούν να μην βγουν. Έτσι η λύση είναι να μείνω και γω μέσα. Πόσες ώρες θα παίξεις όμως μουσική μόνος; Πόσες ταινίες θα δεις; Πόσα βιβλία θα διαβάσεις; Μετά απο κάποια ώρα θες να κοινωνικοποιηθείς. Έτσι αναγκαστικά θα χρησιμοποιήσεις τις υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης.

Η κοινωνικοποίηση είναι φυσική ανάγκη. Δεν γίνεται απο επιλογή. Γι' αυτό το λόγο είμαστε κοινωνικά δομημένοι σαν είδος. Η αποξένωση είναι αυτή που σε γεμίζει μελαγχολία και σε μαραζώνει. Όταν μένεις μόνος ουσιαστικά δεν χαμογελάς. Δεν συναναστρέφεσαι και δεν προοδεύεις σαν άνθρωπος. Σε απασχολούν όλο και πιο μικροκοσμικά προβλήματα και καταλήγεις με σπασμένα νεύρα.

Για να αποφύγει ο καθένας τις αρνητικές συνέπειες της απομόνωσης αναγκάζεται να κοινωνικοποιηθεί με οποιονδήποτε τρόπο. Έτσι και το chatting γνωρίζει άνθηση. Οπότε την επόμενη φορά που θα μιλήσει κανείς σε χώρο κοινωνικής διαδικτύωσης να ξέρει πως και ο άλλος στην άλλη μεριά του πληκτρολογίου αισθάνεται τόση βαρεμάρα και τόση μοναξιά. Άλλωστε οι περισσότεροι που ξέρω οτι δεν περνάνε ώρα στο πισι τους μπροστά είναι αυτοί που έχουν λεφτά να περνάνε την ώρα τους έξω... (κάπου σίγουρα κάνω και λάθος γιατί πχ και με τον αθλητισμό να ασχολείται κανείς πάλι περνάει την ώρα το εκτός).

Συλλογική ευθύνη;

2011-05-16T16:30:00.002+03:00

Ιστορικά έγινε το λάθος και αντί για ένα συστημα διακυβέρνησης που θα στηρίζεται στη γνώμη όλων των πολιτών, έχουμε ένα σύστημα αντιπροσώπων. Αυτό οφείλεται πιθανότατα οτι έπειτα απο κάποια σχετική αύξηση του πληθυσμού δεν μπορούσαν να πέρνουν όλοι αποφάσεις λόγω μεγέθους. Έπρεπε να υπάρχει ευελιξία για γρήγορες αποφάσεις. Πιθανότατα λέω, γιατι δεν έχει γίνει γνωστό γιατί απο την αμεσοδημοκρατία της Αθήνας οδηγηθήκαμε ιστορικά στιν αντιπροσώπευση των 300. Καλός ή κακός έτσι είναι. Και φτάσαμε εδώ που δτάσαμε.

Αυτή την εποχή μεγάλων κοινωνικων αναταράξεων όλοι μάς λένε για την συλλογική ευθύνη που φέρνει ο κάθε ένας απο εμάς για την τύχη που έχει η χώρα και άλλα τέτοια. Το ερώτημα που θέτω είναι το εξής. Γιατί απο τη στιγμή που εμείς απλά επιλέγουμε τους αντιπροσώπους μας για να κάνουν την δουλειά όπως αυτοί νομίζουν καλύτερα για εμάς και την κοινωνία, μιάς και έχουμε τεχνικά προβλήματα (που πλέον δεν υφίστανται με την εποχή του διαδικτύου) να παίρνουμε συλλογικές αποφάσεις για το κάθε ζήτημα, φέρνουμε όλοι μας μία συλλογική ευθύνη για την κατάντια της οικονομίας;

Και για να υποστηρίξω λίγο τα λεγόμενά μου. Το κάθε κόμμα που παρουσιάζει το προεκλογικό του πρόγραμμα θεωρεί πως θα κάνει το καλύτερο για τον λαό (πέρα των ακροδεξιών που λένε ανοιχτά οτι θα αφανίσουν απο τη χώρα όσους δεν τηρούν προδιαγραφές). Έρχεται ο λαός και τους ψηφίζει. Αυτό βγαίνει και τελικά έχει ένα άλφα αποτέλεσμα. Ξανά εκλογές. Ας πούμε οτι ο λαός για οποιονδήποτε λόγο δεν παίρνει χαμπάρι οτι με τις πρακτικές της εκάστοτε κυβέρνησης αντί για το καλύτερο πάει προς το χειρότερο. Έρχονται ξανά εκλογές και ξαναψηφίζει. Βγαίνει το ίδιο ή ένα άλλο κόμμα στην εξουσία. Ο λαός ουσιαστικά ζει μέσα στο γυάλινο κλουβί του και δεν καταλαβαίνει οτι πάει για τον γκρεμό. Για οποιονδήποτε λόγο. Είτε είναι απο αμορφοσιά, είτε απο αγραμματοσύνη, είτε απο χαζομάρα. Τελικά ανοίγει μία μέρα τα μάτια του με χιλιάδες μέτρα να έχουν παρθεί που τον οδηγούν στην κακουχία και την μιζέρια. Φέρει την ευθύνη ο λαός; Μαζί τα φάγαμε; Ή μήπως ηταν υποχρέωση της εκάστοτε εξουσίας να κάνει σωστά τη δουλειά της ενώ αυτή δεν την έκανε; Μήπως αντί για μέτρα να αρχίσει να παίρνει αδιακρίτος κεφάλια ο λαός του κάθε κομματικού στελέχους; Άλλωστε ο κόσμος είχε την υποχρέωση να επιλέξει αντιπροσώπους. Αυτοί θα έκαναν ότι καλύτερο.

Κληρονομιά

2011-05-10T13:24:00.000+03:00

Γενικά ποτέ σαν οικογένεια δεν είχαμε πολλά λεφτά. Να πεις οτι μας περίσσευαν για πολυτέλειες. Ο πατέρας μου όμως πάντα προσπαθούσε να μη μας λείψει τίποτε. Όταν έφυγε μας άφησε μία σημαντική κληρονομιά. Δεν ήταν αυτοκίνητα και σπίτια και καμιά περιουσία. Αλλά στο σπίτι υπάρχουν εκατοντάδες βιβλία. Μεγαλόνωντας και εγώ άρχισα να διαβάζω λίγο περισσότερο μιάς και μικρός δεν διάβαζα τόσο ή οι αναγνώσεις μου ήταν πολύ επιδερμικές. Το καλό είναι πως επειδή ήταν αριστερός τα περισσότερα βιβλία κινούνται σε αυτόν τον πολιτικό χώρο.

Είχα διαβάσει και μικρότερος λοιπόν τον Βασίλη Ραφαηλίδη. Στις βιβλιοθήκες υπάρχουν σχεδόν όλα τα βιβλία του. Όμως οχι οτι ειχα δώσει την απαραίτητα προσοχή. Τώρα όμως μετά απο χρόνια και αφού έχω πάρα πολύ χρόνο στην διάθεσή μου (μιας και είμαι άνεργος), ξανάρχισα να διαβάζω το "Η κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας". Με περισσότερη προσοχή αυτή τη φορά. Και η αλήθεια είναι πως εάν με ενθουσίασε παλαιότερα μία φορά, τώρα με ενθουσιάζει σε πολλαπλάσιο βαθμό. Αναλύσεις που ακούς τώρα απο αριστερούς bloggers και αρθρογράφους , αυτός τις είχε κάνει τότε, τη δεκαετία του 90. Λίγο τα ονόματα να αλλάξεις (πχ αντί για Κωσκοτάς βάλεις Άκης) βλέπεις ακριβώς την ίδια ιστορία να επαναλαμβάνεται. Βλέπεις πως αυτά που έλεγε τότε μπορεί και ίσως και ότι παίζει να είναι η φαντασία του, επαληθεύονται. Προτείνω λοιπόν να ψάξει κανείς να αγοράσει ότι βιβλίο του βρει. Δεν θα χάσει. Το ύφος του είναι αρκετά ξεκούραστο και χαλαρό με δόσεις σαρκασμού και χιούμορ. Άλλωστε βαρέθηκα να κοιτάω απλά την οθόνη του υπολογιστή και να διαβάζω ανάμεσα στα blogs. Το χαρτί έχει άλλη χάρη. Ειδικά όταν τα βιβλία είναι έτσι παλιά μυρίζει και υπέροχα...

Αντίδραση

2011-05-09T22:31:00.003+03:00

Δεν ξέρω ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος αντίδρασης σε κάτι που σε πειράζει. Η αδιαφορία; Η οργή; το βρίσιμο; Η απλή και σοβαρή αντίκρουση όσων λέγονται και σε πειράζουν; Κάποτε χάνει κανείς το δίκιο του όταν εναντιωθεί με θέρμη. Αυτό έγινε στην Πάτρα Παρευρισκόμενος ήταν ο Watson. Ένας απο τους δύο νομπελίστες βιολόγους που βραβεύτηκαν για την ανακάλυψή τους σχετικά με την διπλή έλικα του DNA. Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Μπήκαν μέσα στο χώρο που μιλούσε ο τύπος, μερικοί αναρχικοί, και προσπάθησαν να διαλύσουν την συγκέντρωση. Έτσι ο κόσμος που άκουγε τους έκραξε και αυτοί σηκώθηκαν και έφυγαν.

Ο Watson όμως δεν είναι και τόσο αθώος. Έχει πει και αυτός τις δικές του χαζομάρες περί ανωτερότητας της λευκής ευρωπαϊκής φυλής έναντι της μαύρης αφρικανικής σε ότι αφορά το IQ και μάλιστα γι' αυτές τις απόψεις του έχει υποστεί και μερικές κυρώσεις. Βέβαια το θέμα δεν είναι ο επιστήμονας. Που μπορεί να έκανε μία απο τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις για την ανθρωπότητα (αν και πολλοί λεν πως είναι κλεμμένη η εργασία που αφορά την διπλή έλικα), αλλά απο την άλλη αυτό δεν του δίνει το δικαίωμα να λέει μαλακίες. Το πρόβλημα είναι η αντίδραση της μερίδας της κοινωνίας που θεωρεί τον εαυτό της υγιές κομμάτι. Σηκώνει ξύλο η υπόθεση; Μήπως μία αντιλογία; Απο την άλλη τα ζώα του αμφιθεάτρου δεν έχουν ακούσει τίποτε για τις ρατσιστικές θέσεις του επιστήμονα;

Πριν απο μερικές μέρες παρουσιάστηκε ένα βιβλίο κάποιον αριστερίσκων. Το βιβλίο σε λίγα λόγια έλεγε πως κάθε μορφή πολιτικής βίας είναι φασιστική. Άλλο ένα τσουβάλιασμα δηλαδή. Λες και κάθε μέρα δεν ασκείται βία πάνω μας. Η αντίδρασή μας σαν κοινωνία είναι φασιστική...

Ακόμα και ο Μίκης Θεοδωράκης αυτή τη στιγμή εκφράζει ρατσιστικές θέσεις.

Μάλλον πως η εφηβεία τελείωσε. Μάλλον πως απο δω και πέρα η υιοθέτηση κάποιας θέσης πρέπει να γίνεται με απόλυτη τεκμηρίωση (όσο αυτή μπορεί να γίνει). Αυτό για περίπτωση συζήτησης και αντιλογίας. Αν μετά απο αυτό ακόμα δεν δέχεται το δίκιο ο άλλος και χωρίς να προβάλει επιχειρήματα τότε νομίζω πως πρέπει να πέσει και καμιά ψηλή. Κακό δεν είναι. Ειδικά όταν κατέχει θέση που η απόψεις του επηρεάζουν τη ζωή πολλών ανθρώπων...

Γράμμα στο αφεντικό Νο2

2011-04-06T12:10:00.002+03:00

Αφεντικό

Σου στέλνω μετά από καιρό ξανά γράμμα. Αυτή τη φορά θέλω να σου απαντήσω στην μείωση του μισθού που μου πρότεινες.

Ξέρω περνάς δύσκολες ώρες. Δεν πουλάς και δεν σε αγοράζουν. Ο ρυθμός ανάπτυξής σου έχει πέσει και τώρα βλέπεις πως από κει που το χρήμα έρεε από τα μπατζάκια σου τώρα ρέει μόνο από το ένα. Τώρα και η βενζίνη ακρίβυνε οπότε δεν μπορείς να κάνεις τα συνηθισμένα δρομολόγιά σου για Αθήνα, Θεσσαλονίκη ή όπου σε πάρουν τηλέφωνο για να πεταχτείς για ένα καφέ.

Ξέρω είναι δύσκολο να έχεις τόσους υπαλλήλους στο εργοστάσιό σου και είναι κρίμα που σκέφτεσαι να το πας Βουλγαρία όπου υπάρχουν φθηνότερα κορόιδα. Σκέφτεσαι τις οικογένειές τους. Ναι, ξέρω. Έχασες 20 κιλά από την στεναχώρια. Από 120 έγινες 100, και τα βράδια δεν μπορείς να κοιμηθείς.

Οπότε αποφάσισες ή να μας μειώσεις το μισθό ή μας είπες πως αναγκαστικά έπρεπε να διώξεις μερικούς από εμάς για να συνεχίσει το εργοστάσιό σου να δουλεύει. Και αφού το συνδικάτο μας αποφάσισε να μειωθούν οι μισθοί για να μην απολυθεί κανείς, είμαστε τώρα με υπερωρίες που δεν πληρώνονται και με κομμένο μεροκάματο.

Έχω να σου κάνω μία πρόταση λοιπόν. Πιστεύω ότι θα σου αρέσει. Θυμάμαι που μας είχες μαζέψει όλους στη καφετέρεια και μας είπες ότι αφού είμασταν μαζί στις χαρούμενες στιγμές, τότε πρέπει να είμαστε μαζί και στα δύσκολα. Και τώρα είχες πει ότι είναι δύσκολη περίοδος. Εγώ όμως αφεντικό δε θυμάμαι ποτέ να μου δίνει κανένα παχυλό μπόνους όταν το εργοστάσιο πήγαινε καλά. Ούτε θυμάμαι ποτέ να μας σχολάς νωρίτερα. Πάντα τυπικά το μεροκάματο έδινες. Τώρα όμως θες να είμαστε στις δύσκολες στιγμές μαζί; Ε, λοιπόν. Αν θες να είμαστε μαζί τότε μοίρασέ μας το εργοστάσιο. Κόψ’ το σε μετοχές ίσης αξίας και ίδιου ποσοστού για τον καθένα μας. Το ίδιο και με σένα. Κανείς λιγότερο και κανείς περισσότερο. Αφού θες να είμαστε μαζί λοιπόν. Οπότε να παλέψουμε όλοι μας ισάξια για την δουλειά μας. Αν πάλι δεν θες, τότε το βρίσκω λογικό να μας αφήσεις ήσυχους. Με τον μισθό μας όσο γράφει η σύμβασή μας. Με τις υπερωρίες μας κανονικά. Αφού δεν ήμασταν ποτέ μαζί στις χαρές τότε ας μην είμαστε ούτε στα δύσκολα. Αν δεν μπορείς τότε να το πας άλλο κύρηξε πτώχευση αφεντικό.

Λογικό δεν είναι;

Σε φιλώ
Ο δούλος σου…

????

2011-04-06T12:10:00.001+03:00

Ήμασταν στην προσυγκέντρωση για την πορεία. Είχε μία πορεία. Κόσμος μαζεμένος. Εκεί, μας πλησιάζει ένας, μεγάλης ηλικίας, αλλά όχι τόσο μεγάλης για να τον χαρακτηρίσω και γέρο. Αφού μας ρωτάει γιατί γίνεται η πορεία του απαντώ πως μήπως χρειάζεται και λόγος για να γίνει στις μέρες μας; Μετά από μια μικρή κουβέντα, και αφού είπα ότι ίσως είναι ένας από τους παλιούς αριστερούς, τους βολεμένους, που πλέον θεώρησαν πως έδωσαν τον αγώνα τους και αποσύρθηκαν, κάνει την εξής ερώτηση. Και ενάντια σε ποιόν μάχεστε;

Στην αρχή θεώρησα γελοία την ερώτηση αυτή. Είναι εύκολο να γενικεύεις τον στόχο σου. Ναι το σύστημα είναι μία (λίγο χαζή) απάντηση. Οι τράπεζες και οι κυβερνήσεις είναι μία άλλη. Αλλά αλήθεια, ενάντια σε ποιόν μαχόμαστε;

Οι μέρες περνούσαν και μπορώ να πω πως ενώ στην αρχή μου φάνηκε αστεία η ερώτησή του, έφτασα σε σημείο να νευριάσω (μετά από μέρες). Στο τέλος αποδέχτηκα αυτό που αρνιώμουν. Αποδέχτηκα την απάντηση σε αυτή την ερώτηση. Ότι δεν ξέρουμε σε ποιόν εναντιωνόμαστε. Το προφανές είναι πως έχουμε εκνευριστεί με την υπάρχουσα κατάσταση. Έχουμε κουραστεί και δεν βλέπουμε καμία διέξοδο. Οπότε κρατάω σαν πρώτο συστατικό ότι εναντιωνόμαστε στην υπάρχουσα κατάσταση. Οπότε προκύπτει και το ανάλογο ερώτημα. Ποιος ευθύνεται για την κατάσταση; Πάλι προκύπτουν τα ίδια ερωτήματα και εδώ είναι το δύσκολο κομμάτι που μένει και αναπάντητο.

Τελικά, μου μένει η εντύπωση πως αυτό που βιώνουμε είναι μία φυσική κατάσταση. Και θα το αναλύσω.

Ιστορικά ο κόσμος πέρασε από την δουλεία στην φεουδαρχία (χοντρικά) και έπειτα έκανε την αστική του (Γαλλική) επανάσταση. Έπειτα, ήρθαν οι μηχανές. Και έτσι άρχισε μία άλλη επανάσταση, η βιομηχανική. Αναπόφευκτα, οι δούλοι άλλαξαν χέρια. Στην αρχή ήταν οι μηχανές στα χέρα της «δημοκρατικής» κοινωνίας της Αθήνας. Έπειτα στα χέρια των Ευρωπαίων της νέας Γης (αφού στο ενδιάμεσο άλλαξαν πολλά αφεντικά). Μετά, πήγαν στα χέρια των γαιωκτημώνων και από εκεί στα χέρια των αφεντικών στα εργοστάσια. Μετά όμως τα αφεντικά έγιναν όλο και περισσότερα. Ο κάθε ένας που άνοιξε και ένα μαγαζί και έκανε εμπόριο είχε και μερικούς παρατρεχάμενους. Έτσι αυξήθηκαν τα αφεντικά και μειώθηκαν οι δούλοι.

Όλα αυτά έγιναν στο καπιταλιστικό σύστημα. Στην αρχή θεωρήθηκε πως ήταν το καλύτερο σύστημα. Η ελεύθερη οικονομία, το εμπόριο, κολυμπούσες μέσα στην ευκαιρία και το αμερικάνικο όνειρο ήταν τόσο ζωντανό όσο και ο κινητήρας της Harley που μούγκριζε με τον καβαλάρη πάνω της να οργώνει τους δρόμους (τώρα που έβρισκε λεφτά να το κάνει; Απλά κρατούσε την υπεραξία από τους παρατρεχάμενους που είπα πιο πάνω).

Για να επιβιώσει όμως ένα τέτοιο σύστημα έπρεπε να πουλιούνται όλο και περισσότερα πράγματα που τα εργοστάσια έφτιαχναν. Εκεί που δεν είχες ανάγκη λοιπόν για ένα τζίπ, τώρα είπες να αποκτήσεις. Πώς να φανταστεί κανείς την ζωή του χωρίς οθόνη επίπεδη, playstation και καφετιέρα καπουτσίνο. Έτσι δημιουργήθηκαν και οι φτιαχτές ανάγκες.

Μη ξεχνάμε πως και για να δουλέψει αυτός ο κόσμος της βιομηχανίας, έπρεπε να έχει και τους εργάτες που θα δουλεύουν μαζί με τις μηχανές. Όμως τα εργοστάσια δεν ήταν στα χέρια των φτωχών, μικρών και ασήμαντων. Ήταν στα χέρια αυτών που είτε είχαν από πριν κάποιες οικονομίες (μέσω κλασικής εκμετάλλευσης), είτε στα χέρια αυτών που μπόρεσαν να ελιχθούν μέσα στα πλακόστρωτα και κακόφημα δρομάκια των αστικών κέντρων που γεννήθηκαν κατά την αστικοποίηση. Περισσότερα τα αφεντικά λοιπόν, αφού το αδηφάγο τέρας του καταναλωτισμού επέτρεψε αυτό, αλλά και ένας μεγάλος αριθμός δούλων από την άλλη (θα τους έχετε ακούσει και σαν εργαζόμενους). Στο παιχνίδι μπήκαν και τα πιστωτικά ιδρύματα και εκεί έγινε ένα μπάχαλο. Πλέον, αφού οι κανόνες ουσιαστικά στο παιχνίδι δεν υπήρχαν (ελεύθερη οικονομία αν σας λέει κάτι αυτό), το πεδίο ήταν ελεύθερο να δράσει ο καθένας κατά βούληση. Έτσι επικράτησε ο δυνατότερος. Και ποιος είναι ο δυνατότερος; Μα φυσικά αφού και το χρήμα είναι το «υπέρτατο αγαθό», αυτός που κατείχε και το περισσότερο. Και ποιός είναι αυτός; Φυσικά οι τράπεζες. Εκεί που νόμιζες ότι φυλούσες τα φλουριά. Αν και ουσιαστικά τα λεφτά που έχεις εκεί μέσα είναι δικά σου, πρακτικά η τράπεζα μπορεί να τα κάνει ότι θέλει. Να τα επενδύσει, και αν κάτι πάει στραβά να σε χτυπήσει δύο φορές στον ώμο και να σου πει: συγνώμη, η επένδυση πήγε στραβά και πτωχεύσαμε.

Εσύ βέβαια χαμένος στην κατανάλωσή σου, ξέχασες να τα διαβάσεις όλα αυτά και έψαχνες να γίνεις το νέο αφεντικό στη θέση του αφεντικού. Έτσι, ενώ έχανες λεφτά από τον κόπο σου, γυρνούσε κάποιος (βαλτός ή απόλυτα βλάκας) και σου έλεγε πως τα λεφτά στα έφαγαν οι Εβραίοι, οι μετανάστες που σου πήραν τη δουλειά και το κακό κόμμα (που σε ξεγέλασε και το ψήφισες).

Μη ξεχνάμε όμως πως μέσα σε μια τέτοια οικονομία πρέπει να υπάρχουν και δούλοι γιατί υπάρχουν και αφεντικά. Οπότε, μη σου φανεί καθόλου παράξενο πως αυτό που ζεις είναι η φυσική διαδικασία του οικονομικού συστήματος και απλά εσύ περνάς από την μεριά του θέλω να γίνω αφεντικό στην μεριά του δεν θέλω να γίνω δούλος.

Επειδή από την άλλη, μπήκαν στο παιχνίδι όλο και δυνατότεροι παίκτες, και επειδή δεν υπάρχουν κανόνες, όλο και περισσότερα αφεντικά γίνονται και αυτά δούλοι. Σίγουρα σε κάποια φάση θα είμαστε οι περισσότεροι άνεργοι ή θα δουλεύουμε για κάποια υπερ-πολυεθνική εταιρεία που θα μας πληρώνει τα ελάχιστα, και θα έχει και τα μέσα παραγωγής. Εκεί έρχεται και το μπέρδεμα. Αφού δεν μπορούν να καταναλωθούν πλέον προϊόντα, από έναν κόσμο που δεν έχει λεφτά να το κάνει, τότε και αυτές οι εταιρείες θα αρχίσουν να μαραζώνουν. Και ενώ ο κόσμος θα πεινάει αυτές θα έχουν κρατημένα τα πάντα για την πάρτη τους και θα περιμένουν να κάνουν κανένα οικονομικό τρικ να ξαναπουλήσουν. Εκεί έρχεται και η ανατροπή. Σε τέτοιο σημείο πρέπει να φτάσει λοιπόν η κοινωνία για να περάσει σε άλλο οικονομικό σύστημα.

Αλλά τελικά πάλι ποιος φταίει, και σε ποιόν εναντιώνομαι;

Ατομική πρωοτοβουλία κανείς;

2011-03-31T03:44:00.002+03:00

Η αυτορύθμιση των αγορών και άλλα τέτοια αστεία δεν πολυακούγονται τις τελευταίες μέρες. Καλύτερα, δεν ακούγονται και πολύ από τότε που οι ΗΠΑ έσωσαν με κρατικά κονδύλια μεγάλες τράπεζες από την πτώχευση.

Κι όμως. Η αγορά συνεχίζει να αυτορρυθμίζεται Αυτό δεν είναι και απαραίτητα κακό. Κοιτάξτε για παράδειγμα τι έγινε στην Ιαπωνία. Η αυτορυθμιζόμενη καπιταλιστική οικονομία της που λειτουργούσε ρολόι, έφερε τα επιθυμητά αναμενόμενα αποτελέσματα. Μετά από μία περίοδο μεγάλης στασιμότητας στην ανάπτυξη, ήρθε και η καταστροφή, με ένα τσουνάμι και ένα σεισμό, με μία διαρροή ραδιενέργειας και με πυρηνική καταστροφή.

Αυτό είναι το αναμενόμενο αποτέλεσμα της «ελεύθερης οικονομίας». Και έτσι έπρεπε να γίνει. Το παράδειγμα είναι απλό. Μέσω της ατομικής πρωτοβουλίας δημιουργούνται επιχειρήσεις που σαν στόχο έχουν το κέρδος του ιδιώτη και όχι της κοινωνίας. Αυτές αναλαμβάνουν να εκτελούν διάφορες εργασίες (όπως να συντηρούν πυρηνικά εργοστάσια να κατασκευάζουν δρόμους κ.ο.κ.). Επειδή η ιδιωτική πρωτοβουλία δεν έχει όπως είπα σκοπό το κοινωνικό κέρδος αλλά μόνο το ιδιωτικό, τότε πρέπει από τις εργασίες τις να βγάλει αυτό το κέρδος. Έτσι, κόβει από δεξιά και αριστερά κάνοντας εκπτώσεις ακόμα και σε ζωτικής σημασίας για την δημόσια υγεία, σημεία. Έτσι γίνεται ότι γίνεται. Με μία νεροποντή πλημμυρίζει το κέντρο της πόλεις γιατί έχουμε παραχωρήσει την διαχείριση της αποχέτευσης σε ιδιώτες, βρίσκουμε μεγάλη συγκέντρωση κωλοβακτιριδίων σε λίμνες, γιατί πάλι αυτοί οι ιδιώτες αδειάζουν τα λύματα μέσα στις λίμνες, βλέπουμε αυξημένες τιμές ραδιενέργειας στην ατμόσφαιρα και μεγάλες συγκεντρώσεις νιτρικών στο πόσιμο νερό μας. Σας φαίνεται παράξενο; Ε δεν είναι. Είναι η ιδιωτική πρωτοβουλία.

Και όπως είπα είμαστε στο σωστό δρόμο. Δεν κάνω πλάκα. Έτσι πρέπει να πάει το πράγμα. Είμαστε στην αρχή της κατάρρευσης του καπιταλισμού. Ήδη από την δεκαετία του 90. Οπότε περιμένουμε και χειρότερα μέχρι αυτό το οικονομικό σύστημα να σβήσει.

Ο λαός θα δει σιγά σιγά πως η ιδιωτική πρωτοβουλία δεν αρκεί. Αντίθετα κάνει τα πράγματα χειρότερα αντί να τα διορθώνει. Θα δει ο κόσμος πως στο βωμό του κέρδους θα απολύεται συνέχεια όλο και περισσότερη εργαζόμενη μάζα. Και αυτό φυσικά δεν είναι παράξενο.

Από την αρχή της βιομηχανικής επανάστασης οι μηχανές πήραν τη θέση των ανθρώπων. Έτσι πλέον μία μηχανή αντικατέστησε ένα μεγάλο αριθμό εργατών. Δεν είναι κακό αυτό. Άλλωστε γι’ αυτό υπάρχει η εξέλιξη. Η διαδικασία αυτή έχει νόημα στο βαθμό που όλες οι μηχανές πλέον θα αντικαταστήσουν τους ανθρώπους στις εργασίες τους και οι άνθρωποι θα καρπώνονται τα αγαθά που οι μηχανές θα παράγουν. Βέβαια, με την αυτοματοποίηση στα χέρια του ιδιώτη και όχι στο σύνολο της κοινωνίας, λογικό είναι πως αυτός ο ένας θα γεύεται το κέρδος και οι πολλοί θα ψάχνουν για δουλειά.

Έτσι θα πάμε στο άκρο που το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας θα είναι βουτηγμένο στην ανεργία και την φτώχεια. Σαν αποτέλεσμα θα είναι η αναταραχή και η απαλλοτρίωση ουσιαστικά των μέσων παραγωγής για κοινό όφελος.

Βέβαια απέχουμε ακόμα. Οι αριστεροί – αναρχικοί, οραματίζονται μία επανάσταση τώρα. Αυτό όμως θα προϋπέθετε τις μάζες να είχαν αποκτήσει συνείδηση. Αυτή τη στιγμή όμως οι μάζες ενδιαφέρονται μόνο να κρατήσουν την κανονικότητά τους στο βαθμό που είναι σήμερα και να παραμείνουν με την αυταπάτη ότι μπορούν ακόμα και να την καλυτερέψουν. Έτσι μου φαίνεται πιο ρεαλιστικός για την εποχή, ένας κοινωνικός αγώνας για καλύτερη και περισσότερη κατανάλωση, για μεγαλύτερο μισθό και για ακριβότερο αμάξι, παρά για την ουσιαστική κατάργηση του κέρδους από τις συναλλαγές και την μετάβαση της παραγωγής στα χέρια της κοινωνίας.

Αργούμε λοιπόν για τον κομμουνισμό και την αναρχία. Και όταν θα έρθει εκείνη η μακρινή εποχή, τότε σίγουρα δεν θα ονομάζουμε την κατάσταση αυτή έτσι. Δεν θα χρειάζεται. Γιατί η αλήθεια είναι πως ο κομμουνισμός είναι το επόμενο στάδιο. Είτε μας αρέσει είτε όχι (γιατί ίσως οι γονείς μας να μας είπαν ότι οι κομμουνισταί είναι κακοί ανθρώποι) όταν η εξαθλίωση φτάσει σε τέτοιο γενικευμένο βαθμό τότε κόσμος έχει δύο σενάρια να πραγματοποιήσει: Α) Η ιδιωτική πρωτοβουλία θα καταντήσει τον πλανήτη ένα αφιλόξενο μέρος για ζωή. Β) Αναγκαστικά ο λαός θα πρέπει να αποδεχτεί την ιδέα του κοινωνικού κέρδους αντί του ατομικού.

Απομακρύνομαι λοιπόν

2011-03-27T06:32:00.001+03:00

Ναι ξέρω. Υπήρξα μαλάκας, κυνικός, εγωιστής και λίγο ξύλινος. Μα αυτό που βιώνω δεν είναι τίποτε απ' όλα αυτά. Είναι ο ανθρωπάκος που ενώ πιστεύεις και του δίνεις μερικές ευκαιρίες πάντα, αυτός σε εγκαταλείπει. Οπότε διαλέγω το δρόμο μου όπως και όλοι οι άλλοι. Η διαφορά είναι πως αυτοί το διαλέγουν επειδή έτσι τους ταιριάζει. Ενώ εγώ τον διαλέγω με επίγνωση και με (λίγο) πόνο. Όχι δεν ήθελα να γίνω σαν και αυτούς. Αλλά τώρα θα γίνω χειρότερος.

Ναι μικρό τιποτένιο ανθρωπάκι. Για εσένα τα λέω. Ενώ τα διαβάζεις όλα αυτά. Προσπάθησα να σε πλησιάσω. Κάθε φορά έπαιζες την ίδια ιστορία. Πόσο καλύτερος ήσουν από όλους τους άλλους. Πόσο προσπάθησες να είσαι αυτός που είσαι και πόσο μετανιώνεις που είσαι τόσο καλός απέναντί τους.

Μετά ενώ προσπάθησα να μην σε ανταγωνιστώ σε τίποτε, μόνος σου άρχισες να με ταπεινώνεις. Χωρίς να σε προσβάλω με πρόσβαλες. Χωρίς να σε θίξω με έθιξες. Και με άφησες σιγά σιγά να σε εγκαταλείπω. Αυτή η εγκατάλειψη έγινε γρήγορα αδιαφορία. Η αδιαφορία έγινε φθόνος. Και τώρα, έφτασα στο σημείο να σε μισώ. Σε μισώ όχι γιατί είσαι καλύτερος ή κάτι τέτοιο. Σε μισώ που πίστεψα σε σένα. Ίσως μισώ τον εαυτό μου κατά βάθος. Πόσο χαζός μπορεί να είμαι που πίστεψα ότι θα είχες αυτά τα ψήγματα ανθρωπιάς πάνω σου.

Εσύ όμως τα είχες αποτινάξει προ πολλού. Είχες γίνει μία μηχανή, θεάματος θα έλεγα. Από μακριά θα σε κοιτούσαν και θα έλεγαν τι ηλίθιος. Και όμως. Νόμιζα πως ήσουν ακόμα άνθρωπος.

Σου αξίζει να ζεις στο πόνο. Στο άγχος και την ανασφάλεια. Σου αξίζει τον κόπο σου να το γεύονται άλλοι, και εσύ να είσαι πεινασμένος. Εσύ ο ίδιος ήθελες να είσαι ο καλύτερος. Τώρα γίνε. Προσπάθησε. Και ανθρωπάκο ψάξε. Ψάξε να βρεις την ευτυχία. Έτσι όπως την έχεις ορίσει εσύ όμως δεν θα τη βρεις. Δεν είναι ούτε σε χώρες μακρινές ούτε σε μέρη άγνωστα. Μπροστά σου είναι και συ την πετάς όποτε κάποιος στην προσφέρει απλόχερα. Νομίζεις ότι όλοι είναι σαν εσένα και θέλουν να σε εκμεταλλευτούν. Έχεις ορίσει τον εαυτό σου το κέντρο του σύμπαντος. Μάθε όμως αυτό. Δεν είσαι το κέντρο του σύμπαντος. Είσαι απλά μία τελεία που απαρτίζει μαζί με άλλες ολόκληρο το χάρτη του. Και να μην είσαι εκεί δεν κάνεις τη διαφορά.

Προσπάθησε να ζήσεις λοιπόν χωρίς να γίνεσαι εμπόδιο στους άλλους. Αφού δεν μπορείς να φερθείς έστω και λίγο ανθρώπινα.

Κατι μου θυμίζει

2011-03-21T13:40:00.004+02:00

Σε αυτή τη φάση ψάχνω να βρω λεφτά να φύγω για κάποια χώρα άλλη μπας και εκει το μέλλον είναι καλύτερο.
Βρε κάποιους μου θυμίζει αυτό...

Δείτε το

2011-03-19T23:27:00.004+02:00

Ο δημοσιογράφος-οικονομικός αναλυτής απο το ποντίκη αναλύει με πολύ απλά λόγια πως φτάσαμε μέχρι εδώ και ποιά θα είναι η συνέχεια. Αν δε το έχετε δει τότε δείτε το. Και ας είναι δύο ώρες. Είναι προτιμότερο απο ένα δίωρο κάψιμο στο facebook.

Παραξενοι καιροι

2011-03-09T14:07:00.003+02:00

Περνανε στα ψιλά αλλά είναι θέματα που πρέπει να μας αγγίζουν

Πέθαναν τρεις απο το κρυο στην Αθήνα (μέχρι στιγμής αυτούς βρήκαν, θα υπαρχουν λογικά και περισσότεροι).

Γίνονται δίκες εις βάρος νεαρών (20-21 αντε 25 ετών) για βόμβες γκαζάκια κτλ κτλ, επικηρύσσεται ο δραπέτης Παλαιοκώστας με 1.000.000Ε, ενώ αυτοί που ουσιαστικά αναγκάζουν ανθρώπους να βάζουν βόμβες, κυκλοφορούν άνετοι με γυαλισμένα αυτοκίνητα και λένε πως οι μετανάστες είναι λαθρομετανάστες και επειδή δεν έχουν χαρτιά πρέπει να φύγουν. (Αχμέτ, σορυ ρε φιλαράκι, αλλά οκ, δούλευες τόσα χρόνια σε μένα, μα είσαι λαθραίος. Αντε πίσω στη χώρα σου τώρα γιατι έχουμε και κρίση. Όσο για εκείνα τα λεφτά που σου χρωστάω, όταν πας στη πατρίδα στείλε μου μια διεύθυνση. Θα στα στείλω. You know...)

300 άνθρωποι κοντεύουν να πεθάνουν γιατί είναι πιο αξιοπρεπές απο το να ζούνε τρώγοντας κλωτσιές κάθε μέρα, και να τους λένε οτι είναι παράνομοι και λαθραίοι...(όταν χτιζόταν οι εγνατία οδός τότε ήταν νόμιμοι...)

Έχω βαρεθεί να μαλώνω με μαλάκες σε διάφορες συζητήσεις. Ενώ τους λες ένα πράγμα, αυτοί μόνο και μόνο για να διαφωνίσουν σου λένε μία λεπτομέρεια απο το ένα τίποτε. Και απο κει αλλάζουν κατεύθυνση στη συζήτηση απλά για πουν οτι κανεις λάθος. Όταν συνομιλείτε με τέτοιους μαλάκες απλά μη χαλάτε τη ζαχαρένια σας. Στείλτε τους το παρακάτω λινκ http://to-adifago-kitos.gr/ εκεί τα λέει όλα. Και επιπλέον πείτε τους οτι η απάντηση θα δοθεί στο δρόμο. Και μην ασχολείστε παραπάνω. Αυτό σε βάθος χρόνουν θα σας ανακουφίσει απο παπάρες, αν και εκείνη τη στιγμή στο τσάκ είσαι να δόσεις απάντηση μόνο και μόνο για εγωιστικούς λόγους.

Οι μπάτσοι που σκοτώθηκαν εν ώρα υπηρεσίας ήταν ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ. (έτσι δεν λένε για το όταν πεθάνεις εν ώρα δουλειάς;) (Δεν θα αναφερθώ σε τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο για το συγκεκριμένο γεγονός. Μην μπερδεύουμε το συναίσθημα με την ιδεολογία.)

Ψάχνω για δουλειά (εδώ και κανα τρίμηνο, αλλά τίποτε). Με πτυχίο, μεταπτυχιακό, ξένες γλώσσες, υπολογιστές αντε να βρεις δουλειά. Στα Goody's που πήγα πάντως, ο υπεύθυνος μου λέει: και είσαι σίγουρος πως θες να δουλέψεις σε ένα τέτοιο περιβάλλον; Δεν θα αισθάνεσαι άβολα που έχεις σπουδάσει και κάνεις μία τέτοια δουλειά;...Τι να πεις...

Παρεμπιπτόντως,διάβασα κάπου πως όσο μεγαλώνει το μορφωτικό επίπεδο και παράλληλα ανεβαίνει και το ποσοστό ανεργίας, τόσο πιο κοντά είμαστε στο μπαμ. Νομίζω στην στη χώρα μας μία αφορμή ψάχνουν οι άνθρωποι και θα γίνει τις πουτάνας. Διαφωνεί κανείς;

Σας φιλώ. G_0x

Έχουμε πόλεμο(;)

2011-02-27T14:18:00.003+02:00

Στο βιντεάκι http://www.youtube.com/watch?v=GthZEd35xwI&feature=related βλέπουμε το γνωστό γεγονός. Πέρα απο τα πρώτα συναισθήματα χαράς, και μετά απο 10+ προβολές του εν λόγω βίντεο μου δημιουργήθηκε η απορία. Γιατί χάρηκα στην θέα ενός (πρώην έστω) ανθρώπου; Γιατί δεν ένιωσα ούτε ένα συναίσθημα πόνου για το θέαμα; Τι σκατά μας έχουν κάνει; Γινόμαστε ζώα σαν τους φασίστες;
Ούτε ακόμα αισθάνομαι κάτι για τον μπάτσο (απο αρνητικά συναισθήματα). Φτάνω στο συμπέρασμα να πω πως δεν νιώθεις κάτι μπροστά σε ακρώτητες που συμβαίνουν στον "εχθρό σου" (γιατί για εχθρό πρόκειτα, δεν θα κάτσω να το αναλύσω τώρα), μόνο σε περίπτωση ακραίων καταστάσεων όπως ο πόλεμος. Εκεί που το μόνο που θές είναι να τον κατατροπώσεις. Εκεί που ξέρεις οτι τα ίδια και χειρότερα έχει κάνει αυτός σε απλούς ανθρώπους σαν και 'σένα. Οπότε τελικά; Μήπως είμαστε σε πόλεμο;

My friend...

2011-02-11T22:16:00.000+02:00

Αγαπημένο μου PC

Σου γράφω αυτό το γράμμα για να σου εξομολογηθώ τις σκέψεις μου και να σου πω ότι σε αγαπώ όσο δε μπορείς να φανταστείς. Είσαι το άλλο μου μισό, πραγματικά. Πώς άλλωστε θα μπορούσα να γράψω την πτυχιακή μου εργασία όταν σπούδαζα; Έπειτα εσύ είσαι ο λόγος που πήρα και το μεταπτυχιακό μου. Με εσένα έμαθα να ψάχνω μουσική και να ακούω πράγματα που δεν θα τα έβρισκα αλλιώς.

Τώρα, όντας άνεργος σε κρίσιμη ηλικία μου κρατάς συντροφιά. Με εσένα έμαθα πόκερ στο facebook. Είσαι ο λόγος που από εκεί βρίσκω που και που καμία κοπελίτσα και περνάω λίγες «δημιουργικές ώρες» μαζί της, αφού τα λεφτά δεν υπάρχουν για να την βρω στις καφετέρειες, στη δουλειά ή στα νυχτερινά μαγαζιά. Πλέον δεν έχω να ψάχνω λεφτά ούτε για σινεμά αφού ταινίες βλέπω στην οθόνη σου. Με κρατάς ενήμερο γιατί (αφού δεν έχω τηλεόραση) από εσένα μαθαίνω τα νέα και διαβάζω μπλογκς. Σκέψου ότι εσύ θα μου βρεις δουλειά (ναι σίγουρα…) αφού μου στέλνεις όόόόόόλα τα βιογραφικά στις εταιρείες.

Σκέψου να μου πάθαινες κάτι!!! Η ζωή μου θα ήταν μίζερη. Νέος, χωρίς λεφτά, χωρίς δουλειά. Τι θα έκανα όλη μέρα; Ίσως γινόμουν αλήτης αναρχικός, να ξημεροβραδιάζομαι στους δρόμους. Ίσως να έφερνα και την επανάσταση…

Λές;

1.000.000Ε ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΔΙΚΑ ΣΟΥ

2011-02-10T12:45:00.003+02:00

Τηλεφώνησε τώρα στο 100 και δώσε πληροφορίες που θα βοηθήσουν την σύλληψη του Παλαιοκώστα. Και ΚΕΡΔΙΣΕ 1.000.000Ε!!!!! Η Ελληνική Αστυνομία μαζί με το σοσιαλιστικό ΠΑΣΟΚ είναι κατά της φτώχιας και σε βοηθούν να βγεις απο τη μαυρίλα. Τηλεφώνησε τώρα. Μη χάνεις στιγμή. ΓΙΝΕ Ο ΑΡΧΙΡΟΥΦΙΑΝΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.

χρέωση λιγότερο απο μία (mikro)αστική μονάδα...

Moving Forward

2011-01-29T17:38:00.003+02:00

Βγήκε το νέο Zeitgeist. Όσοι δεν το έχετε δει λέω να το δείτε. Αξίζει. Προσωπικά δεν διαφωνώ σε κάτι επουσιόδες. Έιναι ότι καλύτερο έχει βγει απο αυτή την σειρά ντοκιμαντές.

Πατήστε εδώ για να μεταφερθήτε στο youtube. Και με ελληνικούς υπότιτλους.

Μετανάστες

2011-01-27T19:56:00.002+02:00

Είστε Υπερ της παραμονής των μεταναστών ή ΚΑΤΑ; Στείλτε μήνυμα στον τάδε αριθμό. Ο νικητής του διαγωνισμού θα ανακοινωθεί στο κεντρικό δελτρίο του ΣΤΑΡ και θα κερδίσει ένα κινητό τηλέφωνο τελευταίας τεχνολογίας...

Έπειτα είχε ρεπορτάζ που στοχευμένα έδειχνε μόνο απαντήσεις πολιτών που έλεγαν ναι στην άρση του ασύλου...

Μετά ήθελα να κάνω εμετό και έκλεισα την τηλεόραση...

Είδος

2011-01-14T02:24:00.003+02:00

Μιλάμε για την διαιώνιση του είδους. Ο καλύτερος επιβιώνει και άλλες τέτοιες παπαριές. Δηλαδή σε μία αγέλη αυτός που έπιανε τις περισσότερες αντιλόπες ήταν αυτός με τον οποίο τα θυληκά θα επέλεγαν να διαιωνισουν το είδος. Οι υπόλοιποι δε πηδούσαν;

Φουσκες

2010-12-25T22:30:00.000+02:00

Εδώ και καιρό έχουμε μπει σαν χώρα στον αστερισμό της χρεοκοπίας. Και αν δεν θεωρείται χρεοκοπία το να δανείζεσαι από το ΔΝΤ τότε τι είναι χρεοκοπία; Πρόσφατα διασχίζοντας τον Θεσσαλικό κάμπο είδα πως κάτι είχε αλλάξει. Παλιότερα, όταν ταξίδευα με το τρένο έβλεπα τρακτέρ, αγρότες, εργάτες και καμιά φορά θαύμαζα το χειμωνιάτικο τοπίο του αγρού καθώς έπεφτε το σούρουπο. Πλέον αυτό έχει αλλάξει. Μεγάλες καλλιεργήσιμες εκτάσεις έχουν περιφραχτεί. Στη θέση των σπαρτών έχουν μπει πάσσαλοι που στο πάνω μέρος τους είναι τοποθετημένα φωτοβολταϊκά πάνελς. Προς θεού δε θέλω να φανώ τεχνοφοβικός. Αντίθετα. Η τεχνολογία είναι αυτή που βελτιώνει την ζωή του ανθρώπου αδιαμφισβήτητα.

Και όμως. Εδώ έρχεται η ελληνική πραγματικότητα να ταράξει πάλι τα νερά. Η νέα φούσκα που γεννιέται είναι φτιαγμένη από πυρίτιο, αρσενικό και κάδμιο. Μαζεύει φως από τον ήλιο για να μεγαλώσει και έχει χρώμα μαύρο. Ακούει στο όνομα φωτοβολταϊκά.

Η πράσινη ανάπτυξη είναι γεγονός. Αν και δεν ξέρω κατά πόσο είναι όντως ανάπτυξη ή απλά άλλη μία παγκόσμια φούσκα. Ας υποθέσουμε όμως πως όντως γίνονται παγκόσμιες προσπάθειες να αντικατασταθεί η παραγωγή ενέργειας από τις συμβατικές μορφές με αυτές που είναι φιλικές προς το περιβάλλον. Στην Ελλάδα όμως τίποτε από αυτά δεν συμβαίνει. Από πάντα δεν γινόταν επενδύσεις στον τομέα έρευνας και ανάπτυξης στη χώρα μας. Δεν γίνονται σοβαρές χρηματοδοτούμενες έρευνες στα πανεπιστήμια για να μπούμε και εμείς στην αγορά των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Δεν υπάρχει ελληνική εταιρεία κατασκευής φωτοβολταϊκών ή ανεμογεννητριών. Αντίθετα. Ότι έχει τοποθετηθεί στην Ελλάδα είναι προϊόν αγορασμένο από το εξωτερικό.

Θεωρητικά στα πιο πάνω δεν θα υπήρχε πρόβλημα εάν οι τεχνολογίες είχαν αναπτυχθεί σε τέτοιο βαθμό, και η χρήση τους από εμάς γινόταν σωστά. Επικρατεί όμως ένας τεράστιος παραλογισμός στο όλο θέμα, όπως και στα περισσότερα θέματα στην χώρα μας. Αυτό θα αναλυθεί αμέσως.

Οι περισσότεροι έλληνες αυτή τη στιγμή κάνουν επενδύσεις σε φωτοβολταϊκά, όχι γιατί τους έπιασε ο πόνος να μην μολύνουμε το περιβάλλον. Αντίθετα γιατί θεωρούν πως η ΔΕΗ θα τους τα ακουμπάει. Και έτσι είναι μέχρι στιγμής. Η κιλοβατώρα ενώ μας στοιχίζει 20 λεπτά (κατά μέσω όρο ανάλογα με την περιοχή που ζούμε) η ΔΕΗ την αγοράζει 55 λεπτά από εγκαταστάσεις φωτοβολταϊκών πάρκων. Από μόνο του αυτό πρέπει να μας προβληματίζει. Είναι χαζή η εταιρεία; Φυσικά και όχι. Αυτό είναι φανερά μία κίνηση να γίνουν τεράστιες επενδύσεις στον χώρο των ΑΕΠ. Είναι ένα κίνητρο. Όποιος όμως θεωρήσει ότι θα γίνει πλούσιος από αυτό είναι γελασμένος, διότι δεν υπάρχει πουθενά περίπτωση να συνεχίσει η ΔΕΗ την ίδια τακτική, που δεν την συμφέρει. Για να γίνω λίγο πιο αναλυτικός και να μην θεωρηθεί πως λέω πράγματα στον αέρα. Με τον τρόπο αυτό βρίσκουν δουλειά (προσωρινά) όσοι δουλεύουν στον κατασκευαστικό τομέα, ο οποίος εδώ και δύο χρόνια έχει πάρει την κάτω βόλτα, όπως επίσης βρίσκουν δουλειά όσοι ασχολούταν με την μισοπεθαμένη γεωργία, αφού χρησιμοποιούν τις εκτάσεις τους για φωτοβολταϊκά πάρκα. Επιπλέον κινείται και λίγο η αγορά. Μέχρι εδώ καλά. Όμως αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί επ’ άπειρο. Η ΔΕΗ κοντεύει να πουληθεί σε ιδιώτες. Αν αγόραζα εγώ την ΔΕΗ, αυτούσια ή σε κομμάτια, το πρώτο πράγμα που θα έκανα θα ήταν να κλείσω τις μαύρες τρύπες μου. Μία από αυτές είναι οι συνεργασίες με παραγωγούς ενέργειας. Δηλαδή τα φωτοβολταϊκά.

Ως εδώ όλα καλά. Αλλά δημιουργείται ένα μεγαλύτερο πρόβλημα. Τα φωτοβολταϊκά έχουν απόσβεση της επένδυσης σε 20 με 25 έτη. Πράγμα που πρακτικά σημαίνει πως αν σε κρεμάσει η ΔΕΗ (που σχεδόν σίγουρα θα το κάνει) ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΠΟΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟΣΒΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΕΝΔΥΣΗΣ.

Πέρα από τα παραπάνω που είναι καθαρά οικονομικά υπάρχουν και τα περιβαλλοντικά θέματα που πρέπει να μας ανησυχούν. Τα φωτοβολταϊκά πάνελ για να παραχθούν χρειάζονται μία ποσότητα ενέργειας που μεταφράζεται σε κιλά εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Με την παρούσα τεχνολογία αντικειμενικά δεν γίνεται ποτέ ισοσκελισμός της ποσότητας ενέργειας που χρειάστηκε να παραχθούν με αυτήν που τα φωτοβολταϊκά παράγουν στην διάρκεια της ζωής τους. Επιπλέον αυτό που με ανησυχεί περισσότερο είναι πως τα πάνελς περιέχουν βαρέα μέταλλα και επικίνδυνες ουσίες. Δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί κάποιος να εγγυηθεί πως βάζοντάς τα στις σκεπές ή στον κάμπο δεν διατρέχουμε κίνδυνο ρύπανσης.

Γενικά θεωρώ πως τα φωτοβολταϊκά είναι μία πολύ υποσχόμενη τεχνολογία, αλλά μόνο αν γίνει σοβαρή έρευνα. Ακόμα είναι μία υπερβολικά νέα τεχνολογία που έχει πολύ δρόμο να διανύσει ακόμα. Είναι λάθος να γίνονται τόσο τεράστιες επενδύσεις σε έναν τομέα με αναγνωρισμένη υπερβολικά πολύ μικρή απόδοση λειτουργίας η οποία βρίσκεται ακόμα στο στάδιο ανάπτυξης. Υπάρχουν άλλες μορφές ενέργειας που θα ήταν πολύ πιο σωστό να επενδυθούν, όπως είναι η κυματική ενέργεια, η αιολική και η γεωθερμική. Φυσικά όμως ο αμόρφωτος, ημιμαθής και όχι ιδιαίτερα έξυπνος λαός, αφού ακούει για την σούπερ υπερεπένδυση με την σίγουρη απόδοση τρέχει να ακουμπήσει τα λεφτά του. Και ας μη βλέπει πως μπροστά του έχει ένα νέο χρηματιστήριο και για την τσέπη του αλλά και για το περιβάλλον.

Ohhh yeah!!!Ανάπτυξη!!!!

2010-09-24T02:00:00.002+03:00

Ναι ξέρω. ΄Άμα πουλήσω την περιουσία μου θα έχω οικονομική ανάπτυξη. Αν απολύσω τους μισούς εργαζομένους μου θα έχω ανάπτυξη. Σιγά τα ωά. Μαγκιά σου λέει μετά. Αλάνι οικονομολόγος και μάνατζερ που τα σκέφτηκε αυτά.
Το ίδιο και με το κράτος. Αν αυξήσω τους φόρους Yeah!!! Θα έχουμε ανάπτυξη. Πόσο μάλλον αν απολυσω καμια 100.000 υπαλλήλους και στους υπόλοιπους κόψο μισθό. Τώρα για τα γεροντάκια δεν μιλάμε. 400Ε το μήνα και καλά θα περάσουν ;) Yeah!!!Ανάπτυξη....
Τώρα λίγο πιο σοβαρά. Υπάρχει ο δείκτης οικονομικής ανάπτυξης. Κάθε παπαράκος ενδιαφέρεται μόνο γι αυτόν. Προφανός άξεστος απο οικονομική σχολή... ;) Κάνει όλα τα παραπάνω που αναφέρθηκαν.
Υπάρχει και ο δείκτης ποιότητας ζωής όμως. Νομίζω για να δούμε κατά πόσο μία χώρα ευημερεί πρέπει να κοιτάμε ταυτόχρονα και τους δύο δείκτες. Και πρέπει (αυτονόητο) και ταυτόχρονα να ανεβαίνουν και οι δύο. Λογικό.
Αλλά τι με λες εμένα τώρα. Εγώ αν δω οτι κάτι σταματάει την ανάπτυξη των επενδύσεών μου τα πάω τα εργοστάσια στη Βουλγαρία....

Εταιρείες

2010-09-15T13:35:00.003+03:00

Ας υποθέσουμε οτι ο πλούτος του πλανήτη είναι πεπερασμένος Και είναι. Δεν είναι υπόθεση.
Επιπλέον, ο άνθρωπος κατασκεύασε τις μηχανές. Ο σκοπός ήταν για να κάνει την εργασία του πιο ξεκούραστη και πιό εύκολη με αποτέλεσμα να του αφήσει περισσότερο ελεύθερο χρόνο για να χαρεί την ζωή.
Σήμερα όμως διαπιστώνεται το εξής παράλογο. Αντί ο άνθρωπος να απολαμβάνει αυτόν τον ελύθερο χρόνο, αντίθετα μάχεται σε ουρές για εργασία σε συνθήκες που δεν του επιτρέπουν να έχει καν τον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο.
Πως φτάσαμε ως εκεί. Το πρόβλημα είναι πως οι επιχειρήσεις δεν λειτουργούν για το προϊόν που παράγουν. Λειτουργούν για τα οικονομικά τους. Και ορθός, μιας και δεν είναι μη κερδοσκοπικές αλλά καθαρά ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΕΣ. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, αντί να μειώνονται οι ώρες εργασίας του προσωπικού και να απολαμβάνουν τα ίδια κέρδη με πριν, αφού ένας αριθμός εργατοωρών θα έχει αντικατασταθεί απο την αδιάκοπη λειτουργία των μηχανών, οι εταιρείες να αγοράζουν πολλαπλάσιες μηχανές για να παράγουν πολλαπλάσια προϊόντα, για να αυξάνουν συνεχώς τα κέρδη τους, βρίσκοντας συνεχώς νέους αγοραστες, ρίχνοντας και το κόστος του προϊόντος παράλληλα.
Όμως αυτό θα λειτουργούσε μόνο και αν οι κοινωνία θα μπορούσε να διαθέτει τον πλούτο της στο να αγοράζει συνεχώς προϊόντα. Όμως ο πλούτος είναι πεπερασμένος. Επιπλέον, τα προϊόντα δεν μπορούν να αντικατασταθούν και άμεσα και χρησιμοποιούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα. Παράδειγμα, τα αυτοκίνητα χρησιμοποιούνται για μία δεκαετία. Οι φωτογραφικές μηχανές επίσης. Σημαντικό είναι να τονιστεί πως και το νεότερο προϊόν δεν έχει κάποια τεχνολογική καινοτομία που να μπορέσει να θεωρηθεί σοβαρός αντικαταστάτης του παλαιού. Για παράδειγμα, μία φωτογραφική μηχανή με βίντεο ή ενσωματωμένο προτζέκτορα δεν είναι καινοτόμο προϊόν. Όποιος ασχολείται σοβαρά με την φωτογραφία θα γνωρίζει πως αυτά δεν θα του δώσουν κάτι επιπλέον για την δουλειά που αγοράζει μία φωτογραφική μηχανή.
Έτσι φτάνουμε σε ένα όριο που οι εταιρείες δεν μπορούν να εμφανίσουν κέρδη απο τα προϊόντα που πουλάνε. Συνεπώς, για να εμφανίσουν κέρδη, πρέπει να ακολουθήσουν παράπλευρες οδούς όπως η απόλυση προσωπικού, η ρευστοποίηση περιουσίας και άλλες πιο παράνομες για να πάρουν μερίδιο απο άλλες ανταγωνιστικές.
Όμως όλα αυτά δημιουργούν ένα φαύλο κύκλο. Η απόλυση των εργαζομένων δεν γεννά αγοραστικό κοινό. Επίσης, η ένταση του ρυθμού εργασίας δεν αφήνει το χρόνο για κατανάλωση.
Σαν συμπέρασμα λοιπόν, μπορώ να καταλήξω πως θα ήταν πιο σωστό να αρχίσουμε να αντιλαμβανόμαστε, όχι μόνο πως η κατανάλωση όλο και περισσότερων αγαθών δεν οδηγεί και πουθενά προς όφελός μας (έχουμε ήδη αρχίσει να το καταλαβαίνουμε) αλλά και οτι οι εταιρείες ίσως θα έπρεπε να λειτουργούν με βάση το προϊόν και όχι τον ισολογισμό τους.

Παράγοντες

2010-09-09T21:48:00.002+03:00

Με αφορμή ένα ποστ του greek rider που αξίζει να το διαβάσει κανείς, και με αφορμή μία συζήτηση που είχα πριν απο καιρό με ένα καθηγητή πανεπιστημίου (πρώην πρύτανης και δεν συμμαζεύεται) έφτασα στο σημείο να γράψω αυτό, γιατί δεν βρίσκω κάπου αλλού να το αναλύσω.
Γενικά είμαι κατά της άποψης οτι αν προσπαθήσεις θα τα καταφέρεις και αν θες κάτι πολύ θα γίνει. Δεν είμαι υπέρ αυτού γιατί απλά το έχω δει στην πράξη. Όμως πως μπορεί κανείς να αλλάξει την γνώμη κάποιου πάνω σε αυτό; Πως μπορεί να του αποδείξει οτι όλα στη ζωή δεν είναι απλές μαθηματικές εξισώσεις με μόνο ένα παράγοντα που είναι η προσπάθεια. Αυτή την άποψη εξέφρασε αυτός ο καθηγητής που προανέφερα. Έτσι ανοίξαμε μία μικρή κουβέντα, που προφανώς, λόγω ηλικίας, δεν μπορούσε να δεχθεί μία άλλη άποψη. Λέω λογω ηλικίας, γιατί πιθανότατα, όσο μεγαλώνεις, όσο πιο πολλές επιτυχίες έχεις, τόσο πιθανολογώ, μένεις μόνο στον εγώ σου. Ο υπόλοιπος κόσμος είναι σαν αέρας που απλά περνάει απο δίπλα σου. Έτσι κάποιες σκέψεις πλέον γίνονται θεωρήματα. Αφού πλέον έχει ανεβάσει τον εαυτό σου σε ένα επίπεδο παραπάνω, σίγουρα η γνώμη σου θεωρείς οτι έχει και μία παραπάνω βαρύτητα. Όσο λοιπόν περνάει ο καιρός, η άποψή σου παγιώνεται σαν πεποίθησή σου ατράνταχτη.
Έτσι και αυτός δεν μπορούσε να δει και να ακούσει τίποτε πέρα απο την δική του άποψη.
Όμως πως γίνεται ένας τόσο σπουδαγμένος άνθρωπος να μην σκεφτεί τα εξής (δεν θα γράψω πολλά..): Ας υποθέσουμε πως η κοινωνία και η συμπεριφορά της αποτελείται απο κανόνες-εξισώσεις. Οι παράγοντες που υπάρχουν στην κοινωνία είναι άπειροι και το κάθε τι επηρεάζει το κάθε τι. Για παράδειγμα ο καιρός και η βροχή μπορεί να σε καθυστερήσουν σε μία συνέντευξη για δουλειά, που ίσως αυτή να σου άνοιγε τις πόρτες για επαγγελματική εξέλιξη. Όταν έχεις να κάνεις με τόσες πολλές παραμέτρους, σε τόσες πολλές εξισώσεις, το σύστημά σου τείνει να είναι χαοτικό. Παρουσιάζει χαοτική συμπεριφορά αφού μία μικρή μεταβολή στις αρχικές συνθήκες μπορεί να αλλάξει τα πάντα και να καταλήξει σε τελείως διαφορετικά αποτελέσματα Έτσι στο παράδειγμα που προανέφερα, ο καιρός, που είναι μία μόνο μεταβλητή, που αν απλουστεύσουμε τις τιμές που μπορεί να πάρει, τότε αυτές είναι μόνο δύο. Καλός και άσχημος. Έτσι έχουμε τελείως διαφορετικά αποτελέσματα με καλό καιρό και τελείως με άσχημο (πχ μποτιλιάρισμα, ενώ με καλό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα ποδήλατο).
Έτσι επανέρχομαι στα προηγούμενα. Σε ένα τέτοιο σύστημα, που έχει άπειρες ουσιαστικά μεταβλητές, με άπειρες τιμές η κάθε μία. Πώς μπορεί η επιτυχία (επαγγελματική και οικονομική) ενός ανθρώπου, που είναι ένα αποτέλεσμα, μπορεί να οφείλεται μόνο σε ένα ή δύο παράγοντες που είναι η όρεξη για εργασία και η προσπάθεια, όταν έχουμε τόσες άλλες μεταβλητές που επηρεάζουν το σύστημα αυτό;

anti-smoking

2010-09-05T21:49:00.001+03:00

Ας μη γελιόμαστε. Στην πραγματικότητα, η αντικαπνιστική εκστρατεία αποτελεί το μεγαλύτερο εγχείρημα ελέγχου συνειδήσεων στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ο πειθαρχημένος άνθρωπος που δεν καπνίζει, δεν πίνει, γυμνάζεται τακτικά, διατρέφεται υγιεινά, έχει προσεκτική ερωτική ...συμπεριφορά και ακολουθεί πιστά τις εντολές της ...λεγόμενης «προληπτικής ιατρικής», αποτελεί σήμερα το πρότυπο του επιθυμητού πολίτη-καταναλωτή. Μεταξύ των άλλων και γιατί δεν διαθέτει χρόνο να ασχοληθεί με τίποτα άλλο, εκτός από τον μέχρι θανάτου υγιή εαυτό του...

αντιγραφή απο το thorivox

Παλιες καλες εποχες...

2010-09-04T23:21:00.001+03:00

Οι εποχές άλλαξαν...

2010-09-03T10:44:00.003+03:00

Παλία λέγαν κατι για το πουλί και την υπογραφή...
Τώρα πρέπει να λεν:
Το πουλί σου, την υπογραφή σου και το στικάκι σου, μη τα βάζεις όπου να'ναι...

Jajajajaja!!!!(=Καταλάβαμε οτι πήγες ισπανία και είδες οτι λένε έτσι το χαχαχαχαχα...)

2010-08-31T13:35:00.003+03:00

Ένα πράγμα που μου την δίνει αφάνταστα είναι να βλέπω στο facebook "άτομα" που αντί για το κλασικό xaxaxa,hahaha,xixixoxox,χαχαχαχαχα κλπ να γράφουν jajajajaj...Και καλά ισπανικά.
Ναι ρε το καταλάβαμε. Πήγες Ισπανία. Ναι είδες οτι είναι χύμα η φάση. Ναι ένιωσες τον/ην λατίνο/α στο πετσίσου (ίσως και πάνω απο 10, εκεί που ήσουν με ένα καλό παλικάρι, τώρα ο καϊμένος/η δεν μπορεί να περάσει κάτω απο την Καμάρα,της Θεσσαλονίκης). Είπες να κάνεις και καμιά τζίβα, απο εκεί που τις θεωρούσες απλησιά. Η αγαπημένη σου χώρα είναι πλέον αυτή των Βάσκων. Και απο κει που ήσουν ένα συμμαζεμένο παιδί τώρα ακούς ska, την πίνεις, και μου αράζεις σε χύμα μέρη που μέχρι το προηγούμενο εξάμηνο τα έκραζες...
Πόσο μα πόσο........? (στις τελίτσες συμοληρώνετε ότι θέλετε...)

ΥΓ: Ναι ξέρω. Άμα σε ρωτήσω γιατί σου αρέσει τόσο πολύ εκεί, θα μου πεις για την αρχιτεκτονική της...

2010-08-29T20:55:00.000+03:00

bad religion live @ athens!!

2010-07-15T09:52:00.003+03:00

Μια συναυλία που πολυς κόσμος περίμενε!! ηταν αυτη των bad religion!! στις 13/7 στο φαληρο..(eject fest)
Προσωπικα έμεινα ΥΠΕΡευχαριστημενος!!! μονο με το γεγονος οτι μπορεσα να δω αυτη τη μπανταρα!!!!κ τους ακουσα να ερμηνευουν πολλες απο τις κομματαρες που γουσταρα τα τελευταια 10 χρονια οπως το : punk rock song, american jesus, 21st century digital boy, infected , a walk etc...!!!!!!

¨ομως καποια πραγματα με παρεξενεψαν... οτι δηλ μπορει να ειναι κ η 1η φορα που παω σε πανκ ροκ συναυλια κ ο κοσμοσ κοντα στη σκηνη να ειναι τοσο ξενερωτος...!!κ να βλεπω να γραφουν με τα κινητα τους κ τις φωτογραφικες το λαιβ για να το ανεβασουν μετα στο νετ..
οπως μπορει να δειτε κ στο παρακατω λινκ...
παραγματικα αισθανθηκα αμηχανα με αυτο τον κοσμο.. κ "αναρωτηθηκα" μηπως μου την πουν κιολλασ επειδη χτυπιομουν...βεβαια υπηραχαν καποιες εξαιρεσεις σε κομματια
οπως το american jesus που εγινε χαμος αλλα κ παλι περιμενα πιο πολυ ενταση..
βεβαια το καλο για μενα ηταν οτι παρολο τον τραυματισμενο μου ωμο εφτασα χωρις προβλημαta πολυ κοντα στη σκηνη....kai sto pit hmoun ok
αλλο ενα που με παραξενεψε απο πλευρα διοργανωσης ηταν οτι ξεκινησαν 8 !! ενω τους περιμενα πιο μετα... κ παιξαν οι 2 επομενες μπαντες μετα...
επισης ειδα τον κοσμο να γουσταρει πιο πολυ με faith no moree... oxi oti k ayth den einai spoudaia band... aplws exw polu pio ektimhsh gi a tous bad religion k perimena ena pio anyshxo k dynamiko koino...

ο ηχος επισης δεν ηταν καλος κ πιστευω οτι σιγουρα αξιζαν καλυτερο!! κ μακαρι να τους βλεπαμε σε ανοιχτο χωρο οπως η μαλακασσα...

http://www.youtube.com/watch?v=DXA2Ilhs5DY

Πάντα οι Foo Fighters μου έφτιαχναν την διάθεση!!!!

2010-07-10T20:06:00.001+03:00

Όμορφοι νέοι

2010-07-03T15:06:00.005+03:00

*νέος άνεργος με πτυχίο τάδε σχολής ψάχνει δουλειά
*νέα (κοντά στα 30) μόλις απολύθηκε απο το γραφείο που δούλευε και τώρα εδώ και μερικούς μήνες ψάχνει αλλα τίποτε.
*μία κοπέλα κοντά στο σπίτι μου αυτοκτόνησε. Έχει καιρό. Μα είπαν οτι ήταν σε αδιέξοδο. Βέβαια οι κοτσομπόλεσ είπαν οτι είχε χωρίσει κλπ και τα έριξαν όλα στα ψυχολογικά προβλήματα.
*3-4 επαγγελματίες αυτοκτόνησαν το τελευταίο διάστημα λόγω χρεών.
*Δε βρίσκω δουλειά. Κοντεύω δε ξέρω και γω σε ποια ηλικία. Ας πούμε 35. Και δεν έχω καταφέρει να πάρω ένα αμάξι.(παράδειγμα αναφέρω...)
*Είμαι η κοπέλα του διπλανού διαμερίσματος. Ζω με τη μάνα μου και το πατέρα μου. Συνταξιούχοι. Πάλι καλά.
*Είμαι το αγόρι της απο πάνω κοπέλας. Και ζω και εγώ με τους γονείς μου. Τα πάμε καλά...Αλλά μέχρι εκεί. Μετά πάω και κοιμάμαι σπίτι μου. Με το delivery δε τη βγάζω και πολύ καλά.
*Έκλεισα το μαγαζί που είχα ανοίξει. Έχω πνιγεί στα χρέη.
*Σκατά. Έπρεπε να είχα ξαναδώσει πανελλαδικές.
*Σκατά. Έπρεπε να είχα ΕΠΙΛΕΞΕΙ ΑΛΛΗ ΖΩΗ.

Ατομικές ευθύνες. Έπρεπε να είχα φερθεί έξυπνα. Έπρεπε, έπρεπε και ξανά έπρεπε.
Έχουμε μάθει να τα κουβαλάμε όλα στους ώμους μας. Εμείς φταίμε και κανείς άλλος;
Αυτή είναι η νέα ψυχολογική πάθηση των πολιτών, μίας χώρας που καταρρέει. Αργά και βασανιστικά. Αυτοκτονίες. Καταθλιπτικά σύνδρομα. Χαμένες χαρούμενες ημέρες.
Η εύκολη λύση για το αφεντικό σου είναι να στα φορτώσει όλα σε εσένα. Και να σε απολύσει. Η εύκολη λύση για σένα, που πίστεψες στο αφεντικό σου είναι να πέσεις απο το μπαλκόνι. Είναι η λύση;
Απελπισία λέγεται. Μα φταίμε εμείς γι αυτό;
Είναι λύση η ανάληψη της ατομικής ευθύνης; Υπάρχει ατομική ευθύνη; Ειδικά σε μία χώρα που δεν τα πάει χάλια;
Αν κοιτάξεις γύρω, θα δεις ανέργους. Πτυιούχους και μη. Παιδιά με όνειρα. Μέσα στη ζωντάνια. Που τα τρώει το μαράζι, γιατί τους έμειναν μόνο τα όνειρα.
Η μόνη ευθύνη που ίσως φέρεις είναι που δεν σηκώθηκες στα πόδια σου και να βάλεις τις φωνές σε όποιο αφεντικό και μη πήγε να σε εκμεταλλευτεί. Να σε έχει να δουλεύεις σαν το σκυλί.
Η μόνη ευθύνη που έχεις είναι που άκουσες κάποιον μεγαλύτερο να σου λέει τι θα κάνεις. Να σου μαθαίνει να μην αγωνίζεσαι. Να σου μαθαίνει να κοιτάς μόνο την πάρτη σου και κανέναν άλλον. Να σου μαθαίνει να μένεις ήσυχος μην την πληρώσεις.
Αυτοί αγάπη μου όμορφη, την έκαναν τη ζωούλα τους. Καλά η άσχημα. Έφαγαν απο τα δικά μας. Αυτοί αγάπη μου γλυκιά φοβήθηκαν. Γι' αυτό στα είπαν όλα αυτά. Φοβήθηκαν μη τους φας απο το γεμάτο τραπέζι. Παρα μόνο απο τα ψύχουλα που έριχναν και σε σένα. Αυτοί ομορφιά μου, έχουν σπίτια, αυτοκίνητα και ίσως και δουλειά. Αυτούς άκουσες. Όμως κατάλαβες το λάθος σου. Ή αρχίζεις και το καταλαβαίνεις.
Δεν φταις εσύ που στα 17 σου δεν διάβαζες και έπαιρνες το πατίνι του και πηδούσες τα σκαλιά της γειτονιάς σου. Θυμάσαι που οι γιαγιάδες σε φώναζαν οτι χαλάς τα μάρμαρα; Θυμάσαι τους μπάτσους που σε κυνηγούσαν γιατί έγραφες με σπρέι τους τοίχους;
Θυμάσαι που καβαλούσες το μηχανάκι και πήγαινες στην άκρη της πόλης το βράδυ; Θυμάσαι πόσο ωραία απλώνοταν η πόλη απο κάτω σου;
Και έκανες όνειρα. Θυμάσαι;
Αυτοί που δεν σε ήθελαν να ζεις έτσι σε φορτώνουν με τύψεις. Αυτή τη φορά όμως δεν είναι δικό σου το λάθος. Εσύ έζησες. Και όχι με όνειρα να φτιαχτείς. Με όνειρα να ζήσεις. Ε λοιπόν ζήσε. Ήρθε η ώρα.
Δεν είναι δικό σου λάθος. Και ούτε μόνο δική σου η λύση. Η κοινωνία είναι ομάδα. Αυτή τη φορά υπάρχουν πολλοί σαν κι εσένα. Απο τη μία μεριά. Απο την άλλοι μεριά υπάρχουν αυτοί που σε θέλουν να τους καθαρίζεις το τραπέζι απο το φαγοπότι.
Διάλεξε με ποιά μεριά θες να είσαι. Η λύση είναι να μείνουμε όλοι μαζί. Άνεργοι, νέοι και ευτυχισμένοι. Το λάθος είναι της απέναντι ομάδας. Καιρός να τους δείξεις οτι το έχεις καταλάβει. Οτι την έχεις ψηλιαστεί. Όλα επιτρέπονται τώρα. Η ζωή σου είναι αυτό που μετράει. Τρέχα πάρτην πίσω...

Τα λόγια είναι περιτά.......

2010-06-27T19:50:00.000+03:00

27 of December is arrived and i think its Saturday.
Greece is turning into white and its cold.
We dont really care.
I keep thinking of the way that we were met
Feels like its a fairy tale
Youre the princess the most beautiful Ive seen
I am just a prince
I can make you play
I can make you smile
I can make you safe in my foolish arms
Youre my sweetest kiss
Youre my immortality
Youre my pretty world spins inside my little mind little mind
Now were kissing and were saying to each other
Just a little I do
But the thing is what we really want
It cannot be said
And I promise I will never let that death
Take you from me anyway
Ill throw us stars, stars. Stars
To wish well never die
Youre my brightest sun
Youre my crystal sea
Youre my loudest rhythm
Beats inside my heart
I will make you laugh
I will make you fly to the shinny skies where
Where well live in happiness.

Νεα φόροι, νέα μέτρα...

2010-06-24T21:55:00.002+03:00

Κατα τη γνώμη μου δεν σκέφτονται οι κυβερνήτες καλά τα πράγματα. Όχι μόνο στην ελλάδα. Δεν γίνεται να επιτίθεσαι με τόση βιαιότητα στις συντάξεις, στα εργατικά δικαιώματα, στην τσέπη του κοσμάκι γενικά. Και όχι μόνο αυτό. Αλλά βλέπεις οτι κάποιοι λίγοι ακόμα είναι σε θέση να αγοράζουν αμάξια πολυτελείας και γενικά να κάνουν άνετη ζωή.
Δε θα σταθώ όμως στο θέμα της ανισότητας.
Το πρόβλημα είναι οτι με τέτοιες αντιθέσεις, ο κόσμος ξεσηκώνεται. Και δε μιλάω για την Ελλάδα (μόνο). Και όταν ο κόσμος ξεσηκωθεί είναι δύσκολα τα πράγματα. Γιατί τότε βγαίνει και η αστυνομία, ίσως και ο στρατός. Στο μυαλό του μικρού επαναστάτη αυτό είναι το όνειρο. Αλλά μόνο για τον φοιτητάκο με τα σταράκια. Γιατί ο ξεσηκωμός σημαίνει και νεκρούς. Αστάθεια. Φασίστες να χτυπάνε πόρτες απο σπίτια αριστερών. Εμφίλιος. Ω ναι. Δεν είναι απλά τα πράγματα. Και αλήθεια. Με τόσα μέτρα βλακείας, το έχουν σκεφτεί σοβαρά οι απο πάνω; Τι θα μείνει στο τέλος;

2010-06-19T20:54:00.001+03:00

Όσο υπάρχει ασυμμετρία τόσο θα εντείνεται η σπειροειδής κίνηση που θα μας τραβάει προς το σημείο όπου ξεκινήσαμε. Μόνο η συμμετρία θα μας δώσει την τέλεια και αέναη κυκλική κίνηση...

Χάσμα γενεών

2010-06-17T15:17:00.004+03:00

Προχωρώντας στο δρόμο άκουσα μια μάνα να λέει πως έδωσε γύρω στα 10.000Ε φέτος μόνο για ιδιαίτερα και μετά αναρωτιόταν, και τι έκανε; Προφανώς για το παιδί της που μάλλον δεν θα τα πήγε και τόσο καλά σύμφωνα με τα κριτήρια της μάνας. Έτσι μου δημιουργήθηκαν διάφορες συνειρμικές σκέψεις με το τι ακριβώς ζητάνε οι μίας γενιάς μεγαλύτεροι, και τι είναι αυτό που καταλαβαίνουν αυτοί της αμέσως επόμενης.
Έτσι κατέληξα στο συμπέρασμα πως το χάσμα γενεών δεν οφείλεται αποκλειστικά στην διαφορά της ηλικίας. Ίσως να μην οφείλεται καν σε αυτή τη διαφορά αλλά να οφείλεται στο πως έζησε η κάθε γενιά. Έτσι φτάνω στο συμπέρασμα να πω πως ακόμα και ανάμεσα σε συνομηλίκους υπάρχει ένα τεράστιο χάσμα που οφείλεται στην αντίληψη των πραγμάτων, για τον καθένα διαφορετική, λόγω διαφορετικής σκοπιάς και βιωμάτων.
Ο γονιός περιμένει απο το παιδί του να πάει καλά στις πανελλαδικές Αυτό το θέλει κάθε γονιός που έχει ξεκαθαρίσει με το παιδί του τι καριέρα θέλει να ακολουθήσει. Οπότε περιμένει και απαιτεί, αφού το πληρώνει ακόμα και ζει απο την τσέπη του, να πάει καλά και να πιάσει τις επιθυμητές σχολές. Έτσι θα έπρεπε να είναι; Καταρχάς σε ποιά οικογένεια έχει το παιδί ξεκαθαρίσει τι θέλει να κάνει στο μέλλον; Και αν το έχει κάνει απο πραγματικά δική του επιλογή, τότε πώς πήρε αυτήν την απόφαση; Βάση ποιών εμπειριών; Έπειτα, πως ένας γονιός απαιτεί απο το παιδί του να εργαστεί και να πιεστεί, και να το βάλει σε μία τέτοια διαδικασία, πίεσης, πλήρους ανταγωνισμού (γιατί οι πανελλαδικές δεν είναι αντιγράφω και περνάω όπως στο πανεπιστήμιο, είναι αντιγράφεις και ίσως μου φας την θέση). Και ειδικά σε μία τέτοια ηλικία που ο νέος, έφηβος, έχει σίγουρα άλλες ανησυχίες (το αντίθετο φύλο, αθλητισμός, διασκέδαση, μουσική κλπ.);
Και ας ξεφύγω λίγο απο τα τετριμμένα που αναφέρω πιο πάνω. Ο καθένας ξέρει πως είναι όντως λάθος το όλο σύστημα και πως πρέπει να αλλάξει. Όμως εδώ είναι και κάτι πιο βαθύ. Ο γονέας προφανώς είναι στην ηλικία των 50 ετών την στιγμή που το παιδί του δίνει τις πανελλαδικές, αν υποθέσουμε πως απέκτησε παιδιά στην ηλικία των 30. Αυτό μας πάει 20 χρόνια πίσω. Εκτός αυτού, άλλα δέκα χρόνια πιο πίσω για την στιγμή που αυτός είτε μπήκε σε κάποια σχολή, είτε βγήκε στην αγορά εργασίας.
Ξέρετε τι γινόταν 30 χρόνια πριν στην Ελλάδα; Όποιος ήθελε να δουλέψει είχε δουλειά όποτε ήθελε και ειδικά στο δημόσιο, και όποιος ήθελε να σπουδάσει ουσιαστικά σπούδαζε χωρίς ανταγωνισμό (εκτός απο τις κλασικές "καλές σχολές", γιατί υπήρχαν και καλοπληρωμένες δουλειές εκτός σπουδών). Όλα αυτά οδηγούν στην προηγούμενη γενιά να θεωρεί πως η επιτυχία είναι δεδομένη. Και πως ο νέος αν αποτύχει είναι καθαρά δικιά του ευθύνη. Ειδικά το να μην πιάσει μία σχολή των αρχικών του προτιμήσεων είναι αποτυχία, και σημαδεύει τον νέο, ίσως και για όλη του τη ζωή. Αυτά όμως τα λέει μία γεννιά που ουσιαστικά μεγάλωσε μέσα στην προσφορά εργασίας, για δουλειές που πρόσφεραν και μεγάλες αποδοχές. Μεγάλωσε σε μία κοινωνία που την δεκαετία του '80 "έφαγε" πραγματικά πολλά λεφτά (δανεικά κυρίως) και άζησε στο αμερικάνικο όνειρο του αγοράζω αμάξι για να κάνω την επίδειξή μου, και σπίτι σε ωραία τοποθεσία.
Και αυτή τη στιγμή καλείται ο νέος να αντεπεξέλθει σε όλο το βάρος αυτό. Στο βάρος του να πάει καλά στις εξετάσεις. Του να βρει μια δουλειά που να του προσφέρει αποδοχές καλές. Του να μπορέσει να σταθεί στα πόδια του. Και τι αντικρίζει; Ανεργία. Ανασφάλεια. Σύνταξη; Ούτε καν. Ένσημα μηδέν. Και ένα αφεντικό που θα του λέει αν θες, γιατί αν δεν θες υπάρχουν κι άλλοι. Και το αφεντικό ανήκει φυσικά στην προηγούμενη γενιά. Γι' αυτό ακούμε συχνά τις μεγάλες κουβέντες κάποιον να λένε πως αν θες πας μπροστά. Πως ο καλός θα αναδειχθεί κλπ. Βλακείες. Αυτό έχω να πω.
Έτσι σαν συμπέρασμα μπορώ να πω πως η γενιά των 20άριδων τώρα, τα βρίσκει όλα μπροστά της (όπως και των 30άριδων). Γι΄αυτό νομίζω πως δεν μπορεί να την κοροϊδέψει κανείς με μεγάλες κουβέντες για αστραφτερή ζωή και κόπο που ανταμείβεται. Γι΄αυτό και νομίζω πως έχουν χαθεί εκείνα τα χαζοϊδανικά των μεγαλυτέρων. Και γι' αυτό βλέπουμε μία ολόκληρη γενιά να βγαίνει και να ανάβει μολότοφ. Να σπάει αμάξια πολυτελείας και βιτρίνες τραπεζών και καταστημάτων. Όχι γιατί είναι αλήτες και τσογλάνια. Αλλά για τον ακριβώς αντίθετο λόγο. Ότι δεν είναι ηλίθια, δεν τρώει το κουτόχορτο και οτι ο μόνος τρόπος να αλλάξει ίσως η κατάσταση είναι να καταστραφεί το χλιδάτα πλασαρισμένο αμερικάνικο όνειρο που πλασάρεται εδώ και δεκαετίες.

2010-06-17T01:06:00.001+03:00

http://www.mentalfloss.com/blogs/archives/15131

Πως θα δείτε Live Stream αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου

2010-06-12T16:21:00.004+03:00

Επειδή δεν έχω τηλεόραση και φαντάζομαι πως δεν έχουν και πολλοί άλλοι, βρήκα μία διεύθυνση που κάνει live stream το παγκόσμιο κύπελλο στην Ν. Αφρική. Αυτή είναι η http://www.eurovisionsports.tv/
Απο ποιότητα εικόνας αρκετά ικανοποιητική Απο stream αρκετά καλό (κάνει απειροελάχιστες διακοπές αλλά δεν σε προβληματίζουν). Δεν έχει εκφωνητές (τώρα δεν ξέρω αν είναι καλό αυτό, αλλά δεν θα ακούμε τους π@π@ρες της τηλεόρασης να λένε το μακρύ και το κοντό τους).
Σημείο που πρέπει να προσέξει κανείς: Στο firefox έχει πρόβλημα. Μόνο με Internet Explorer.
Είδα τον μισό αγώνα Ελλάδας - Κορέας. Δεν ξέρω αν θα υπάρχει πρόβλημα υπερφόρτωσης όμως σε αγώνες με καλύτερες ομάδες. Βλέπουμε...

2010-06-08T15:19:00.003+03:00

Αντιγράφω απο την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ:

Τους πιο συχνούς όρους αναζήτησης για την πετρελαιοκηλίδα στον Κόλπο του Μεξικού αγόρασε η BP από Google και Yahoo σε μία προσπάθεια να βελτιώσει την εικόνα της στην κοινή γνώμη.

Έτσι, όταν ένας χρήστης του Ίντερνετ αναγράψει στις μηχανές αναζήτησης τις λέξεις πετρελαιοκηλίδα (oil spill), πετρελαιοκηλίδα και αιτήσεις αποζημίωσης (oil spill claims) κλπ, το πρώτο αποτέλεσμα που θα δει είναι μία ιστοσελίδα της BP, η οποία περιέχει πληροφορίες για τις ενέργειες της εταιρείας να καθαρίσει την περιοχή.

Δε ξέρω γενικά αν βαδίζουμε σε καλά μονοπάτια...
Δηλαδή μπορώ να ελέγχω πλέον και την πληροφορία του Ιντερνετ...
Το ιντερνετ είναι ελεύθερο...
Άρα μπορώ να ελέγχω την ροή της ελεύθερης πληροφορίας...
Ή μήπως όχι...
Πάντως πέρα απο τα φιλοσοφικά ερωτήματα. Πολύ επικίνδυνο αυτό το πράγμα. Τελικά για το "ελεύθερο" ιντερνετ. Υπάρχει αληθινή ελευθερία;

Τρένο

2010-06-05T22:22:00.005+03:00

Καθόμουν σε ένα απο τα βαγόνια. Ταξίδευα. Και σίγουρα θα διαρκούσε πολλές ώρες. Είχα πιάσει ένα κάθισμα στο πίσω μέρος του βαγονιού. Έξω η νύχτα είχε πέσει. Και όποτε το τρένο περνούσε κοντά απο κάποιον στύλο που έφεγγε, η βροχή φαινόταν πως είχε στάξει πάνω στο παράθυρο. Στα αφτιά μου είχα ακουστικά. Τι άκουγα δεν θυμάμαι. Αλλά δεν έχει και μεγάλη σημασία. Ήταν κάτι ωραίο όμως. Στα πόδια μου ανάμεσα είχα την τσάντα. Αυτή μέσα είχε ένα μπουκάλι. Λίγο ουίσκι. Έτσι για τον δρόμο.
Αυτή καθόταν στην απέναντι σειρά καθισμάτων. 2-3 σειρές πιο μπροστά και με πρόσωπο που κοιτούσε σε μένα. Διάβαζε. Τι διάβαζε δεν θυμάμαι. Αλλά δεν έχει και μεγάλη σημασία. Ήταν κάτι ωραίο όμως.
Και αυτή ήταν αρκετά ωραία. Μαύρα μαλλιά. Λεπτή. Υπέθεσα ψιλή. Μαύρα ρούχα. Μαύρα βαμμένα μάτια. Άσπρο πρόσωπο.
Την κοίταξα και με κοίταξε. Σαν να με διαπέρασε ρεύμα. Σαν να άνοιξε απότομα το παράθυρο και ανατρίχιασα απο το κρύο. Αυτή χαμογέλασε. Όμορφα κόκκινα χείλια.
Ακούμπησε το βιβλίο της πάνω στα πόδια. Έβγαλε ένα σακουλάκι απο την τσάντα της. Άπλωσε το περιεχόμενο πάνω στο βιβλίο. Όσο έπρεπε. Έβγαλε και τον καπνό της και το ανακάτεψε. Κόλλησε και μερικά φύλλα απο τσιγάρα. Το έστριψε. Και όπως σηκώθηκε να βγει στο χώρο ανάμεσα απο τα δύο βαγόνια. Εκεί που κάνει θόρυβο. Κρύο. Και συνήθως κάθονται όσοι δεν έχουν θέση. Έκανε νόημα να την ακολουθήσω.
Πήρα την τσάντα μου και βγήκα απο το βαγόνι.
Εκεί μιλήσαμε...

Ψαχνω

2010-06-02T16:29:00.003+03:00

Γενικά μου την δίνουν αυτοί που μιλάν για τον εαυτό τους με τόση έπαρση, λες και είναι κάποιος τρίτος και τον θαυμάζουν. Επίσης μου την δίνει να λένε πράγματα ΕΓΩ και ΕΓΩ και ΕΓΩ, και να θεωρούν τον εαυτό τους κάτι που δεν είναι. Μου σπάει τα νεύρα απλά.
Ζω στην ανασφάλεια. Δεν ξέρω καν τι είμαι. Πάνω που λέω είμαι αυτό, κάτι έρχεται να το ανατρέψει. Στο τέλος να δεις πάλι πως είσαι ένας μαλάκας που κοιτάει το καθρέφτη. Τι είσαι; Ο σούπερ έξυπνος που νομίζει πως είναι πάνω απο άλλους σε εξυπνάδα; Είδα πως σε έπαιξε η άλλη πριν απο λίγο καιρό. Είσαι η σούπερ όμορφη που μπορείς να έχεις όποιον θές; Σα σκατά είσαι. Το ξέρεις;
Περπατάμε πάνω σε ρευστή άμμο. Κάπου γίνεται πιο σκληρή και νομίζουμε πως το έχουμε. Και ένα βήμα παραπέρα βουλιάζουμε. Όλα είναι ρευστά. Η εικόνα που νομίζουμε οτι έχουμε και που νομίζουμε οτι είμαστε είναι τόσο ρευστή. Τόσο εύθραυστη. Που δεν είναι καν αλήθεια. Μεταβάλλεται τόσο γρήγορα στο χρόνο. Ακόμα ψάχνω να δω τι είμαι. Τι θέλω να κάνω στη ζωή μου. Στη τελική που βαδίζω. Και εκεί που νομίζω πως έχω τις απαντήσεις στην επόμενη αλλαγή του δευτερολέπτου χάνονται όλες οι απαντήσεις και τα στάνταρ.
Τελικά τίποτε δεν είναι όπως θα έπρεπε. Και η αλήθεια είναι πως αν ήταν όπως θα έπρεπε τότε δε θα αποτελούσε έκπληξη να μας ευχαριστήσει ή να μας θλίψει. Να καταλάβουμε πως ζούμε σε τελική ανάλυση.
Πιθανολογώ πως πρέπει να αφήσουμε το τι θα θέλαμε να είμαστε και να αποδεχτούμε αυτό που τελικά πραγματικά είμαστε. Απλοί άνθρωποι.

...

2010-05-26T00:42:00.002+03:00

Κάθομαι μπροστά από την οθόνη. Δεν πάει πολύ ώρα που έχω ξυπνήσει. Και γράφω. Και σκέφτομαι.

Από τα ηχεία παίζει general elektriks. Χαρούμενοι δε λέω.

Προσπαθώ να ζυγίσω. Ξέρω προς τα που θα γύρει η ζυγαριά.

Άλλη μία φορά που άφησα τον εαυτό μου ελεύθερο. Και έκανε αυτό που ήθελε.

Άλλη μία φορά που εμπιστεύτηκα τους ανθρώπους.

Το τσιγάρο σιγοκαίει. Έτσι καίει και ο ζεστός καφές που ετοίμασα.

Αν και έξω έχει ήλιο. Τόσες μέρες είχε ψύχρα και συννεφιά και βροχή και αέρα.

Σήμερα έχει ωραίο καιρό.

Το μόνο λάθος που έκανα ήταν να εμπιστευτώ ανθρώπους. Να αφεθώ.

Να πιστέψω πως είναι άνθρωποι.

Να πιστέψω πως είναι διαμάντια αντί για πέτρες.

Αυτό είναι το λάθος μου. Το μόνο που καταλογίζω.

Τι περιμένει κανείς; Ότι δίνει και θα πάρει έστω κάτι τόσο δα μικρό, σαν αυτό που δίνει; Τίποτε δε θα πάρει. Θα του γυρίσει πίσω, εναντίον του.

Ο εαυτός μου για τον εαυτό μου.

Βακτήρια χωρίς τροφή. Τρώει το ένα το άλλο.

Μέχρι στο τέλος να εξαφανιστούμε όλοι μαζί.

Ο φίλος μου ο Μ έχει ζωγραφίσει στο σώμα του τη λέξη μην εμπιστεύεσαι κανέναν.

Ωραία έμπνευση για να το θυμάσαι. Το βλέπεις κάθε μέρα.

Περνάει μέσα σου. Υποσυνείδητα. Με το που βλέπεις κάποιον από μέσα σου ξέρεις ότι δεν πρέπει να τον εμπιστευτείς.

Τι κάθομαι και γράφω πάλι.

Ξεσπάω νομίζω.

Καλύτερα είναι να τα ρίχνεις σαν ποτάμι. Σαν τα απορρίμματα που αφήνεις στην τουαλέτα.

Μετά πατάς το καζανάκι να φύγουν. Και η μυρωδιά φεύγει από το δωμάτιο.

Απλά δεν νομίζω ότι μπορώ να ξαναδώσω. Τουλάχιστον σύντομα.

Νομίζω πως πλέον είμαι πολύ άδειος και πικραμένος.

Και φάνηκαν πολύ λίγοι.

Λίγοι να αντέξουν ότι τους έδινες.

Σαν να βρίσκεσαι μπροστά σε έναν κουφό και να παίζεις την ωραιότερη μουσική του κόσμου. Αυτός απλά δεν μπορεί να την ακούσει. Είναι λίγος γι’ αυτό που κάνεις.

Λίγος.

Και που πηγαν τα λεφτα?

2010-05-20T12:38:00.002+03:00

Αλήθεια τι απεγιναν τόσα λεφτά που φάγαμε όλα αυτά τα χρόνια?
Δεν μπορεί να υπάρχει μια καταβόθρα που τα τράβηξε. Αυτό δεν γίνεται. Δεν καταστράφηκαν. Κάπου είναι. Σε κάποιες γωνιές έχουν συγκεντρωθεί; Γιατί δεν τα βρίσκουμε;
Εντάξει. Αυτά που λέω πιο πάνω φαίνονται πολύ παιδικά συμπεράσματα. Αλλά θα δικαιολογηθώ.
Παράδειγμα
Ο μπαμπάκας σου, (για κοινούς ανθρώπου μιλάμε) είχε έναν κολλητό. Γιατρό. Ε με το καιρό ο κολλητός έγινε διευθυντής του νοσοκομείου. Και τότε ο μπαμπάς σου για να βγάλει εύκολο χρήμα τι κανει; Ανοίγει μία εταιρεία φαρμάκων. Παραγκέλνει απο εργοστάσιο παρασκευής να του φτιάχνουν κάτι σαν ασπιρίνη. Αλλά ουσιαστικά το μόνο που θα διαφέρει είναι το όνομα. Και ο κολλητός υπογράφει για μεγάλη προμήθεια στο νοσοκομείο που διευθύνει αυτής της ασπιρίνης (που κοστολογείται σε μεγαλύτερη τιμή απο την κανονική). Έτσι μπορέσατε να αγοράσετε την merceda σας... Δεν είναι τόσο απλά βέβαια και απλουστευμένα τα πράγματα. Αλλά έτσι είναι. Και σίγουρα δεν έκανε κάτι παράνομο. Βάση νόμων κινήθηκε. Αλλά έτσι δουλεύουν αρκετά απο τα πράγματα στην χώρα. Και εκεί πήγαν τα λεφτά. Σε υπερκοστολογήσεις οδοποιίας. Σε υπερκοστολογίσεις εξοπλισμού (πόσα πληρώσαμε για το site του κοινοβουλίου;). Και γιατί να πληρώσει ο συνταξιούχος; Γιατί ο μισθωτός; Γιατί ο δημόσιος υπάλληλος;
Παραδείγματα υπάρχουν πολλά. Ακόμα και αυτοί που μας έχουν να δουλεύουμε ανασφάλιστοι, κάνουν κακό. Γιατί εμείς θα κριθούμε να πληρώσουμε τις συντάξεις τους. Αυτά τα μεγάλα αφεντικά, τα καθώς πρέπει. Που με όμορφα λογάκια μας λένε οτι ο καλός πάει μπροστά ενώ αυτός που δεν προσπαθεί μένει να τον φάει η μαρμάγκα. Τα λαμόγια αυτά. Εκεί βρίσκονται τα λεφτά. Και η πολιτεία έχει ελεγκτικούς μηχανισμούς. Ας μη γελιόμαστε. Τα πάντα έχει. Και για το οικονομικό έγκλημα έχει υπηρεσία. Αλλά ποτέ δεν τους έβγαλε πραγματικά στο δρόμο.
Γιατί; Πολύ απλό. Τα κολλητιλίκια είναι αυτά που ουσιαστικά εξουσιάζουν.

Τι αξίζει;

2010-04-09T22:37:00.002+03:00

Ερώτημα 1

Ας πούμε οτι κουβαλάς μια τσάντα Loui Vuitton. Γεμάτη/ος χαρά που μόλις την αγόρασες. Εσκασες βέβαια 400 Ευρουλάκια αλλά χαλάλι. Ήταν όνειρο να κρατάς μία τέτοια. Πας σε μια φίλη σου για να την επιδίξεις. Την κοιτάει. Και μετά απο λίγο σου λέει: Αυτή είναι μαϊμού. Δεν είναι αυθεντικοί. Τσατίζεσαι αλλα λες μπας; Πας σε κατάστημα και σου το επιβεβαιώνουν, έπειτα απο εξονυχιστικό ψάξιμο. Έσκασες 400Ε για μία τσάντα που κοστίζει 5Ε. Και τώρα;
Τελικά τι έχει σημασία; Υποτίθεται οτι την αγόρασες γι' αυτό που είναι. Ήξερες πως 400Ε δίνεις για αυτό που αγοράζεις. Γι' αυτό που βλέπεις και παίρνεις. Και για τίποτε άλλο. Έτσι δεν είναι; Γιατί μετά τσατίζεσαι; Τι καθορίζει την αξία του προϊόντος; Το trademark ή αυτό που το προϊόν είναι; Κάνοντας ένα μεγάλο brand και πουλώντας απλά πράγματα σε υπερτιμολογημένες τιμές τους δίνει αυτόματα και παραπάνω αξία; Αν είναι έτσι τότε νομίζω πως κάπου το χάνουμε το νόημα.
Ένα παράδειγμα είναι τα προϊόντα της apple. Οκ ας πούμε οτι έχουνε κάποια παραπάνω πλεονεκτήματα απο πλευράς σταθερότητας και γρηγοράσας (για τα mac.) Αυτό όμως δικαιολογεί την υπερβολικά μεγάλη τιμή τους; Ή απλά είμαστε τόσο καταναλωτές που πέφτουμε στην παγίδα του μάρκετινγκ και μας πιάνουν απο τη μύτη;

Ερώτημα 2

Αγόρασα πορτοκάλια. Τα έχω στο ψυγείο. Ο γείτονας μου φέρνει και αυτός μια σακούλα πορτοκάλια δώρο. Καλής ποιότητας και αυτά. Ας πούμε πως και αυτά που πλήρωσα και αυτά που μου έκαναν δώρο είναι ίδιας ποιότητας. Και ας υποθέσουμε πως αν καταναλώσω τα μεν, τότε τα δε θα έχουν χαλάσει και έτσι δεν θα μπορέσω να τα φάω. Ποιά πρέπει να φάω; Αυτά που πλήρωσα ή αυτά που πήρα τζάμπα; Ποιά έχουν μεγαλύτερη αξία;

It's All About Money

2010-04-05T18:24:00.003+03:00

Όλα τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας ξεκίνησαν ΑΠΟ ΠΑΝΤΑ.
Ας κρατηθεί αυτό και ας ξεκινήσουμε απο το τέλος.
Πριν απο κανα δυο ίσως και τρία χρόνια ξεκίνησε η τελαυταία πιστωτική κρίση παγκοσμίως, γνωστή και ως κρίση. Βέβαια δεν ξεκίνησε απο εκεί. Τα αίτια είναι πιο βαθιά που πάνε στην αρχή της δεκαετίας του 80 με την κρίση της Ιαπωνίας, Αργεντινής κτλ. που ουσιαστικά είναι η αρχή αυτού που τώρα βιώνουμε.
Στην Αμερική τα δάνεια δίνονταν με το τσουβάλι και τα σπίτια χτίζονταν κατα χιλιάδες. Οι τιμές τους ανέβαιναν και ανέβαιναν μέχρι όμως ένα όριο, που δεν το είχαν δει όλοι. Οι περισσότεροι δηλαδή. Αλλά και να το είχαν δει δεν θα μπορούσαν να κάνουν κάτι, γιατί όταν παίρνεις ένα δάνειο για ένα σπίτι, και αυτό είναι στα 300.000$ ενώ η πραγματική αξία του σπιτιού είναι λιγότερο απο 100.000$ τότε και να ξέρεις οτι πληρώνεις και δανείζεσαι πολύ περισσότερο απο την πραγματική αξία δεν μπορείς να κάνεις κάτι.
Κάπου αυτό το πράγμα παραπήγε. Δάνεια άρχιζαν να μην αποπληρώνονται, και ουσιαστικά η φούσκα έσπασε. Τα σπίτια έμειναν απούλητα η κατασχεμένα και ακατοίκητα, με αποτέλεσμα οι τιμές τους να πέσουν. Μέσω όμως αυτού, χρεοκόπησαν και όσοι είχαν πάρει οικονομικά προϊόντα που βασίστηκαν στα αέρινα λεφτά των δανείων και της κατασκευής. Και φτάνουμε στο σημείο η Αμερική να περνάει την μεγαλύτερη κρίση της.
Αυτό είχε σαν αντίκτυπο όμως να πέσει η τιμή του δολαρίου Έτσι απο τη μία ναι μεν έχουμε οικονομικό πρόβλημα, απο την άλλη όμως απο τη στιγμή που το δολάριο πέφτει, το ευρώ γίνεται πιο ακριβό νόμισμα. Αυτό έχει με τη σειρά του σαν αποτέλεσμα οι εξαγωγές της Ευρώπης να έχουν πρόβλημα, αφού πλέον ο Αμερικανός και όποιος έχει βασίσει την οικονομία του στο δολάριο βρίσκει τα Ευρωπαϊκά προϊόντα πιο ακριβά. Έτσι έρχεται και η κρίση της οικονομίας της Ευρώπης.
Έχοντας μέσα στους κόλπους της όμως χώρες σαν την Ελλάδα, την Ισπανία, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ιταλία κλπ. με αδύναμες οικονομίες και χρόνια προβλήματα στην ανάπτυξη δημιουργείται ένα τέχνασμα.
Εδώ πρέπει να σημειωθεί οτι εμείς σαν κράτος πάντα δανειζόμασταν Δεν είναι η πρώτη φορά που πακέτα έρχονται απο το εξωτερικό σαν στήριξη. Και δεν πρέπει να ξεχαστεί πως όλο το οικονομικό θαύμα της Ελλάδας βασίζεται σε ξένα χρήματα που ήρθαν απο το εξωτερικό. Απο τα μέσα της δεκαετίας του 80 όμως παίρνουμε μια στροφή αποβιομηχάνισης της χώρας. Στα μέσα της δεκαετίας του 90 έχει γίνει η πλήρης αποβιομηχάνιση και προχωράμε με ταχύτατους ρυθμούς και στην αποαγροτικοποίηση. Αυτό δεν είναι μόνο δική μας επιλογή. Ίσα ίσα δεν είναι καν δική μας. Με προσταγές της Γερμανίας και των άλλων ισχυρών της Ένωσης, τα αγροτικά προϊόντα πρέπει να πωλούνται με μία ίδια πολιτική. Αυτό δεν βοηθάει καθόλου τα ελληνικά προϊόντα με αποτέλεσμα να μην πωλούνται στο εξωτερικό τα δικά μας, αλλά να κάνουμε και εισαγωγές. Αυτό με την μάσκα του ανταγωνισμού και της πάταξης του μονοπωλείου έγινε για να βοηθηθούν και να σπρώξουν οι αγρότες των πιο βόρειων χωρών τα προϊόντα τους. Έτσι τσακίστηκε και η αγροτική οικονομία, αφού η βιομηχανική είχε μεταναστεύσει σε άλλες πιο οικονομικές χώρες. Μας έμεινε μόνο ο τουρισμός, αλλά καμία χώρα μεγάλου μεγέθους δεν μπορεί να βασίζει την οικονομία της εκεί.
Για να κλείσει η μεγάλη παρένθεση, το τέχνασμα που κατασκευάστηκε ήταν να απειληθούν οι χώρες αυτές με πιο αδύναμη οικονομία, οτι θα πρέπει να έχουν οτι θα πρέπει να ξεπληρωθούν τα χρέη κλπ για να γίνει ένας σάλος. Έτσι πρέπει να πέσει το ευρώ. Και έτσι και έγινε. Μειώθηκε η διαφορά με το δολάριο, πράγμα που κατατάσσει πιο ανταγωνιστικά και πάλι τα ευρωπαϊκά προϊόντα. Φυσικά και δεν συμφέρει στην συγκεκριμένη περίπτωση την Ευρώπη να διώξει την Ελλάδα απο την Ένωση. Γιατί όχι μόνο χρησιμοποιείται για εκφοβισμό και για σκακιέρα όπου πάνω της θα παίζονται οικονομικά παιχνίδια παγκόσμιας κλίμακας, χρησιμεύει επιπλέον και σαν υπόδειγμα σφιχτής πολιτικής, κόψιμο κοινωνικών δαπανών και μείωση κοινωνικής πολιτικής και εργασιακών κεκτημένων, και για άλλες χώρες.
Και για να κλείσει το συγκεκριμένο άρθρο να τονιστεί ότι η Ελλάδα είναι ο μεγαλύτερος πελάτης της αμυντικής βιομηχανίας στην Ευρώπη. Έχοντας δίπλα την Τουρκία, και με το πρόσχημα πάντα του θερμού επεισοδίου αναγκάζεται να πληρώσει για προστασία, ακριβώς όπως ένας μαγαζάτορας πληρώνει τους μπράβους για να μη του σπάσουν το μαγαζί. Και αυτός ο μπράβος είναι η Αμερική, η Γερμανία και η Γαλλία.
Έτσι έχοντας μία χώρα με τον μισό της προϋπολογισμό να πηγαίνει στους εξοπλισμούς, τα λίγα λεφτά που μένουν δεν φτάνουν για τα πάντα. Έτσι πέφτουμε σαν τα κοράκια να αρπάξουμε ότι μπορούμε. Η μη κοινωνική πολιτική, η μη ουσιαστική ανάπτυξη, το βόλεμα και η νοοτροπία του να φάω τα πιο πολλά δεν είναι η αιτία αλλά το αποτέλεσμα των όσων βιώνει η οικονομία και ο πλούτος αυτής της χώρας. Μαζί με την αμορφωσιά δημιουργούν ένα πολύ δυνατό συνδυασμό που ίσως έχει φτάσει στο σημείο που δεν υπάρχει επιστροφή για την σωτηρία της οικονομίας.
Πάντως σίγουρα θα σταματήσουν να επιτίθενται σε μας και στις χώρες που προαναφέρθηκαν, μόνο όταν το Ευρώ και η Ευρωπαϊκή οικονομία ορθοποδήσει ξανά και έρθει στα ίσα της (δηλαδή η οικονομία της Γερμανίας ουσιαστικά).
Μέχρι τότε θα δανειζόμαστε και πάλι, αλλά δεν θα βγαίνει με κωλοδάχτυλο κανένα άγαλμα σε κανένα περιοδικό. Και πάλι τότε θα θυμηθούν ότι ζούμε στη χώρα όπου έδωσε τον πολιτισμό κλπ τέτοιες χαζομάρες...

Φτωχεια

2010-03-23T10:34:00.002+02:00

Μπορεί στις μέρες μας οι άνθρωποι άλλου χρώματος να θεωρούνται νομικά ίσοι με εμάς αλλά βαθιά μέσα μας δεν μας καίγεται καρφάκι - εμάς των δυτικών- για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αρκεί να γιορτάζουμε την παγκόσμια μέρα κατά των φυλετικών διακρίσεων (όπως είναι σήμερα) υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και να μπορούμε να αγοράζουμε φτηνά προϊόντα από κακοποιημένους Κινέζους εργάτες. Υπάρχει όμως και μια άλλη πιο διαφωτιστική πλευρά του θέματος.

Η κοινωνία μας βασίζεται για την λειτουργία της στην τεχνητή ανισότητα των ανθρώπων. Σε κάθε εποχή η κοινωνία διαμορφώνει διάφορες επιφάσεις δήθεν φυσικής ανισότητας. Έτσι, όπως είδαμε στο προηγούμενο ακριβώς άρθρο, αντικαταστάθηκε η δουλεία με την μισθωτή εργασία. Συνεπώς η δουλεία στη συνέχεια καταδικάστηκε. Ιδιαίτερα στις μέρες μας, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, έχουμε την αποθέωση του οικονομικού ρατσισμού. Όσο πιο άχρηστοι θεωρούνται συνολικά οι φτωχοί, τόσο πιο πολύ νομιμοποιείται το οικονομικό και κοινωνικό σύστημα που τους καταπιέζει και ευθύνεται για την κατάστασή τους.

Οι ανθρώπινες κοινωνίες δεν έμαθαν ακόμη να λειτουργούν χωρίς ρατσισμό πάνω στον οποίο στηρίζεται κάποια εκμετάλλευση. Έτσι ένας νέος ρατσισμός αναπτύσσεται μέσα στο αρρωστημένο ανθρώπινο μυαλό φτιάχνοντας άρρωστες κοινωνίες: ΟΙ ΦΤΩΧΟΙ ΕΊΝΑΙ ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΙΚΑΝΟΙ και γι' αυτό θα πρέπει να υπακούν ρητώς τις εντολές των πιο έξυπνων και ικανών που είναι οι εργοδότες τους. Ή οι λιγότερο σπουδαγμένοι είναι και εξ ορισμού λιγότερο ικανοί.

Αν πραγματικά δεν θέλαμε την ανισότητα θα έπρεπε να ψάξουμε τους λόγους για τους οποίους κάποιος ή κάποιοι δεν έχουν αποτελεσματική συμπεριφορά, προτιμάμε όμως να τους διαγράφουμε με ρατσιστικό τρόπο κάνοντας έναν γενικό αναθεματισμό: "Αυτός είναι τεμπέλης", "χαραμοφάης", "λιγότερο ικανός", "αμόρφωτος", "φτωχός" κτλ. Έτσι απαλλασσόμαστε από κάθε ευθύνη , ανάγκη και προσπάθεια να δικαιολογηθούμε ηθικά ή να τον βοηθήσουμε ή να διερευνήσουμε επιστημονικά την περίπτωσή του. Προτιμάμε να μελετάμε την συμπεριφορά σκουληκιών παρά για το πώς θα βοηθήσουμε τους ανθρώπους.

Όπως πριν από 2 αιώνες θεωρούσαν συλλογικά τους Αφρικάνους κατώτερα όντα έτσι και σήμερα θεωρούν κάποιους ανθρώπους κατώτερα όντα και τους ονομάζουμε τεμπέληδες ή φτωχούς. Ο ρατσισμός έναντι των διαφόρων φυλών καταδικάζεται γιατί έχει αντικατασταθεί από διάφορα άλλα είδη κοινωνικών ρατσισμών που εξυπηρετούν ό,τι εξυπηρετούσαν παλαιότερα οι φυλετικοί διαχωρισμοί.

Όπως κάποτε (ακόμη και σήμερα στον νότο των ΗΠΑ) οι αφροαμερικάνοι κάθονταν σε ειδικές θέσεις στα λεωφορεία, έτσι και σήμερα οι φτωχοί απαγορεύεται να ζουν αξιοπρεπώς γιατί είναι δήθεν από τη φύση τους λιγότερο ικανοί. Το ότι υποτίθεται ότι μπορούν οι ίδιοι οι φτωχοί να κάνουν κάτι για να βελτιώσουν τη θέση τους, δεν βελτιώνει την ρατσιστική θέαση της κοινωνίας απέναντί τους αλλά την ενισχύει γιατί αν αυτοί μένουν στην ίδια κοινωνική/οικονομική θέση τότε η υποτιθέμενη ελευθερία που τους αποδίδουν σκόπιμα δρα ενοχοποιητικά εναντίον τους.

Αυτός είναι ο απόλυτος εγκλεισμός στην υποτιθέμενη ατομική ευθύνη της φτώχειας τους που έμμεσα καταλήγει να γίνεται ένα είδος κοινωνικού ρατσισμού που αντί το χρώμα βασίζεται στην απόλυτη ατομική ευθύνη!

Συνεπώς δεν ψάχνουμε να δούμε αν κάποιος άνθρωπος είχε κακή παιδεία, κακή οικογένεια, κακές βιολογικές προδιαθέσεις ή κακό περιβάλλον διαβίωσης. Δεν υπάρχουν ακόμη κοινωνικοί ντετέκτιβς Αντίθετα, καταδικάζουμε ανθρώπους με βάση την υποτιθέμενη ελευθερία που έχουν. Όπως και παλαιότερα η κοινωνία δεν ενδιαφερόταν αν στην Αφρική οι άνθρωποι δεν γνώριζαν Αγγλικά, ότι δεν γνώριζαν καλούς τρόπους σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα ή ότι είχαν άλλες παραδόσεις. Απλά τους χαρακτήριζαν ζώα και προχωρούσαν με το πέρασμα αλυσίδων στα πόδια τους την ενσκλάβωσή τους.

Έτσι και σήμερα, η δομή της κοινωνίας και οι παραγωγικές σχέσεις διευκολύνονται από το να διαγράφουμε γρήγορα ανθρώπους και να μην μπαίνουμε σε βαθύτερες σκέψεις του "τι", "πώς" και "γιατί". Όσο πιο γρήγορα τους διαγράφουμε με μια γραμμή τόσο καλύτερα λειτουργούν τα πράγματα. Που να αλλάζουμε τώρα κοινωνικές δομές και παιδεία....που να ψάχνουμε να βρίσκουμε τι επηρέασε κάποιους ανθρώπους και εξώκειλαν στο ποτό, στα ναρκωτικά, στην κατάθλιψη, στην ακραία επιθετικότητα, στην παρανομία και στην εγκληματικότητα......Εκτελέστε τους να τελειώνουμε!!....Άλλωστε κάποιους πρέπει να εκμεταλλευόμαστε, το με ποια κριτήρια είναι άσχετο!

Αλλιώς χώσε τους μέσα και αν δεν έχουμε κάποτε περισσότερο χώρο φυλακών θα σταματήσουμε να φτιάχνουμε σχολεία για να ανοίγουμε περισσότερα ψυχιατρεία και φυλακές.

Το αρθρο αυτό είναι αναδημοσίευση απο το blog του Greek Rider.

Η Τζούλια ήταν μόνο η αρχή

2010-03-11T19:02:00.004+02:00

Τι θα γίνει απο εδώ και πέρα; Δηλαδή μετά την οικονομική κατάρρευση της ελλάδος.
Η Τζούλια με την τσόντα έδωσε το έναυσμα. Ο ΠΑΟΚ παίρνει πρωτάθλημα και οι ομάδες της ελλάδας πάνε καλά στο εξωτερικό.
Τα μεγάλα σκάνδαλα αρχίζουν και εμφανίζονται. Ο ένας πηδιέται με τη μία. Ο άλλος χωρίζει με την άλλη και πάει λέγοντας. Στο μπάσκετ καμιά εθνική θα σαρώσει και στο ποδόσφαιρο κάτι παρόμοιο θα γίνει. Ή τουλάχιστον δεν θα πάμε και πολύ άσχημα στη Ν. Αφρική.
Περιμένουμε να γίνει καμιά πετρελαιοκηλίδα στο Αιγαίο ή στο Ιόνιο. Να βρούμε τίποτε πυρηνικά θαμμένα σε κανα χωράφι και σίγουρα κάποιος καταστροφικός σεισμός θα μας χτυπήσει (άλλωστε τα μέσα υπάρχουν για να γίνει το τελευταίο).
Σίγουρα απο μπουμπούκια στην τηλεόραση θα περιμένουμε πολλά τώρα εν ώρα πλήρους οικονομικής αποσύνθεσης. Όσο θα μεγαλώνει η ανεργία και η οικονομική δυσφορία, όλο και περισσότερα σκάνδαλα, επιτυχίες και συμβάντα θα βγαίνουν στην φόρα. Ο ελληνικός λαός, μπουνταλάς όπως είναι και αμόρφωτος, θα απορροφηθεί με τον πεσμένο κώλο της Τζούλιας για άλλη μία φορά. Όσο η μιζέρια του θα αυξάνεται τόσο θα του δίνουν άρτο και θεάματα. Άλλωστε τα ίδια γινόταν στην αρχαία Ρώμη. Απο την άλλη ο Λουδοβίκος Βοναπάρτης στρατολογούσε μίζερους και εξαθλιωμένους δίνοντάς τους ρούμι και λουκάνικα.
Επίσης θα δούμε πολλές ρατσιστικές επιθέσεις καθώς και μία αναρχο-αριστερά πολύ ενεργή. Όταν υπάρχει οικονομική κρίση υπάρχει και πόλωση. Οι μεν διανοητικά υπερ-καθυστερημένοι θα πάνε με της ακροδεξιά (άλλωστε ο μετανάστης δεν φταίει για την κρίση;) και οι κάπως πιο συνειδητοποιημένοι θα πάνε προς αριστερά.
Θα ενταθούν πάντως οι κάθε λογής ακρότητες.
Και καθώς η χώρα θα βυθίζεται όλο και πιο πολύ μέσα στον λήθαργο και τις εσωτερικές τριβές, μεγάλες και επικερδείς δημόσιες επιχειρήσεις θα πουλιούνται για να ξεχρεώσουμε. Κομμάτια εδάφους θα δίνονται σε γερμανο-γαλλο-αγγλικο-ελληνικές επιχειρήσεις ή στην εκκλησία για ένα κομμάτι ψωμί.
Επίσης σημαντικό: Οι μπάτσοι θα βγούνε παγανιά.
Δεν είναι τυχαίο ότι τώρα έκλεισε το gamato.info. Τέτοια πράγματα θα αρχίσουν να γίνονται συνέχεια. Όταν έχεις κρίση οικονομική, το τελευταίο που θες είναι η εξέγερση. Η αστυνομία θα αρχίσει να χτυπάει προληπτικά. Όσα κομμάτια του λαού μείνουν ενεργά και δεν ψαρώσουν απο θέαμα και σκάνδαλα, με το που σηκώσουν κεφάλι θα το χτυπάει ο μπάτσος.
Εκτός αν η κατάσταση γίνει τόσο ακραία που και οι μπάτσοι αρχίσουν και δεν θέλουν να παίρνουν μόνο 3 και 60 για να δείρουν τον κόσμο.

Και πού είναι η εκκλησία?ΟΕΟ?

2010-03-11T18:30:00.004+02:00

Είναι γνωστό πως η Ελλάδα έχει μπει σε τροχιά πτώχευσης εδώ και καιρό, και όσοι δεν το έχουν καταλάβει το ταμείο είναι μείον και δυστυχώς επτωχεύσαμε....
Ποιός έχει την μεγαλύτερη περιουσία αυτήν την στιγμή στον Ελληνικό χώρο;
Η εκκλησία.
Και η εκκλησία δεν είναι δημόσιο. Είναι μία επιχείρηση. Υποτίθεται οτι είναι εδώ για το καλό του ανθρώπου. Αλλά οι ρασοφόροι της πληρώνονται απο το κράτος. Κάνουν μπίζνες με οικόπεδα και χρηματιστήριο (τα νόμιμα γιατί για παράνομα έχουν ακουστεί πάρα πολλά άλλα) αλλά απο φορολογία στο κράτος μηδέν.
Αν αυτή τη στιγμή γινόταν δέσμευση της εκκλησιαστικής περιουσίας η χώρα μας θα μπορούσε να ξεπληρώσει τα πάντα. Αλλά τέτοιο πράγμα δεν περιμένουμε ποτέ απο ανθρώπους που όταν ακόμα είχαν τα λεφτά δεν επένδυσαν σε σωστά πράγματα. Τώρα δεν πρόκειται να ζητήσουν ούτε ευρώ απο την περιουσία της εκκλησίας.
Το θέμα είναι όμως οτι σε αυτήν την δύσκολη στιγμή που περνάει η ελληνική οικονομία και που εδώ και χρόνια την νιώθει στο πετσί του ο έλληνας εργαζόμενος και νέος, και που θα την νιώθει ακόμα πιο έντονα απο εδώ και πέρα, η εκκλησία δεν κάνει τίποτε. Ενώ θα έπρεπε να βοηθήσει με κάποιο τρόπο τον λαό τον ελληνικό δεν ανοίγει ούτε παγκάρι. Να μου πεις πότε άνοιξε; Μόνο για ελεημοσύνη είναι ικανή. Αλλά η ελεημοσύνη ποτέ δεν βοήθησε κανέναν. Η επένδυση όμως σε μόρφωση και σε παραγωγή (πρωτογενή ή δευτερογενή) θα μπορούσε να σώσει την κατάσταση.
Και τώρα η ελλάδα είναι στην θέση του νεκρού που απλά βρίσκεται το πτώμα του πεταμένο σε μία άκρη του δρόμου και τα λαμόγια βάζουν το χέρι στην τσέπη να αρπάξουν ότι αυτή έχει μέσα. Τα σκυλιά σε λίγο θα έρθουν να εξαφανίσουν το σώμα της. Και ξέρουμε όλοι ποιοι είναι αυτοί. Οι τράπεζες που δάνεισαν στην ελλάδα για τα ομόλογα. Και όχι ξένες τράπεζες αλλά ελληνικές. Και πίσω απο τις τράπεζες κρύβονται επιχειρηματίες καθώς πρέπει, που με δάκρυα βγαίνουν στα κανάλια και λένε στον ελληνικό λαό οτι θα πρέπει να σφίξει το ζωνάρι για να πληρώσει τα χρέη τους. Τα χρέη που οι ίδιοι δημιούργησαν και θα επωμιστούν το όφελος.
Ένας φαύλος κύκλος που τροφοδοτείται συνεχώς απο τον ιδρώτα και το αίμα του εργαζόμενου λαού.
Και πάλι. Η εκκλησία πού είναι; Για να μη ξεφτιλίστε θα έπρεπε να αυτή απο μόνη της να δώσει μεγάλο μέρος της περιουσίας της. Όχι να διοργανώνει εράνους. Αλλά προτιμάει τον δρόμο χέρι χέρι με τα αφεντικά και τα λαμόγια.
Γιατί είναι ξεφτίλες Και τέτοιοι ξεφτίλες θέλουν κλωτσιές για να φύγουν απο εδώ.

Planta 4a

2010-03-01T12:47:00.004+02:00

Είδα αυτή την ταινία και πραγματικά με εντυπωσίασε. Παραθέτω το πως την παρουσίασε ο uploader στο www.gamato.info (http://www.gamato.info/details.php?id=6073c8be0f4fcb67f42ffcd25b86864055500b78) απο όπου και μπορείτε να την κατεβάσετε. Έχουμε λοιπόν:
Ο τέταρτος όροφος είναι μία πραγματικά αξιόλογη ταινία. Ένα δράμα που πραγματεύεται τους πρώτους έρωτες, το μπάσκετ, τις συνήθεις σκανταλιές της παιδικής ηλικίας και πάνω απ' όλα, τη φιλία. Βασικά μια κωμωδία, σίγουρα θα γελάσετε σε πολλές σκηνές, αλλά θα σκουπίσετε και δάκρυα στην πορεία... Μία ταινία με δροσερή ειλικρίνεια, πλημμυρισμένη με θλίψη και χιούμορ. Και παρεμπιπτόντως... λαμβάνει χώρα στην ογκολογική κλινική ενός νοσοκομείου. Ο οποιοσδήποτε θα μπορούσε να θεωρήσει πως το γεγονός αυτό καθορίζει ένα πλαίσιο λειτουργίας έντονα καταθλιπτικό. Και όμως όχι! Τα νεαρά αγόρια πάσχουν από καρκίνο, κάτι που ποτέ δεν ξεχνάς, ούτε μπορείς να παραβλέψεις, αλλά η αρρώστια δεν κυριαρχεί στην ταινία, επιλέγοντας να παραμείνει σχεδόν στο παρασκήνιο. Ο σκηνοθέτης Antonio Mercero, κατάφερε να καταπιαστεί με ένα τόσο δύσκολο θέμα και να φέρει αυθεντικό χιούμορ στην ιστορία, χωρίς να παρακάμπτει την σοβαρότητα της ασθένειας από την οποία πάσχουν τα αγόρια. Καθίσταται ακόμη πιο αξιόλογη από το γεγονός ότι βασίζεται σε πραγματική ιστορία, αυτή του Albert Espinosa, χρονίως πάσχοντος από την ασθένεια, που κατάφερε να επιβιώσει. Η ταινία έχει κερδίσει πολλά βραβεία και την αναγνώριση των κριτικών. Ο πρωταγωνιστής Juan Jose Ballesta, κάτοχος του βραβείου Goya για την υποκριτική του στην ταινία "El Bola", ερμηνεύει εκπληκτικά το ρόλο του, αν και το ίδιο ισχύει και για τα υπόλοιπα αγόρια του άγνωστου τότε cast. Η ιστορία αρχικά παρουσιάστηκε ως θεατρικό έργο με τίτλο "Οι καραφλούληδες" και προσαρμόζεται ιδανικά στην μεγάλη οθόνη. "Καραφλούληδες" είναι το όνομα που με τρυφερότητα δίνεται στους νεαρούς ασθενείς από το προσωπικό του νοσοκομείου, για προφανείς λόγους, και αντλώντας στοιχεία από την προσωπική του εμπειρία, ο Espinosa μεταβιβάζει αριστουργηματικά τα συναισθήματα και τις δοκιμασίες του να μεγαλώνεις έχοντας καρκίνο. Η ταινία αντιμετωπίζει τα άτομα ακριβώς έτσι. Μία παρέα νεαρών αγοριών που βρίσκει το δρόμο της στον κόσμο, τη θέση της στο κοινωνικό περιβάλλον και που ασχολείται με όλα τα συνήθη πράγματα που ασχολούνται τα αγόρια στην εφηβεία. Ούτε μια στιγμή δεν αντιμετωπίζονται ως "θύματα" και δικαίως. Είναι κανονικοί έφηβοι από διαφορετικούς χώρους, που διαπραγματεύονται διαφορετικά προβλήματα και συναισθήματα, ενώ όλοι μοιράζονται ένα κοινό χαρακτηριστικό που ποτέ δεν ξεπερνάει το θέμα της ενηλικίωσης που η ταινία τόσο εύγλωττα απεικονίζει. Η σκηνοθεσία του Mercero έχει τέτοια απλότητα και αναζωογονητική ειλικρίνεια, που έχει δημιουργήσει ένα πραγματικό αριστούργημα. Με δεδομένη την επιλογή θέματος και το γεγονός ότι οι χαρακτήρες απεικονίζονται με χιούμορ, η ταινία καταφέρνει να κινείται σε μια πολύ λεπτή ισορροπία. Θα ήταν πολύ εύκολο να "γλιστρήσει" αλλά ποτέ δεν το κάνει. Βαδίζει συνεχώς σε μία κλωστή μεταξύ δράματος και κωμωδίας, χωρίς να φαίνεται αδύναμη ούτε στο ένα, ούτε στο άλλο και γι' αυτό είναι ιδιαίτερα σπάνια δημιουργία. Αυτή η ταινία είναι απόλυτη απόλαυση να την παρακολουθείς - θα σας κάνει να κλαίτε από τα γέλια και σε κάποιες στιγμές απλώς... να δακρύσετε. Υπάρχει θλίψη, φυσιολογικά. Θα ήταν μη ρεαλιστικό αν δεν υπήρχε, ωστόσο ποτέ δεν υπερκαλύπτει την υπόθεση.
Και όπως λέει στην αρχή: ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ

ΥΓ: Η ταινία είναι στα Ισπανικά όμως η μετάφραση που έχει γίνει νομίζω οτι είναι αρκετά καλή και δεν θα υπάρξει πρόβλημα στην προβολή της, και στην κατανόησή της.

Βία

2010-02-18T23:13:00.003+02:00

Αυτό το ζήτημα πολύ με βασανίζει. Αλήθεια η βία πρέπει να υπάρχει ή πρέπει να το παίζουμε πολιτισμένοι και να την ξορκίζουμε όσο είναι δυνατόν;
Προσωπικά αμφιταλαντεύομαι. Δεν ξέρω αν βοηθάει κάπου το ξέσπασμα με βία. Πάντα όμως μιλάω για την αντιβία. Δηλαδή μιλάω για την απάντηση σε κάτι με βία.
Καταρχάς τι είναι βία. Θεωρώ πως είναι κάτι που αναγκάζεσαι να κάνεις ή μια κατάσταση που αναγκάζεσαι να δεχθείς χωρίς την θέλησή σου. Δεν μιλάω μόνο για σωματική βία. Μιλάω για οποιαδήποτε μορφή. Ερωτική, ψυχολογική κλπ αλλά και για την σωματική.
Απο παιδιά μεγαλώνουμε με τη βία. Απο σωματική γιατί μας βαρούσανε, μέχρι και ψυχολογική. Μη το ξυπνήσεις και μη σηκωθείς το βράδυ απο το κρεβάτι γιατί ο μπαμπούλας θα σε φάει, λένε στα μικρά παιδιά οι γονείς για να τα αναγκάσουν να κοιμηθούν. Μήπως αυτό δεν είναι βία;
Το ζήτημά μου εδώ όμως είναι η αντιβία. Δηλαδή η απάντηση στην ασκούμενη βία. Φυσικά είμαι ενάντια του να ασκείς πρωταρχικά την βία και να αναγκάζεις τους άλλους σε κάποιες καταστάσεις. Αν και το κάνουμε κάθε μέρα αυτό. Θα ήταν καλύτερο να σκεφτόμαστε και τις επιπτώσεις που κάθε κίνησή μας θα έχει στους άλλους.
Η απάντηση όμως στην ασκούμενη σε εμάς βία ποιά πρέπει να είναι; Μέχρι πού πρέπει να είναι η δική μας απάντηση;
Σίγουρα το να ασκήσεις βία ως απάντηση ανοίγει έναν κύκλο που μπορεί να αργήσει να κλείσει. Όμως στην ιστορία η βία είναι αυτή που πήγε μπροστά τον κόσμο. Η βία είναι αυτή που άλλαξε τον κόσμο. Οι μεγαλύτερες ανατροπές έγιναν με τη βία. Η Οθωμανική αυτοκρατορία νικήθηκε για παράδειγμα με την βία.
Τα όρια όμως δεν τα ξέρουμε και ίσως τα ξεπερνάμε.
Απο την άλλη μεριά ο Γκάντι ήταν αυτός που μιλούσε για την παθητικότητα. Ο χριστιανισμός επίσης προτρέπει να γυρνάς και το άλλο μάγουλο. Μου φαίνονται όμως οτι αυτά υποτάσσουν το άτομο παρά το απελευθερώνουν.
Δεν είναι λογικό όπου υπάρχει δράση να υπάρχει και αντίδραση; Φυσικά δεν θεοποιώ την βία. Καλύτερα να αποφεύγεται. Αλλά δεν γίνεται να υπάρχουν ανατροπές χωρίς βία.
Στις μέρες μας ασκείται μέσω της οικονομίας βια. Στη δουλειά, μας ασκείται βία. Απο όλες τις μεριές μας ασκείται βία. Και τι κάνουμε;

Ο παλιόκαιρος τα φταίει όλα!!!

2010-02-17T23:02:00.004+02:00

Στην Ευρώπη λίγο μετά το 1600 και για ενάμιση αιώνα σημειώθηκαν μεγάλες ανατροπές και επαναστάσεις οι οποίες κράτησαν μέχρι και έναν αιώνα αργότερα. Παράλληλα παρατηρείται εκείνη την περίοδο να αλλάζει το κλίμα με πολύ δύσκολους και κρύους χειμώνες και καλοκαίρια όχι και τόσο ζεστά. Λογικά θα σκεφτεί κανείς πως δεν υπάρχει κάποια σύνδεση μεταξύ αυτών των δύο γεγονότων.
Αλλά υπάρχει.
Σε μία περίοδο με μεγάλες περιόδους κρύου η παραγωγή δεν είναι μεγάλη (όπως και ο κανονικός χειμώνας). Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μην υπάρχουν τόσα αγαθά για να καλύψουν τις διατροφικές ανάγκες του λαού. Οπότε με την πείνα να κυριαρχεί, και τους βασιλιάδες να τρώνε με χρυσά κουτάλια λογικό είναι να ξεσηκωθούν οι άνθρωποι.
Την σημερινή εποχή δεν γίνεται κάτι πολύ διαφορετικό. Το κλίμα αλλάζει. Η θάλασσα ανεβαίνει και η ζεστή ζώνη ανεβαίνει προς τα πάνω και επεκτείνεται σε χώρες που παραδοσιακά ήταν πιο κρύες απο τις μεσογειακές.
Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να αλλάξει και ο διατροφικός χάρτης του πλανήτη μαζί με τις συνήθειες τις κάθε περιοχής. Θα αναρωτηθεί κανείς αν είναι κακό αυτό.
Γενικά σαν απάντηση είναι πως οχι. Αλλά εξαρτάται απο ποιά σκοπιά το βλέπει κανείς. Και 10 βαθμούς να ανέβει η θερμοκρασία στον πλανήτη ο πλανήτης θα εξακολουθεί να υπάρχει.
Ζωή θα εξακολουθεί να υπάρχει. Και ο άνθρωπος θα εξακολουθεί να υπάρχει. Όμως οι επιχειρήσεις δεν θα υπάρχουν. Τουλάχιστον έτσι όπως τις ξέρουμε. Η οικονομία θα αλλάξει δραματικά. Δεν θα είναι όπως την ξέρουμε. Οι οικονομικές σχέσεις θα αλλάξουν. Και το πιο σημαντικό; Ο επιχειρηματικός κόσμος δεν είναι έτοιμος για μια τέτοια αλλαγή.
Δεν έχει σημασία αν ευθύνεται ο άνθρωπος για το οτι αλλάζει το κλίμα ή όχι. Πιθανότατα να είναι και συγκυρία οτι συνέπεσε η βιομηχανική επανάσταση με την αλλαγή του κλίματος. Ίσως όμως και να μην είναι. Αν ξεφύγουμε απο τη γραμμή όμως που έχουμε μάθει να περπατάμε σαν πολιτισμός τότε ίσως να ξαναεμφανιστούν τα ίδια προβλήματα που υπήρξαν με πριν απο 400 χρόνια. Έλλειψη τροφής. Αυτό σημαίνει αφανισμός μεγάλου ποσοστού του ανθρώπινου είδους στην ακραία εκδοχή. Αλλά και να μην γίνει αυτό ο λιμός δεν θα αργήσει να έρθει. Ήδη χώρες της Αφρικής υποφέρουν απο έλλειψη τροφής. Αν το φαινόμενο επεκταθεί και βορειότερα τότε σημαίνει εξεγέρσεις του πεινασμένου λαού. Και σίγουρα αυτό είναι κάτι που οι κυβερνήσεις δεν το θέλουν.
Απο την άλλη πλευρά το κλίμα είναι μία πολύ καλή ευκαιρία για επιχειρηματική δραστηριότητα. Τώρα πουλάει. Οπότε καλό είναι να ασχοληθούμε και με αυτό επιχειρηματικά. Ειδικά σε μία περίοδο ύφεσης και κρίσης σε τομείς που έχουν να κάνουν και με την ενέργεια.
Βλέπουμε...
Ίσως αύριο ρίξει και καμιά βροχή...

Μοναξιά είναι...

2010-02-13T20:50:00.003+02:00

...Να έχεις φτιάξει τα πιο ωραία τορτελίνια που έχεις κάνει ποτέ. Στα ηχεία να παίζει πολύ όμορφη μουσική. Να ανοίγεις ένα μπουκάλι ροζέ κρασί. Και στο τέλος να τα τρως μόνος σου. Και αφού έχεις κατεβάσει το μισό μπουκάλι να συνομιλείς με τον εαυτό σου...

Καλα ως εδω...

2010-02-08T21:52:00.004+02:00

Άρθρο 22 του συντάγματος: «οποιαδήποτε μορφή αναγκαστικής εργασίας απαγορεύεται» και «η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών και για την ηθική και υλική εξύψωση του εργαζόμενου αγροτικού και αστικού πληθυσμού. Όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας.»
Αναγκαστική: κάθε ένας απο εμάς που δουλεύει έχει άμεση ανάγκη και το κάνει. Οπότε κάθε εργασία είναι αναγκαστική. Και εξ αναγκαστική.
Δικαίωμα: Ασκεί κάποιος τα δικαιώματά του για να έχει κάποιο κέρδος. Με την σημερινή μορφή εργασίας και τους όρους εργασίας - απολαβών, με απλήρωτες ώρες, χωρίς ωράρια, και χωρίς ασφάλεια πλέον δεν γίνεται σαν δικαίωμα αλλά απο ανάγκη για επιβίωση.
Προστατεύεται απο το κράτος: Κράτος=δύναμη. Δηλαδή επιχειρήσεις, τράπεζες, και ότι παράγει μέσα απο διαδικασίες κεφάλαιο και πλούτο. Και φυσικά ελέγχεται απο το κράτος. Για να μην υπάρχει έλεγχος. Όσο καιρό δούλευα πτυχιούχος, ανασφάλιστος, χωρίς ωράριο και με λίγα λεφτά, ΠΟΤΕ δεν ήρθε κάποιος απο το ΙΚΑ να μου κάνει έλεγχο. Ούτε απο τον ΟΑΕΔ, ουτε απο την επιθεώρηση εργασίας. ΠΟΤΕ.
Συνθήκες απασχόλησης. Όλα τα παραπάνω και επιπλέον μερικά εργατικά ατυχήματα...
Ηθική και υλική εξύψωση: Σε ερώτηση προς το αφεντικό μου αν θα μου ανεβάσει το μισθό και αν θα βάλουμε και κανένα ένσημο γιατί όπως και να έχει δεν την βγάζω η απάντησή του ήταν: Δεν θα σου λύσω εγώ το οικονομικό...
Πόσες φορές δεν γυρισαν οι εργαζόμενοι σπίτι βρίζοντας; Πόσες φορές ξύπνησαν μέσα στον ύπνο τους και ήταν αγχωμένοι απο την δουλειά; Πόσες φορές παρεξηγείται κάποιος χωρίς λόγο παρα μόνο γιατί έχει επιβαρυνθεί ψυχολογικά απο τη δουλειά; Αυτή είναι η ηθική και υλιή εξύψωση...
Στον αρχαίο κόσμο κάθε κοινωνία είχε ένα ποσοστό περίπου 20-40% σε κατάσταση δουλείας. Η αρχαία ελλάδα πήγε μπροστά λόγω των δούλων. Τότε σε γενικές γραμμές ο αφέντης παρείχε διατροφή και στέγη και ο δούλος δουλειά.
Σήμερα ο εργοδότης (το ονομάζω αφεντικό) παρέχει λεφτά. Αυτά φτάνουν για στέγη και για διατροφή.
Στον αρχαίο κόσμο οι γυναίκες χρησιμοποιούνταν σαν σεξουαλικά σκεύη. Τώρα οι εργαζόμενες πέρα απο την δουλειά που θα βγάλουν, θα πρέπει να αντισταθούν και στο πέσιμο του αφεντικού.
Τι άλλαξε?
Τι είναι λοιπόν η βία; Δεν είναι μορφή βίας και η επαγγελματική εκμετάλλευση; (Το λέω έτσι για να είναι λίγο πιο sic απο το δουλεία)
Στην ιστορία όμως οι αλλαγές έγιναν και αυτές με βία. Όσοι εξορκίζουν την βια φοβούνται. Αυτοί που την έχουν νιώσει στο πετσί τους δεν έχουν κάτι να φοβηθούν. Ούτε να χάσουν.
Στην Αφρική πρόσφατα, μαύροι έπιαναν λευκούς μεγαλογαιωκτήμονες και τους κρεμούσαν.
Στην Κινα πριν απο ένα χρόνο, εργάτες σκότωσαν στο ξύλο το αφεντικό τους σε ένα εργοστάσιο.
Ποιός όμως επέλεξε τα πράγματα να φτάσουν ως εκεί;

Ο παράγοντας ΤΥΧΗ

2010-02-07T17:03:00.003+02:00

Από παλιά με βασάνιζε μια σκέψη Το αν ζούμε οτι ζούμε είναι προϊόν καθαρά δικών μας αποφάσεων ή αν τελικά είναι όλα προδιαγεγραμμένα. Δηλαδή τελικά ζούμε κάτι το οποίο έχει προαποφασιστεί ή ζούμε κάτι που το φτιάχνουμε εμείς και παρεμβάσεις άλλων που δεν μπορούμε να προβλέψουμε;
Το αν υπάρχει τύχη σαν παράγοντας μπορώ να το αποδεχθώ αλλά μέσα σε κάποια πλαίσια. Δηλαδή τύχη θεωρώ είναι κάποια αποτελέσματα παραμέτρων που είναι από φυσικής άποψης αδύνατο να ελέγξεις με τα δεδομένα του ανθρώπινου νου σε αυτήν την χρονική στιγμή. Παράδειγμα το αν σου παίσει το Λόττο οφείλεται καθαρά σε παράγοντες που δεν μπορείς να ελέγξεις με τις δυνάμεις του μυαλού σου (και κατ επέκταση του σώματός σου). Αλλά είναι έτσι;
Θα παραθέσω ένα παράδειγμα για να γίνω περισσότερο κατανοητός. Αφήνεις από ένα ύψωμα μια μπάλα φουσκωτή να κατρακυλήσει. Αυτή θα φτάσει σε ένα σημείο και θα σταματήσει. Τυχαία έφτασε ως εκεί. Αν το ψάξεις λίγο παραπάνω θα δεις ότι περίπου μπορείς να ξέρεις που θα έφτανε αν ήξερες την κλίση, την αντίσταση του αέρα και άλλους παραμέτρους όπως η τραχύτητα του εδάφους κλπ. Αρχίζεις και αποκλείεις λοιπόν παραμέτρους. Βλέπεις ότι δεν έφτασε ως εκεί μόνο από τύχη αλλά για κάποιο λόγο. Τώρα αν ήξερες ακριβώς και άλλα πράγματα όπως τι αέρας φύσηξε σε μία δεδομένη στιγμή και άλλαξε την πορεία της μπάλας, πυκνότητα αέρα κλπ θα ήξερες ακριβώς που θα πήγαινε η μπάλα. Άρα στο συγκεκριμένο παράδειγμα μπορείς να ξέρεις από πριν τι θα γινόταν. Οπότε αποκλείεις την τύχη σαν παράγοντα.
Σκέφτομαι τώρα ότι αν ανάγουμε αυτό το παράδειγμα σε επίπεδο ζωής βλέπουμε πως κάθε δράση μας, κάθε δράση άλλων ανθρώπων και κάθε τυχαίο γεγονός έχει μία αφετηρία που σίγουρα δεν είναι τυχαία. Μία γνωριμία σε ένα μαγαζί με μία/έναν, μία επιλογή για την επαγγελματική καριέρα κλπ βλέπουμε ότι έχουνε πίσω τους τόσες παραμέτρους που αν και θεωρούμε ότι έγιναν τυχαία, στην πραγματικότητα οφείλονται όλα σε κάποιες άλλες παραμέτρους και αυτές με τη σειρά τους σε άλλες και πάει λέγοντας. Μόνο που ο ανθρώπινος νους δεν έχει φτάσει σε σημείο, τουλάχιστον συνειδητά, να αναλύει και να λαμβάνει τέτοια σήματα. Έτσι θεωρεί πως πολλά οφείλονται σε τυχαία γεγονότα.
Ένα άλλο παράδειγμα είναι το εξής: όταν σε γαλλικό καφέ ρίχνεις γάλα. Έστω μια σταγόνα. Παρατηρείς τα "τυχαία" σχήματα που αυτή λαμβάνει μέχρι να διαλυθεί στο καφέ. Αλλά σίγουρα αυτά τα σχήματα δεν είναι τυχαία. Και ως ένα βαθμό μπορούν να προβλεφθούν με μαθηματικές εξισώσεις. Έπειτα από εκεί μπαίνουν τόσοι πολλοί παράγοντες που καθιστούν την κίνηση χαοτική. Αν μπορούσαμε να τους ξεχωρίσουμε και να τους αναλύσουμε τότε δεν θα ήταν χαοτική.
Όλα αυτά με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι τελικά και η ίδια η ζωή είναι βασισμένη πάνω σε εξισώσεις που απλά δεν μπορούμε να κατανοήσουμε. Ξέρουμε τις παραμέτρους και βλέπουμε τα αποτελέσματα. Αλλά δεν μπορούμε να γνωρίζουμε παραπάνω πράγματα. Αν τις ξέραμε αυτές τις εξισώσεις θα ήμασταν κάτι σαν θεοί. Αλλά ίσως τότε εν θα ήταν και πολύ ευχάριστο το να ζεις. Αυτό που ορίζουμε σαν τύχη είναι αυτό που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε γιατί συνέβη .

Πολλαπλές Επιλογές

2010-02-04T11:22:00.004+02:00

Θα αναφερθώ στα τεστ πολλαπλών επιλογών που πολλές φορές κρίνουν πολλά για τις ζωές μας. Όχι δεν θα πάω αλλού το θέμα. Στα τεστ αναφέρομε. Πολλοί από εμάς έχουνε δώσει διαγωνισμούς, είτε σε σχολές, είτε στο δημόσιο ή και σε αγγλικά και εξετάστηκαν με το συγκεκριμένο σύστημα. Δεν αντιλέγω ότι είναι ένας τρόπος να δεις αν ο άλλος γνωρίζει. Απλά είναι ένας ηλίθιος τρόπος.
Για να γίνω πιο κατανοητός έχουμε και λέμε. Τα τεστ αυτά επινοήθηκαν και εφαρμόστηκαν στην Αμερική (Wikipedia) απο το 1915. Κοντά μισό αιώνα. Όπως είναι η χώρα του γρήγορου φαγητού, και γενικά του fast living, έτσι είναι και η χώρα που όλα πρέπει να γίνονται γρήγορα αλλά και με το μικρότερο κόστος. Έτσι και τα multiple choice τεστς πληρούν αυτούς τους κανόνες. Με ένα μικρό σφάλμα (που οφείλεται στην τύχη) έχουμε με λιγότερο προσωπικό να διορθώνει, στο μικρότερο χρόνο, αποτελέσματα. Σήμερα ειδικά, περνάνε από ένα σκάνερ όλες οι απαντήσεις, σαν το Λόττο ένα πράγμα, και τέλος.
Ως εδώ όλα καλά. Φυσικά και η αντιγραφή υπάρχει στις απαντήσεις ανάπτυξης, κλπ κλπ που κάνουν τα τεστ πολλαπλής επιλογής τον καλύτερο τρόπο επιλογής.
Για να εξασφαλιστεί όμως οτι δεν θα βασίζεται η απάντηση τόσο στην τύχη επινοήθηκε η αρνητική βαθμολογία. Γενικά αν έχεις μία απο τέσσερεις απαντήσεις να επιλέξεις, και αν δεν ξέρεις την απάντηση, τότε έχεις 25% πιθανότητα να είσαι σωστός. Αν δεν υπάρχει αρνητική βαθμολογία τότε δεν έχεις τίποτε να χάσεις και να απαντήσεις με το ένστικτο. Αν ξέρεις κάτι αλλά δεν είσαι σίγουρος οι πιθανότητες ανεβαίνουν γιατί αν έχεις αποκλείσει 2 από τις 4 απαντήσεις τότε έχεις 50% πιθανότητες. Έτσι η αρνητική βαθμολογία σου λέει ότι αν απαντήσεις 2-3-4 λάθος σου αφαιρώ και μία σωστή!!!!
Και εδώ αρχίζουν τα παράδοξα. Γιατί 3 λάθος και όχι 1 και να αφαιρείται και μία σωστή. Ποιός θα το ορίσει αυτό;
Πώς ξέρει ο εξεταστής αν ο εξεταζόμενος απάντησε από τύχη ή όντος έκανε λάθος;
Με ποιό δικαίωμα αφαιρείται και μία σωστή με Χ λάθος απαντήσεις;
Είναι εκφοβισμός. Και αν κάτι σε φοβίζει σε αποτρέπει. Αλλά αν είσαι ανάμεσα σε 2 απαντήσεις με 50% πιθανότητα να πιάσεις κάτι τότε την αγνοείς και προχωράς ή την απαντάς;
Ένα τεστ 50 ερωτήσεων πολλαπλής επιλογής δίνει καλύτερα αποτελέσματα ως προς την γνώση των διαγωνιζόμενων από ένα τεστ ανάπτυξης με 4 ερωτήσεις;
Βέβαια μερικές λύσεις υπάρχουν. Για παράδειγμα από τις συνήθως 4 απαντήσεις θα μπορούσαν να υπάρχουν 10. Θα μπορούσαν να υπάρχουν πολύ περισσότερες ερωτήσεις από 40-50. Αλλά πάλι το παράγοντα τύχη δεν τον εξαλείφεις.
Αν θες να δεις τελικά τις γνώσεις πάνω σε ένα θέμα καλύτερα είναι καλύτερα να δόσεις τεστ με ερωτήσεις που θέλουν απαντήσεις ανάπτυξης.
Αλλά γενικά τα τεστ είναι για φιλτράρισμα. Μέτρηση γνώσης κλπ. Για ποιο σκοπό; Για την επιλογή των καλύτερων. Και οι υπόλοιποι στον Καιάδα Αλλά σε μία τέτοια κοινωνία που έχει πάρει μορφή μέσα από οικονομικά συστήματα ανταγωνισμού και ποδοπατήματος τότε αυτά τα ηλίθια τεστ είναι που θα κρίνουν το μέλλον σου. Όπως και η βάση του 10 για να εισαχθείς σε μία σχολή.

Κάτω το ΚΡΑΤΟΣ...

2010-01-26T14:09:00.006+02:00

...ΖΗΤΩ ΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ...

Νομίζει κανείς πως πλέον ο όρος κράτος έχει σημασία;
Κατά τη γνώμη μου τελείωσε και αυτό. Μετά τις αυτοκρατορίες σειρά είχε το κράτος. Μικρότερα κομμάτια από τις παλιές αυτοκρατορίες (με τελευταία την ΕΣΣΔ που μας τελείωσε, και την Κίνα, που έχει τεράστια προβλήματα στο εσωτερικό της), ονομάστηκαν κράτη. Πέρα από την έννοια κράτος που σημαίνει δύναμη κατα τους αρχαίους, ήταν και ένας τρόπος διακυβέρνησης Σε ένα κομμάτι γης, πχ Ελλάδα, τοποθετείς νόμους, παιδεία, χρήμα, σύμφωνα με τα συμφέροντα κάποιων, πχ εκκλησίας. Εκεί μέσα αναπτύσσονται οικονομικές σχέσεις που δημιουργούν κάποιους, τους κάνουν ισχυρούς και τους υπόλοιπους και περισσότερους κατά κάποιο τρόπο δούλους. Επειδή όμως συνέβαινε να εκλέγονται οι δυνάστες απο τους δούλους, υπήρχε και κάποια ανοχή. Παραχωρούνταν κάποια πράγματα και στο λαουτζίκο για να μην σηκώνει και πολύ κεφάλι και γίνει και καμία ανατροπή
Απο εκείνο το σημείο περάσαμε στη δημιουργία επιχειρήσεων. Τίποτα κακό. Μέχρι κάποια στιγμή. Αυτές όμως μεγάλωναν και είχαν στα χέρια τους πλούτο, πολλές φορές μεγαλύτερο απο άλλα κράτη. Έκαναν επεκτάσεις και στο εξωτερικό και να συνεχίζουν να συσσωρεύουν τόσο πολύ πλούτο που άρχισαν να μην μπορούν να ελεγχθούν από κανέναν.
Μέσω αυτής της δύναμης που έχουν συγκεντρώσει, πλέον μπορούν να ελέγχουν ολόκληρα κρατη, Μπορούν να θεσπίζουν νόμους. Να την σκαπουλάρουν σε κάποιες στραβές και γενικότερα να καταργήσουν κάθε έννοια "κράτους" όπως την ξέραμε. Δεν είναι παρατραβηγμένο τίποτε. Η google αυτή τη στιγμή για παράδειγμα ξέρει για τον καθένα μας πράγματα που ούτε η καλύτερη αστυνομία δεν θα μπορούσε να γνωρίζει. Το facebook μας έχει επίσης φακελωμένος Εταιρείες με αμυντικό εξοπλισμό, αυτή τη στιγμή δημιουργούν επεισόδια ανάμεσα σε δύο χώρες για να πουλήσουν τα προϊόντα τους.
Το κράτος πέθανε.

Torrentz

2010-01-10T20:46:00.002+02:00

Άντε α ανοίξει πάλι το gamato γιατι έρχεται και νέα και τελευταία σεζόν με LOST....
Επι της ουσίας αν δεν έχετε πρόβλημα με τα αγγλικά μπορείτε να κατεβαζετε ταινίες απο ξένα torrent sites και μουσική πάλι καλά που υπάρχει το rapidshare και τα υπόλοιπα σαν αυτό. Με ένα ψακτήρι σαν το google βρίσκεις ότι θες. Πραγματικά ότι θες.
ενδεικτικά:
1)thepiratebay.org
2)torrentreactor.net
3)btjunkie.org
4)http://www.southparkfiles.com/ για το αγαπημενο southpark αν και εδώ μπορείς να το δεις και Live χωρίς να το κατεβάσεις ;)
5) το άλλο ελληνικό (αλλά σου μετράει ratio και απειλεί οτι θα σε κανει ban κτλ κτλ) www.greek-tracker.com...

Καλές προβολές

Δολοφωνική απόπειρα

2009-12-06T22:14:00.002+02:00

Κοιτάξτε εδώ. Ζητάς πατάει άτομο στην πορεία σε σημείο ειρηνικό. Σύμφωνα με τα Ελληνικά Indymedia οι ζητάδες και οι Δελτάδες έχουνε τραυματίσει πολύ κόσμο έτσι. Πρέπει να διαδοθεί. Γυναίκα βρίσκεται σε χειρουργείο με τραύμα σοβαρό στο κεφάλι.

http://www.youtube.com/watch?v=_zAroU1wEl0

Πονόδοντος

2009-12-05T18:06:00.004+02:00

Τι ορίζει το χρήμα άραγε; Τι αντιπροσωπεύει; Δηλαδή ποιός ορίζει οτι αυτό που αγοράζω κάνει για παράδειγμα 5Ε και όχι 6;
Κάποτε οι άνθρωποι κατάφεραν να αντικαταστήσουν τις ανταλλαγές με το χρήμα. Έξυπνο και χρήσιμο.
Μετά συνδιάστηκαν με αυτές τις ανταλλαγές και ο κόπος για να παραχθεί το προϊόν προς ανταλλαγή, μετά κάπου μπήκε το κέρδος και η υπεραξία και μετά έγινε το μπάχαλο που ξέρουμε σήμερα.
Όμως αφού είναι όλοι αυτοί οι παράγοντες κοινοί για τους ανθρώπους, γιατί ένας εργάτης στην Κίνα ή στην Ινδία και το Πακιστάν πληρώνεται για ένα μήνα εργασία λιγότερο απ' ότι ένας εργάτης σε μία μέρα στην Ευρώπη;
Κάποτε το χρήμα συνδέοταν με την δύναμη που είχε μία χώρα σε αντιστοιχία με το χρυσό, κατα κάποιο τρόπο. Πολλοί θα νομίζουν οτι αυτό ισχύει και σήμερα. Όμως κάνουν λάθος. Το χρήμα και η αντιστοιχία του σε χρυσό έχει καταργηθεί. Σήμερα το χρήμα έχει την αξία που αυτό αναγράφει πάνω στο χαρτονόμισμα. Δηλαδή αν ένα χαρτονόμισμα έχει αξία 10Ε τότε η αξία του είναι 10Ε...
Και τι είναι 10Ε ή 10$ ή οτιδήποτε άλλο; Ποιός έχει ορίσει τι είναι; Και γιατί ο εργάτης της Κίνας να μην πέρνει 10Ε για την κάθε ώρα δουλειάς του;
Μετά απο την παραπάνω ιστορία ιδρύθηκαν οι Κεντρικές Τράπεζες. Αυτές έιναι ουσιαστικά, διηκιτικά συμβούλια ιδιοτών (που έχουν στην κατοχή τους τράπεζες κοινές επενδυτικές κλπ). Σε συνδιασμό με οικονομολόγους βγάζουν χρήματα. Δηλαδή τυπώνουν χρήματα. Πόσα χρήματα χρειάζεται ένα κράτος πχ ΗΠΑ σήμερα; Τόσα θα τυποθούν. Όμως δεν τα δίνουν τζάμπα. Τα διοχετεύουν με ένα επιτόκιο Α% σε αυτήν την χώρα. Δηλαδή η χώρα είναι ο δανιστής της Κεντρικής τράπεζας και πρέπει να επιστρέψει πίσω χρήματα με τόκο, σε διάφορες μορφές όπως τίτλοι κλπ. Και φυσικά κάθε παραχαράκτης δεν είναι καλό να υπάρχει γιατί χαλάει την δουλειά της Κ.Τ. αφού βγάζει το ίδιο προϊόν.
Και αν κάποιος είναι μέλος του δ.σ. μίας Κ.Τ.; (Με πολύ απλοϊκή γραφή).
Πιστεύεις ακόμα στο Θεό. Αν ναι τότε αρχίνα να προσκυνάς τα μέλη που πέρνουν αποφάσεις σε μία κεντρική τράπεζα. Αυτοί λογικά μπορούν να κάνουν τα πάντα. Μπορουν να ζήσουν υπεράνω χρημάτων.
Γιατί γίνονται οι πόλεμοι σήμερα; Για τα λεφτά, το πετρέλαιο, τις αρρώστιες, το νερό, τον αέρα, για όλα. Για να έχει κάποιος περισσότερα τέτοια τα οποία σημαίνουν λεφτά. Και θα του δώσει κύρος και δύναμη. Αλλά τα λεφτά έχουν μόνο την αξία που λένε. Και την αξία αυτή την ορίζουν κάποιοι. Αρρώστιες σπέρνονται και θερίζουν. Υποσιτισμός σκοτώνει ανθρώπους για να ζούνε σε αφθονία κάποιοι άλλοι. Γιατί; Για το χρήμα. Που στην τελική δεν έχει καμία αξία, παρα μόνο αυτήν που αναγράφει.

Υ.Γ.(Και μην νομίζει κανεις οτι οι οικονομικές επιστήμες είναι επιστήμες. Μπορεί να προβλέψει κανείς αν ο πρόεδρος μιας κ.τ. ξυπνήσει την επομένη με πονόδοντο; )

Φιλανθρωπία

2009-12-02T00:19:00.003+02:00

Το θέμα είναι να δώσεις σε κάποιον που πεινάει, απλά ένα κομμάτι ψωμί, ή να του δείξεις πως να το κάνει μόνος του;
Πάλι στα πολιτικά αλλά δε βαριέσαι...
Τι θα πει επίδομα αλληλεγγύης; Τόσα χρόνια γιατί δεν έγινε μία επένδυση στην παιδεία της χώρας;
Αυτή τη στιγμή η οικονομία τη Ελλάδας βασίζεται καθαρά στον τουρισμό και σε τίποτε άλλο. Δεν έχει τίποτε εξαγώγιμο και απο την άλλη ο τουρισμός χτυπιέται δυνατά απο τις γειτονικές χώρες που δεν εχουνε τόσο δυνατό νόμισμα οπότε έχουνε πιο φθηνές υπηρεσίες.
Πρωτογενή και δευτερογενή παραγωγή δεν έχουμε.
Απο εξαγωγή κάτι άλλου δεν...
Θα μπορούσαμε να έχουμε όμως έρευνα. Για παράδειγμα η σκανδιναβικές χώρες είναι πρώτες σε έρευνα και ανάπτυξη στις ανεμογεννήτριες Όταν ο ελληνάρας θα αγοράσει μερικές απο αυτές τότε ένα μέρος των χρημάτων του θα πάει στο πανεπιστήμιο που ανέπτυξε ή τις βελτίωσε, έμμεσα ή άμμεσα...
Και εδώ τι; Ολυμπιακή αγώνες και μετά το ρίξαμε στην ντόπα.
Πρωτάθλημα ευρώπης στο ποδόσφαιρο και πληρώνουμε για να παίξουμε μία ώρα μπάλα. Δεύτερη παγκόσμια θέση στο μπάσκετ και τα προαύλια με τις μπασκέτες είναι κλειδωμένα.
Και αυτό δεν είναι τίποτε. Απλά δείχνει την νοοτροπία που επικρατεί.
Τα πανεπιστήμια υπολειτουργούν Έρευνα ουσιαστική δεν υπάρχει και αντί στην τελική να ρίξουμε τα βάρη στον ίδιο μας τον εαυτό κοιτάμε να ρίξουμε πάντα τα βάρη στους άλλους. Το ψάρι απο το κεφάλι βρωμάει, αλλά και το σώμα συμμετέχει στην διαδικασία της σαπίλας.
Δε μας φταίει η Αμερική που είναι υπερδύναμη. Κάποιοι εκεί επένδυσαν για να γίνει (καλός ή κακός με τις συνέπειες που έχει αυτό). Εδώ περιμένουμε πάντα τα δάνεια απο το εξωτερικό να τα φάνε οι μεσάζοντες; Και οχι οτι ο λαος ειναι τεμπέλης. Αντίθετα, με έρευνες που έχουνε γίνει δείχνει οτι δουλεύει πολύ περισσότερο απο σχεδόν όλη την ευρώπη και είναι και πιο παραγωγικός. (Αν θυμάμαι καλά μια παλιά Κυριακάτικη το έλεγε). Αλλά προσπαθεί για πενταροδεκάρες για να φάνε οι άλλοι απο αυτό που με τον ιδρώτα του έφτιαξε.
Γι' αυτό δεν είναι παράξενο που στην Αγγλία μας κοροϊδεύουν στις εφημερίδες τους. Δεν είναι μισέλληνες. Εμείς είμαστε μαλάκες. Και φυσικά δεν μας φταίει κανένα ΔΝΤ που θα αρχίσει να μας εποπτεύει. Απλά ας γυρίσουμε να ζητήσουμε πλέον οτι μας ανήκει.

Καληνύχτα σκέφτηκα

2009-10-25T14:27:00.003+02:00

Σχημάτισα τον αριθμό του τηλεφώνου σου στο μυαλό μου. Σε πήρα σκέφτηκα και εσύ απάντησες. Σκέφτηκα τι θα σου έλεγα. Πως θα άρχιζα την κουβέντα μας που τόσο καιρό έχω επιθυμήσει Μετά σκέφτηκα τι ήθελα να ακούσω. Τι ήθελα να μου πεις και τι θα έλεγες. Πέρασαν λίγα δευτερόλεπτα από τότε που άρχισα να ονειροβατώ στην αιχμή του ξύπνιου. Νόμιζα ότι μιλούσαμε για αρκετή ώρα. Ένοιωσα ευτυχισμένος. Σε καληνύχτισα και έκλεισα νοητά την γραμμή...

Slightly Stoopid live @ Athens 9/10/2009 review!!

2009-10-12T13:49:00.004+03:00

Slightly Stoopid live @ Athens 9/10/2009 Αυτή ήταν τρομερή συναυλια!!! απο τις καλυτερές που εχω παρακολουθήσει !! Πολυ καλοί μουσικοί αψογο πρόγραμμα - επιλογή τραγουδιών, 2 ώρες παίξαν κ τα δωσαν όλα .Είχαν επαφή με το κόσμο. Με λιγα λόγια τέτοιες συναυλίες δεν πρέπει να χάνονται... Περίμενα περισσότερο κόσμο να είχε αλλα ....
Σε όσους -ες αρέσει το reagge - ska - punk rock μίγμα των Sublime κ δεν ήρθαν σε αυτο το λαιβ πραγματικα χασανε...

Ελπίζω να τους ξαναδούμε!!

chekarete ena kommataki
http://www.youtube.com/watch?v=_J7PQsy-XM8

symorfonomaste se osa mas dinontai

2009-10-08T04:58:00.003+03:00

ta pio thlimena moy logia psaxno na bro, na moy miliso , mipos kai katefero na po , kati na po , psaxno 2 logia na bro , psaxno 2 logia na bro , prin na xatho , etsi me niotho . periferomaste gyrnontas sto etero , ki oloi xanomaste psaxnoyme ekatero , symorfonomaste se osa mas dinontai , oi lekseis xynontai , oi dromoi aplonontai , ta oneira fthinoyne , den to paleyo alitheia den to paleyo
ta omorfa kleinontai , kleidostolizontai , kai me afinoyn na ta fantazomai , poso kairo tha antekso stin okniria toy tora , mesa sto apotero melon gelioplaniemai , akrikry stekei , kai me koitaei ... aytos poy ston kathreyti antikrizo , ma de gnorizo
poios ein aytos poy ston kafthreyti antikrizo , poles fores anarotiemai an ton gnorizo
gelios planiemai
sto braxyprothesmo melon moy apotrabiemai , kalopismenos omologo pos ola osa blepo einai omorfostrota , ma yparxei peplo blakeias poy ta kalyptei , polla moy yposxomai , ma oknyrw, polla perimenan ki omos ta klotsisa , mesa sto athelo melon kathomai isionomai , kakologiemai ,kalogeliemai, kathomai ypologos morfes pleaniemai , kathomai kathomai , ma mono kathomai
ki osa oneireytika moiazoyn san aloy , san na nai ekeinoy oi skepseis, poy ston kathreyti antikrizo , kai poia den einai dikes moy
mipos alitheia pote,pote den itan dikes moy ki ola peftoyn , sbinoyn thymizoyn, kati poy isos ezise kapote kai omos pia omos pia den yparxei , ena peftastero ,apo makrya antikrizo , ola osa nomiza pos psithirizo , pos psithirizo se mena kai thane omorfa
ma ola mia plani fantazoyn aytes tis ores

Το κατοστάρικο που μας έσωσε

2009-09-05T18:10:00.002+03:00

Σ' ένα χωριό που ζει από τον τουρισμό λόγω της κρίσης τα πάντα έχουν νεκρωθεί. Για να επιβιώσουν οι κάτοικοι, ο ένας δανείζεται από τον άλλο. Ο καιρός περνά μέσα σ' αυτή τη θλιβερή ατμόσφαιρα ώσπου μια μέρα...

Έρχεται ένας τουρίστας και ζητάει ένα δωμάτιο στο ξενοδοχείο του χωριού.
Ο ξενοδόχος του λέει την τιμή και εκείνος προπληρώνει με ένα χαρτονόμισμα των 100 Ευρώ. Πριν ακόμα ανέβει στο δωμάτιο του, ο ξενοδόχος πηγαίνει το χαρτονόμισμα στο χασάπη στον οποίο χρωστάει ακριβώς 100 Ευρώ.
Ο χασάπης παίρνει το χαρτονόμισμα και τρέχει να το δώσει στον κτηνοτρόφο που τον εφοδιάζει με κρέας.
Ο κτηνοτρόφος παίρνει το χαρτονόμισμα και πηγαίνει να το δώσει στην πουτάνα του χωριού που της χρωστάει κάποιες τρυφερές ώρες που πέρασαν μαζί.
Εκείνη με τη σειρά της τρέχει και το δίνει στον ξενοδόχο που του χρωστάει μερικές βραδιές που χρησιμοποίησε τα δωμάτια του με τους πελάτες της.
Όπως άφηνε το χαρτονόμισμα στη ρεσεψιόν, ο τουρίστας που μόλις κατέβηκε από το δωμάτιο του λέγοντας στον ξενοδόχο ότι δεν του αρέσει και άλλαξε γνώμη, αρπάζει το χαρτονόμισμα και φεύγει.
Τελικά τίποτα δεν ξοδεύτηκε, κανείς δεν έχασε, κανείς δεν κέρδισε και όλα τα χρέη ξεχρεώθηκαν!
Μήπως κάπως έτσι θα μπορέσουμε να βγούμε από την κρίση;

ΝΑ ΦΥΓΕΤΕ ΝΑ ΠΑΤΕ ΑΛΛΟΥ!!!!

2009-09-02T19:35:00.008+03:00

ΝΑ ΦΥΓΕΤΕ ΝΑ ΠΑΤΕ ΑΛΛΟΥ!!!!

Το μόνο που υπάρχει είναι ο χώρος (και αυτό όχι σίγουρα)

2009-08-30T14:25:00.001+03:00

Σκέψου τον πλανήτη μας σαν ένα ηλεκτρόνιο που περιστρέφεται γύρω απο τον πυρήνα που είναι ο ήλιος σε ένα άτομο που είναι το πλανητικό μας σύστημα. Δεν είναι και δύσκολο να το σκεφτείς και καθόλου να ισχύει.

Σκέψου πως είμαστε ο μικρόκοσμος ενός άλλου κόσμου. Η ύλη, η τόσο μικρή, απο έναν κόσμο μεγαλύτερο. Σκέψου πως πάνω σε ότι αγγίζεις ίσως υπάρχουμε κατα βάθος τόσοι πλανήτες.

Σκέψου οτι το σύμπαν μας τελικά αποτελεί ένα κουμπί απο ένα λαπτοπ που αγγίζει ένατ τεράστιος άνθρωπος για εμάς. Ένας που και αυτός νομίζει οτι είναι ο μοναδικός αλλά ζει και αυτός με τη σειρά του σε ένα ηλεκτρόνιο.

Και πάει έτσι η ιστορία...

Aφού μας π@%@#%ξε τώρα είναι τελειωμένη υπόθεση...

2009-08-30T11:50:00.004+03:00

Τελειωμένοι υπόθεση ο Καραμανλής και η ΝΔ κατα τις εφημερίδες. Αφού μας ξέσκισε και μας έκαψε τώρα απλά τετλιωμένη υπόθεση. Η υποκρισία των μέσων μαζικής ενημέρωσης φαίνεται για ακόμη μία φορα. Αφού λοιπόν δεν την βλέπουν την ΝΔ να κρατάει πολύ και να μην ξαναβγαίνει για καμια 10ετία και βάλε τώρα αρχίζουν και γλύφουν το ΠΑΣΟΚ.

Αλλά δεν έχουν όμως άδικο που λένε για το ότι η ΝΔ τελείωσε. Άλλωστε τι είδαμε σ' αυτά τα χρόνια της διακυβέρνησης; Σκάνδαλα. Καταστροφές. Πνιγμους. ΜΕταναστες κακοποιημένους, Ένα παιδί να δολοφονειται απο την αστυνομία. Την αστυνομία στην χειρότερη μορφή αυταρχισμού μετα την χούντα. Και τα λοιπά.

Κάποιος που θα ξαναψηφίσει ΝΔ πρέπει να είναι διανοητικά καθυστεριμένος για να το πράξει. Ή πρέπει το επίπεδο φανατισμού του να είναι σε τέτοιο βαθμό που να μπορεί να συγκριθεί με τους καμικάζι αυτοκτονίας.

Όχι. Δεν δίνω σαν λύση βέβαια τις εκλογές. Θα ήταν ουτοπικό να πω πως οι εκλογές αλλάζουν τα πράγματα προς το καλύτερο. Άλλωστε οι αναρχικοί το έχουν πει. Αν οι εκλογές άλλαζαν κάτι θα ήταν παράνομες. Εννοείται προς το καλύτερο. Γιατί προς το χειρότερο αλλάζουν. Γιατί απο την βουλή περνιούνται οι αντικοινωνικοί νόμοι κάθε λογής. Αλλά θα πρέπει να ήταν άλλο τόσο χαζό να μην με νοιάξει και να πω πως τα ίδια θα είναι με την ΝΔ.

Όχι. Με την ΝΔ τα πράγματα έγινανα πολύ χειρότερα. Πάλι καλά όμως που δεν έφτασα σε μία ηλικία να λέω οτι θέλω το καλύτερο χειρότερο. Γι' αυτό δεν θα προτιμήσω ούτε το ΠΑΣΟΚ ούτε το ΚΚΕ ούτε το ΛΑΟΣ. Φυσικά ούτε τους κουλτουριάριδες ματσωμένους του ΣΥΝ. Κανέναν.

Το μέλλον το δείχνει ο δρομος...

Ποιός ευθύνεται για την οικονομική κρίση;(απαγορεύεται η ανάγνωση κατω των 18 ετών)

2009-08-20T13:11:00.002+03:00

Βρε καριολη αφεντικό!!! Πουτάνας γιέ. Αρχίδι της κοινωνίας με μανδύα καλοσυνάτου ανθρώπου, κοινωνικού και πρόσχαρου. Πού οφείλετε ρε μπάσταρδε η οικονομική κρίση; Στους μετανάστες και ειδικά στους Αλβανούς που λες οτι ηρθαν στην Ελλάδα και πως θα μας καβαλήσουν; Στους μαύρους απο την Αφρική που ήρθαν και πουλάν πλαστά cds;

Ξέρεις την απάντηση αρχίδι της κοινωνίας. Κατακάθι του κόσμου όλου. Ξέρεις πως εσύ ο ίδιο έσκαψες τον λάκο σου και χώθηκες μέσα. Μα κάνεις τον κινέζο. Λες οτι δε ξέρεις ποιός φταίει. Και απο κει που είσαι εθνικόφρον δεξιός (ακρο) τώρα μου το γυρνάς στο κεφάλαιο. Φταίει λέει το σύστημα. Ακούτε άνθρωποι; Ο παπάρας λέει οτι φταίει το σύστημα. Ένα σύστημα που τον αφήνει να έχει εργαζόμενους δούλους με 700Ε το μήνα και χωρίς ασφάληση. Ένα σύστημα που μάντρωνε παιδιά γιατί βγήκαν στο δρόμο να φωνάξουν οτι τέτοιοι τύποι σαν και αυτόν είναι αποβράσματα. Οτι πληρώνουν λίγα και γεύονται τα πολλά, μα θέλουν ακόμα περισσότερα.

Εσύ δεν είσαι παπάρα που μου έλεγες οτι εδώ δεν είμαστε δημόσιο και δεν έχουμε ωράρια; Τώρα τι έγινε; Δεν πουλάμε μαλακάκο;

Κάτι τέτοιοι σαν και 'σένα σημιούργησαν το πρόβλημα. Κάτι τέτοιοι σαν και 'σένα κάνουν την νεολαία να σου καίει το αμάξι.

Και πώς περιμένεις να πουλήσεις το προϊόν σου ρε βλάκα (γιατι αν και έχεις λίγα στοιχεία εξυπνάδας για γενικά βλάκα με σκληρότητα κακία και έπαρση πρόκειται) όταν ο κόσμος που θα το αγοράζει δεν έχει λεφτά γιατί ΕΣΥ του τα στέρησες;

Πολύ θα χαιρόμουν να έβλεπα την επιχείρησή σου, το αμάξι σου και ότι άλλο αντικείμενο αγόρασες με τον δικό μου τον ιδρώτα να γίνεται παρανάλωμα του πυρός.

Πραγματικά δε με ενδιαφέρει.

Ατομική Πρωτοβουλία

2009-08-11T16:01:00.003+03:00

Σε ένα ντοκιμαντέρ που είδα για την ζούγκλα μου έκαναν εντύπωση διάφορα πράγματα. Ένα απο αυτά ήταν πως τα λιοντάρια αφου κυνηγήσουν, αυτό που θα πιάσει το θήραμα, θα πάρει πρώτο το καλό κομμάτι. Το υπόλοιπο θα το δώσει στην αγέλη. Ακόμα και αυτό που δεν έπιασε κάτι θα φάει, καθώς θα φάνε και τα γέρικα και τα νήπια που δεν μπορούνε λόγω φυσικών αδυναμιών να κυνηγήσουν

Στην ανθρώπινη κοινωνία τονίζουμε οτι ο αποσυντονισμός του πολιτικού μας συστήματος θα μας μετατρέψει σε ζούγκλα. Άτοπη η παρομοίωση. Σίγουρα. Βλέπετε στην ζούγκλα δεν τρώει κανέναν ζώο, άλλο ίδιας ράτσας. Υπάρχει η συλλογικότητα και η συνεργασία. Αντίθετα στην ανθρώπινη κοινωνία αυτά τείνουν προς κατάργηση αφού πρώτα εξευτελίστηκαν σαν έννοιες.

Σήμερα στην ανθρώπινη κοινωνία τείνει να επικρατήσει η ατομική πρωτοβουλία. Όσο και οι οικονομολόγοι θέλουν να ντύσουν την έννοια αυτή με δυσνόητους όρους και όμορφους το σίγουρο είναι πως η ατομική πρωτοβουλία σημαίνει την κατάργηση της συλλογικής

Ο καθένας για τον εαυτό του και μόνο με οποιοδήποτε κόστος. Αυτό το βιώνουμε καθημερινά. Στην εργασία, στην διασκέδαση, στον έρωτα. Σε όλο το φάσμα της καθημερινότητάς μας.

Οι οικονομολόγοι που θεωρούν τον εαυτό τους επιστήμονες έχουν σαν απώτερο σκοπό να προσδίδουν κέρδη στους οργανισμούς για τους οποίους δουλεύουν. Αυτός είναι ο σκοπός της επιστήμης τους πλέον. Ενώ θα έπρεπε αυτή η επιστήμη να έχει και κοινωνικές προεκτάσεις αυτή την στιγμή έχει μία μονοδιάστατη μαθηματική βάση. Κέρδος.

Φυσικά οι θεωρίες που εφαρμόζονται αυτή την στιγμή είναι καθαρά γύρω απο την οικονομική ανάπτυξη. Η κρίση που ζούμε στις μέρες μας απορρέει απο αυτές τις θεωρίες. Εφαρμόστηκαν όλες οι τακτικές και εξαντλήθηκαν όλα τα περιθώρια κέρδους. Πολλαπλασιάστηκε λογιστικά το κεφάλαιο. Και ο νόμος της φύσης έδειξε τον δρόμο Δεν μπορείς να ξεφύγεις απο την βαρύτητα εύκολα και με τρικ. Σύντομα θα υπάρχει η προσγείωση. Πτώση. Διόρθωση στην οικονομική ορολογία.

Επειδή απο καιρό όμως το παζλ έχει στηθεί όμορφα, οι θιασωτές της ατομικής πρωτοβουλίας πήραν μέτρα και γι' αυτήν την φάση της οικονομίας. Η προπαγάνδα και οι δυνάμεις καταστολής με το μέρος τους σε περίπτωση που ο λαός ξεσηκωθεί Να ξεσηκωθεί επειδή το πρόβλημα ρίχτηκε στις πλάτες του. Για άλλη μία φορά.

Κατα τη γνώμη μου σωστή οικονομική θεωρία θα ήταν αυτή που θα έδινε βάρος στην εξάλειψη της κοινωνικής αδικίας, στην κοινωνική ευημερία και στην κοινωνική ανάπτυξη. Όμως για ποιά οικονομική θεωρία να μιλήσουμε όταν η ίδια η Θάτσερ αναφέρει πως δεν υπάρχει η έννοια κοινωνία, και όταν οι πολιτική δεν μιλάνε για κοινωνία αλλά για πολίτες; Πολίτης είναι μία μικρή μερίδα ανθρώπων που έχουν κάποια συγκεκριμένα δικαιώματα (όπως ψήφος) και υποχρεώσεις (όπως να πληρώνουν την εφορία). Αυτούς επικαλούνται οι πολιτικοί και όχι την κοινωνία.

Η κατάργηση της κοινωνίας και η αντικατάστασή της με το άτομο μεμονομένα είναι ο απώτερος σκοπός.

Στη ζούγκλα η αγέλη είναι μία τοπική κοινωνία. Αυτή δεν κάνει πόλεμο με άλλες αγέλες. Τρώει φυσικά άλλα είδη για να επιβιώσει και δεν εκμεταλλεύεται το δικό της. Σε καμία περίπτωση δεν το αφήνει να πεθάνει. Και όταν το γέρικο αποφασίσει οτι ήρθε η ώρα του να πεθάνει; Μόνο τότε αφήνεται μόνο του μέσα στο δάσος, ήρεμο έτοιμο να φύγει. Μόνο τότε δρα σαν μεμονωμένο άτομο. Ίσως η ατομική πρωτοβουλία είναι η ταφόπλακα αυτών των αβάσιμων και αστήρικτων ψευτοθεωριών που μαθαίνει κάθε ένας φοιτητής οικονομικών σαν δεδομένη επιστήμη στα πανεπιστήμια